
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، ازپکن، ولادیمیر پوتین که به دعوت، شی جین پینگ، همتای چینی اش به پکن سفرکرده بود، پس از دیدار و گفتوگو با رئیس جمهور چین این کشور را ترک کرد. پوتین قبل از ترک پکن، در یک مراسم چای و گفتوگو با حضور شی شرکت کرد.
رئیس جمهور چین دراین مراسم گفت: طی سالهای متمادی، من و رئیسجمهور پوتین دیدارهای مکرر و فشرده با یکدیگر داشتهایم و پیوسته به طور مشترک با هدایت مشارکت همکاری استراتژیک جامع دو کشور در عصر جدید را جهت عمیقتر و عملیتر شدن موجب رسوخ دوستی و همسایگی دو کشور در عمق جان مردم شدهایم و با ایجاد یک الگوی جدید و مبتنی بر احترام متقابل، انصاف و عدالت، و همکاری برد-برد برای روابط میان قدرتهای بزرگ، از آن برای تزریق مداوم یک ثبات ارزشمند به جهان آشفته و متغیر بهره بردهایم. امروز من و رئیسجمهور پوتین بار دیگر به توافقات مهم و جدید در مورد پیشبرد مشارکت همکاری استراتژیک جامع دو کشور دست یافتیم. اطمینان دارم با تلاشهای بیوقفه دو طرف، روابط چین و روسیه قطعاً روند توسعه باکیفیت خود را ادامه میدهد و با گامهای رو به جلو به سطوح بالاتر دست خواهد یافت. پوتین نیز گفت: این سفر، عملگرایانه، کارآمد و پربار بود. من و رئیسجمهور شی جینپینگ به طور مشترک روند توسعه روابط روسیه و چین را مرور کردیم و با تبادل نظر عمیق درباره یک طیف گسترده از موضوعات مختلف، سمت و سوی همکاری دو کشور در مرحله بعد را مشخص کردیم تا موجب حفظ روند شکوفایی و رونق روابط روسیه و چین شود. روسیه مشتاق است که با تداوم همکاری نزدیک خود با چین و تقویت هماهنگیهای استراتژیک و بخشیدن قطعیت و ثبات به روابط دو کشور، سهمی تازه در صلح و شکوفایی جهان داشته باشد. در سفر رئیس جمهور روسیه یه چین، دو کشور با صدور بیانیهای مشترک توافقات خود را راسانهای کردند.
روسیه و چین در بیانیه مشترک خود درباره «تعمیق روابط همسایگی، دوستی و همکاری»، از اقدامات نظامی آمریکا انتقاد کردند. در این بیانیه، دو کشور «ماجراجوییهای نظامی» در جهان را محکوم کردند. شی جینپینگ و ولادیمیر پوتین در این بیانیه از «حملات نظامی غافلگیرانه به کشورهای دیگر»، «استفاده ریاکارانه از مذاکرات برای آمادهسازی چنین حملاتی»، «ترور رهبران کشورهای مستقل»، «بیثبات کردن اوضاع داخلی کشورها» و «تلاش برای تغییر حکومت» انتقاد کردند. آنها همچنین از «ربودن آشکار رهبران کشورها برای محاکمه» سخن گفتند و آنرا اقدامی دانستند که «بهطور فاحش» اصول منشور سازمان ملل، حقوق بینالملل و نظم جهانی پس از جنگ جهانی دوم را نقض میکند.