به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، حملات موشکی و پهپادی ایران با قدرت زیاد به آشیانه ها، خوابگاههای سربازان، مخازن سوخت، جنگندهها و سیستمهای پدافندی پیشرفته اصابت کرده است. مولفههای قابل تامل این مقاله عبارتند از:
الف: شکست راهبرد سانسور
دو شرکت بزرگ تامین کننده تصاویر ماهوارهای (Vantor و Planet) به درخواست دولت آمریکا، انتشار تصاویر با کیفیت از منطقه جنگی را محدود یا متوقف کردهاند تا ابعاد دقیق خسارات پنهان بماند.
تصاو یر ماهوارهای که در رسانههای ایران منتشر شده و تطبیق آن با تصاویر سیستم ماهوارهای اتحادیه اروپا (Copernicus) نشان داد که پنتاگون سیاست "کوچک نمایی خسارات " را در پیش گرفته است. این موضوع نشان میدهد که شفافیت اطلاعاتی در عصر ماهوارهها حتی برای آمریکا نیز چالش برانگیز است.
ب: دقت بالای موشکهای ایران
کارشناسان نظامی معتقدند حملهها بسیار دقیق بوده و هیچ " گودال تصادفی ناشی از خطا" در تصاویر دیده نمیشود که نشان دهنده دقت بالای موشکها و پهپادهای ایرانی است.
هدف قرار دادن ۲۲۸ نقطه کلیدی، نشان دهنده عبور مقتدرانه ایران از سدّ پدافندی است که سالیان دراز با هزینههای تریلیونی تبلیغ میشد بیانگر انست که دوران بزن در رو برای امریکا پایان یافته است.
ج: حجم خسارت ها
تحقیق واشنتگن پست نشان میدهد که ۲۱۷ سازه و ۱۱ قطعه تجهیزات کلیدی (از جمله رادار های سیستم پدافندی تاد و پاتریوت) هدف قرار گرفته است.
بیشترین خسارات در مقر ناوگان پنجم دریایی آمر یکا در بحرین و سه پایگاه در کویت (از جمله کمپ عریفجان و علی السالم) روی داده است.
تخلیه پایگاههای قدیمی و انتقال فرماندهی به داخل خاک آمریکا (فلوریدا) نشان دهنده این واقعیت است که پایگاههای ثابت آمریکا در منطقه خلیج فارس، دیگر " دارایی راهبردی " نیستند، بلکه به "اهداف آسیب پذیر" تبدیل شدهاند.
مقاله تحقیقی واشنگتن پست از چند جهت نیز حائز اهمیت است که بیانگر تغییر پارادایم قدرت در منطقه است:
۱-نقص در پدافند:
مصرف بالای موشکهای رهگیر (استفاده از ۵۳ درصد ذخیره موشکهای تاد در مدت کوتاه) و ناسازگاری با جنگ پهپادی مدرن، از نقاط ضعف ارتش آمریکا در این درگیری عنوان شده است.
یکی از نکات تکان دهنده تحلیل، پایان سریع ذخایر موشکهای گران قیمت پاتریوت و تاد است. ایران با استفاده از پهپاد های ارزان قیمت انتحاری، سیستمهای پدافندی چند میلیون دلاری امریکا را در یک جنگ فرسایشی قرار داده که از نظر اقتصادی و لجستیکی برای آمریکا پایدار نیست.
۲-کارآمدی راهبرد نامتقارن
غلبه پهپادها و موشکهای بومی ایران در برابر تجهیزات پیشرفته غربی، صحت نگاه به درون و تکیه بر توانمندیهای خودکفا را اثبات میکند. شکست رهگیرهای میلیاردی امریکا در برابر تسلیحات ارزان قیمت ایران، یک پیروزی اقتصادی-نظامی در جنگ فرسایشی است.
تحلیل گران نظامی در این مقاله (مانند مارک کنسین) تاکید میکنند که ایران از مرحله " شلیک انبوه " به مرحله " شلیک نقطه زن " رسیده است.
هدف قرار دادن ساختمانهای محل استقرار پرسنل نشان دهنده قصد ایران برای تحمیل هزینه انسانی بالا برای مجبور کردن آمریکا به عقب نشینی است.
۳--تحریف رسانهای
واشنگتن گزارش تلاش میکند بخشی از موفقیت ایران را به اطلاعات روسیه نسبت دهد تا استقلال دانش نظامی بومی ایران را زیر سؤال ببرد، در حالی که اشراف اطلاعاتی ایران محصول دههها رصد دقیق با استفاده از فناوری نوین بومی و نیروی انسانی است.
این گزارش به خوبی بیان میکند که عصر " پنهان کاری" به پایان رسیده و میدان نبرد برای موشکها و پهپادهای دقیق ایران، کاملا شفاف و شیشهای شده است.
۴-نابودی چتر امنیتی امریکا در منطقه
عقب نشینی نیروهای آمریکایی و انتقال مقر ناوگان پنجم به فلوریدا، پیامی روشن به کشورهای میزبان است که چتر حمایتی آمریکا در برابر قدرت واقعی ایران، نابود شده است. این موضوع ضرورت همکاریهای امنیتی درون منطقهای بدون مداخله بیگانگان را بیش از پیش نمایان میسازد.
گزارش واشنگتن پست تایید میکند که ارتش آمریکا در برابر تاکتیکهای نوین جنگی ایران (ترکیب اطلاعات دقیق، پهپادهای ارزان و موشکهای نقطه زن) غافلگیر شده و راهبردهای سنتی دفاعی دیگر کارایی لازم برای حفاظت از تاسیسات ثابت در غرب آسیا را ندارند.
این گزارش سندی بر تحقق قدرت بازدارندگی فعال جمهوری اسلامی ایران است. وقتی مقر فرماندهی ناوگان پنجم از منطقه فرار میکند، یعنی جغرافیای مقاومت موفق شده است هزینه حضور مداخله جویانه را برای اشغالگران به مرز غیرقابل تحمل برساند.
حسن عابدینی
کارشناس ارشد روابط بین الملل
