به گزارش رکنا، ترکیب اقلام واردشده شامل گندم، برنج، روغن، حبوبات، شکر، چای، گوشت قرمز و نهادههای دامی نظیر کنجاله سویا، ذرت و جو است؛ کالاهایی که مستقیماً با امنیت غذایی، ثبات بازار و آرامش معیشتی خانوارها گره خوردهاند. ورود یکمیلیون و ۷۵هزار و ۲۱۹تُن از این اقلام در بازهای حدود ۲ماه، گواهی بر ظرفیت بالای مناطق آزاد در تسهیل تجارت، کاهش بروکراسی، تسریع در ترخیص و مدیریت روان جریان ورود کالاهای حیاتی است.
این آمار زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم در شرایط فشار بر زنجیره تأمین، هرگونه تأخیر در فرآیندهای واردات و ترخیص میتواند تبعات مستقیم بر بازار داخلی بگذارد. در چنین وضعیتی، چابکی مقرراتی، دسترسی سریعتر به مبادی ورودی، هماهنگی میان دستگاههای اجرایی و بهرهگیری از ظرفیتهای لجستیکی مناطق آزاد، به یک مزیت راهبردی برای کشور تبدیل میشود.
عملکرد این دوره نشان داد که مناطق آزاد میتوانند فراتر از کارکردهای معمول تجاری و سرمایهگذاری، در بزنگاههای اقتصادی نقشآفرینی کنند. این مناطق به دلیل ساختار حقوقی و اجرایی متفاوت، امکان تصمیمگیری سریعتر و اجرای مؤثرتر فرآیندهای تجاری را دارند؛ ویژگیای که در مواقع حساس، به کاهش فشار بر گمرکات اصلی و تسهیل ورود کالاهای ضروری منجر میشود.
از سوی دیگر، این تجربه بار دیگر اهمیت نگاه لجستیکمحور به مناطق آزاد را برجسته میکند. اگر این مناطق بهعنوان حلقههای کلیدی زنجیره تأمین و دروازههای ورودی کشور در نظر گرفته شوند، میتوانند در مدیریت بحرانهای احتمالی، نقش تعیینکنندهتری ایفا کنند؛ نقشی که مستقیماً با امنیت غذایی، ثبات اقتصادی و مدیریت بازار در ارتباط است.
در نهایت، تجربه این بازه زمانی نشان میدهد هر زمان که از ظرفیتهای مناطق آزاد بهدرستی و هدفمند استفاده شود، این مناطق میتوانند از یک «امتیاز اقتصادی» به یک «ابزار راهبردی» برای مدیریت شرایط حساس کشور تبدیل شوند؛ ابزاری که کارآمدی آن، در عمل و در اعداد و ارقام قابل سنجش، به اثبات رسیده است.
