به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ مهدی طارمی، ستاره بوشهری فوتبال ایران، فصل گذشته یکی از مهمترین انتقالهای دوران حرفهای خود را تجربه کرد؛ انتقالی به اینتر که با امیدهای فراوان همراه بود اما در نهایت آنطور که انتظار میرفت پیش نرفت.
طارمی در تابستان ۱۴۰۳ به جمع نراتزوری اضافه شد، اما زیر نظر سیمونه اینزاگی فرصت چندانی برای درخشش پیدا نکرد. اعتماد بیشتر کادر فنی به سایر مهاجمان باعث شد این مهاجم ایرانی نتواند جایگاه ثابتی در ترکیب پیدا کند و دقایق بازی محدودی داشته باشد.
در ادامه، شرایط برای او پیچیدهتر هم شد. پس از وقایع جنگی و عدم امکان سفر، طارمی نتوانست تیم را در رقابتهای جام جهانی باشگاهها همراهی کند؛ موضوعی که در نهایت باعث شد کریستین کیوو، سرمربی وقت، نام او را از برنامههای تیم کنار بگذارد و عملاً پرونده حضورش در اینتر بسته شود.
طارمی با وجود این شرایط، در تنها فصل حضورش در اینتر، نایبقهرمانی سری آ را تجربه کرد و تا آستانه فتح لیگ قهرمانان اروپا پیش رفت، اما در نهایت بدون کسب جام این تیم را ترک کرد.
نکته جالب و البته تلخ ماجرا اینجاست که تنها یک فصل پس از جدایی طارمی، اینتر موفق شد پس از سالها به یک دبل داخلی دست پیدا کند و همزمان قهرمان سری آ و کوپا ایتالیا شود؛ اتفاقی که حسرتی بزرگ برای این مهاجم ایرانی به جا گذاشت.
طارمی حالا در المپیاکوس به دنبال بازگشت به روزهای اوج است. هرچند عملکرد کلی او قابل قبول بوده، اما گل نزدن در هفتههای اخیر و نزدیک شدن به جام جهانی ۲۰۲۶، نگرانیهایی را درباره فرم این مهاجم کلیدی تیم ملی ایجاد کرده است.
۲۵۷ ۲۵۱
