به گزارش ایرنا، انسان، این مسافر غریب کوی وجود، از نخستین دم هبوط بر زمین، در جستجوی گمشدهای بوده است تا تنهایی سنگین خویش را در آینه او تماشا کند و بار امانت هستی را به مدد همدمی شفیق به مقصد رساند.
در کتاب آفرینش، تنهایی تاریکترین فصلی است که تنها با سرانگشتان عاطفه و پیوند ورق میخورد. انسان به تنهایی، غزل ناتمامی است که در جستجوی قافیه خویش میگردد و ازدواج، همان بیت الغزل مقدسی است که به این سرگردانی پایان میدهد و غزل زندگی را کامل و همنوا میسازد.
در این میان، روزگار جوانی، فصل طوفانهای درونی، غلیان احساسات و شکلگیری شالوده شخصیت است. هنگامی که این شور جوانی با ساحت علم و اندیشه در محیط دانشگاه گره میخورد، افق جدیدی نمایان میشود.
«ازدواج دانشجویی» تلاقی مبارک ۲ رود خروشان است، رودخانه خرد و دانش، و رودخانه عشق و تعهد. ۳۰ اردیبهشت آخرین روز هفته جمعیت بهانه ای شد تا به این موضوع پرداخته شود.
فلسفه و شکوه ازدواج؛ کیمیای آرامش و تکامل
ازدواج، نه یک قرارداد محض اجتماعی و نه صرفاً پاسخی به نیازهای غریزی، بلکه یک هجرت معنوی است؛ هجرتی از پیله تنگ «من» به گلستان دلگشای «ما». در معارف کهن و ادبیات عرفانی ما، از ازدواج به عنوان نمادی از اتحاد جانها یاد شده است. آنجا که دو روح، فراتر از مرزهای تن، عهدی آسمانی میبندند تا در مسیر پرفراز و نشیب دنیا، تکیهگاه یکدیگر باشند.
مهمترین ثمره این میثاق مقدس، دستیابی به سکینه و آرامش است. جهان امروز، جهان اضطرابهای بیپایان، دویدنهای مدام و تنهاییهای مدرن است. در چنین غریبستانی، داشتن پناهگاهی امن که در آن بتوانی بی هیچ نقابی خودت باشی، نعمتی عظیم است.
همسر، آینهای است که زشتیها را به نرمی تذکر میدهد و زیباییها را با تحسین میستاید. در بستر این رابطه صمیمانه است که استعدادهای خفته آدمی شکوفا میشود؛ چرا که انسانِ آرام، انسانی است خلاق، پویا و امیدوار. ازدواج، روح را صیقل میدهد، خودخواهی را ذوب میکند و به انسان میآموزد که برای دیگری زیستن، گرانبهاترین شکلِ بودن است.
معاون منابع انسانی نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاهها و رئیس سابق نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاههای استان اصفهان در این پیوند به ایرنا گفت: بر اساس آمارهای رسمی وزارت کشور، از مجموع بیش از ۴۳۵ هزار و ۸۶ مورد ازدواج دانشجویی در یک بازه زمانی ۱۲ ساله، تنها ۴.۲ درصد به طلاق منجر شده که این رقم بهمراتب کمتر از نرخ عمومی طلاق در کشور است.
حجتالاسلام و المسلمین مرتضی خوشنویسزاده ادامه داد: بررسیها همچنین نشان میدهد بیش از ۹۰ درصد این زوجها صاحب فرزند شدهاند؛ بهطوریکه ۵۱ درصد دارای یک فرزند و ۴۱ درصد صاحب ۲ فرزند هستند که این آمار، موفقیت الگوهای ساختار خانواده در این بخش را تایید میکند.
وی یادآور شد: ازدواج دانشجویی به عنوان یک «ابرپروژه فرهنگی، اجتماعی و تمدنی» شاهکلید حل بسیاری از نابسامانیها و رفتارهای نابهنجار در محیطهای دانشگاهی است.
وی با بیان اینکه این ازدواجها در مناسبترین سن یعنی بازه ۱۸ تا ۲۳ سالگی و بر پایه شناخت، عقلانیت و سادگی شکل میگیرند، تصریح کرد: ازدواج دانشجویی نماد عینی مقاومت فرهنگی در برابر پدیدههای وارداتی و تجملگرایی نظیر «ازدواج سفید» و «تأخیر در ازدواج» است.
ازدواج دانشجویی؛ تقارن بهار طراوت و باران دانایی
دانشگاه، تنها کارگاه کسب مدرک و انباشت اطلاعات نیست؛ بلکه تالار بلوغ فکری، اجتماعی و عاطفی است. جوانی که پا به عرصه دانشگاه میگذارد، در آستانه جدیترین تصمیمات زندگی خویش ایستاده است. در همین سالهای پرشور است که دلها نازکتر، آرزوها بلندتر و پیوندها ماندگارتر میشوند.
ازدواج دانشجویی، پیوندی است که در اتمسفر آگاهی و همزبانی شکل میگیرد. وقتی دو همسنگر علمی، دو همراهی که در راهروهای دانشکده و در میان برگهای کتابها به دنبال حقیقت میگردند، دل به یکدیگر میسپارند، عشقی متولد میشود که ریشه در شناخت و آرمانهای مشترک دارد. این نوع پیوند، چند ویژگی منحصربهفرد دارد که آن را از دیگر شکلهای ازدواج متمایز میسازد:
همسطحی فکری و فرهنگی: زوجهای دانشجویی به دلیل زیست مشترک در فضا و اتمسفر دانشگاه، زبان یکدیگر را بهتر میفهمند. دغدغههای علمی، فرهنگی و اجتماعی مشترک، بستر مناسبی برای گفتوگوهای عمیق فراهم میسازد که پایه و اساس یک زندگی پایدار است.
رشد پا به پای یکدیگر، یکی از زیباترین جلوههای ازدواج دانشجویی، تماشای رشد متقابل است. این دو همراه، در روزهای سخت امتحان، در شبهای بیداری برای پایاننامه و در اضطرابهای ورود به بازار کار، شانه به شانه یکدیگر میایستند. موفقیت هر یک، فتح قلهای برای هر دو نفر است.
سادگی و اصالت: ازدواجهای دانشجویی معمولاً از زواید و پیرایههای تجملگرایانه مبرا هستند. این پیوندها بر پایه «داشتنها» شکل نمیگیرند، بلکه بر اساس «خواستنها» و «شدنها» بنا میشوند.
معاون سیاسی و اجتماعی استاندار اصفهان در این پیوند گفت: ازدواجهای دانشجویی تقارن بهار طراوت و باران دانایی است و اگر به صورت آگاهانه و به هنگام صورت میگیرد می تواند بسیار پایدار باشد و گسترش آن میتواند به ترویج فرهنگ ازدواج ساده در جامعه منجر شود.
ایوب درویشی ادامه داد:آمارها حکایت از آن دارد که بیشترِ پیوندهای دانشجویی به هنگام بویژه در محیطهای دانشگاهی، ازدواجهایی آسان و پردوام هستند و میتواند نقش موثری در قوام جامعه، برنامهریزی توسعه و آیندهسازی کشور داشته باشد
وی تصریح کرد: ازدواج دانشجویی را میتوان در ابعاد مختلف «جهاد تبیین» نیز بررسی کرد که نقطه آغاز آن، پرداختن به موانع موجود و تأکید بر ازدواج به هنگام است.
معاون استاندار اصفهان با اشاره به بُعد اجتماعی ازدواج دانشجویی اظهار داشت: برای تداوم نسل و قوام جامعه و داشتن جمعیت فعال، متعالی و رشدیافته که بتواند آینده کشور را بسازد، باید به این نوع پیوندها بهعنوان پایه برنامهریزی توسعه توجه ویژه کرد.
درویشی با بیان اهمیت بالای ازدواج دانشجویی از نظر اقتصادی و فرهنگی گفت: در جامعه بویژه در محیطهای دانشگاهی که در آن حضور جمعیت جوان، پویا و اهل علم چشمگیر است اگر زمینه ازدواج بهنگام دانشجویان فراهم شود، آنان میتوانند در دوران تحصیل به تشکیل خانواده بپردازند و سریعتر وارد بازار کار شوند و دغدغه فرهنگی کمتری نیز داشته باشد.
برکت سادگی؛ عبور از حصار تجملات
بزرگترین مانع ازدواج در عصر حاضر، دیوارهای بلندی است که سنتهای غلط، تشریفات کمرشکن و انتظارات غیرواقعی پیرامون این امر مقدس کشیدهاند. بارهایی گران که کمر جوانان را پیش از آغاز زندگی خم میکند. اما سنت حسنه ازدواج دانشجویی، تبر تیز و برانی است بر ریشه این تجملات بیهوده.
وقتی ۲ جوان دانشجو تصمیم میگیرند زندگی مشترک خود را در یک اتاق کوچک خوابگاهی یا خانهای اجارهای و ساده آغاز کنند، در واقع بیانیهای علیه مادیگرایی صادر کردهاند. آنها به جهان اعلام میکنند که ارزش انسانها به عمق نگاهشان و صفای دلشان است، نه به سکههای مهر و جلال و جبروت تالارهای عروسی.
این سادگی آغازین، نهتنها مایه سرافکندگی نیست، بلکه زیباترین خاطره خاطرات زندگی خواهد شد. چای نوشیدن در استکانهای جورواجور خوابگاه، بخش کردن یک وعده غذای ساده و خندیدن به کمبودهای مادی، چنان پیوند عاطفی مستحکمی ایجاد میکند که هیچ طوفانی در آینده نمیتواند آن را بلرزاند. این همان معنای حقیقی «برکت» است؛ نعمتی افزون که در سایه قناعت و توکل تجلی مییابد.
چالشها به مثابه کوره صیقلدهنده
بدون شک ازدواج دانشجویی مسیر هموار و بیدغدغهای نیست. دستهای خالی، جیبهای بیسرمایه، دغدغه شغل آینده، سنگینی درسها و گاه مخالفتهای خانوادهها از جمله صخرههای سختی هستند که در این راه وجود دارند. اما ادبیات به ما میآموزد که عشق واقعی، در کشاکش سختیهاست که عیار خود را نشان میدهد. به قول لسانالغیب: «که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها»
این مشکلات، به جای آنکه عامل جدایی باشند، میتوانند به کورهای تبدیل شوند که مس وجود دو جوان را به طلای ناب ناب مبدل سازند. جوانی که در دوران دانشجویی مسئولیت یک زندگی را میپذیرد، زودتر از همسالان خود به بلوغ اجتماعی و اقتصادی دست مییابد. او یاد میگیرد که چگونه مدیریت کند، چگونه صبور باشد و چگونه از هیچ، همه چیز بسازد.
این سختیها ماندگار نیستند؛ درسها تمام میشوند، شغلها دستیافتنی میشوند و سرمایهها فراهم میآیند، اما آنچه جاودانه میماند، طعم شیرین وفاداری و پایداری در روزهای سخت است.
رسالت جامعه و دانشگاه در حمایت از این رویش سبز
نمیتوان از فضیلت ازدواج دانشجویی سخن گفت و چشم بر مسئولیت نهادهای متولی بست. دانشگاه نباید تنها کانون آموزش تئوریک باشد؛ بلکه باید مهد پرورش زندگی و خانواده باشد.
تسهیل امر ازدواج برای دانشجویان از طریق فراهم کردن امکانات زوج یابی،تامین خوابگاههای متأهلی، اعطای تسهیلات مالی کمبهره، ایجاد فرصتهای شغلی پارهوقت در محیط دانشگاه و از همه مهمتر، ارائه مشاورههای امین و علمی، از اوجب واجبات است.
جامعه و خانوادهها نیز باید نگاه خود را به این مقوله تغییر دهند. مادری که فرزندش را به دانشگاه میفرستد و پدری که دخترش را راهی علمآموزی میکند، باید بدانند که سلامت روحی و اخلاقی فرزندشان در سایه یک پیوند آرامشبخش، کماهمیتتر از مدارج علمی بالاتر نیست. حمایت عاطفی و فکری خانوادهها، بال پروازی است که میتواند این مرغان عاشق را در اوج آسمانِ سعادت به پرواز درآورد.
معاون منابع انسانی نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاهها در این پیوند به ایرنا گفت:نهادهای زیادی می توانند یاری رسان جوان ها در ازدواج دانشجویی باشند که یکی از آن ها نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاهها است.
خوشنویسزاده با تشریح خدمات نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاههای گفت: این نهاد سال هاست که از طریق دفاتر سنتی و بستر مجازی فرآیند "موردیابی و شناسایی همسر مناسب" را انجام داده و از آن برای واسطهگری ازدواج بهره می برد.
وی ادامه داد: در سال های اخیر بهرهگیری از هوش مصنوعی به کمک سامانه «همرسان» برای واسطه گری هوشمند ازدواج بیشتر مورد توجه قرار گرفته و تا پارسال افزون بر ۲۶ هزار و ۸۴۷ نفر در سامانه همسریابی «همرسان دانشگاهیان» ثبتنام کردهاند که خروجی آن یک هزار و ۹۷۷ مورد معارفه بوده است.
وی اظهار داشت: در سامانه همرسان، پیشنهاد اولیه زوج مناسب بر اساس پردازش هوش مصنوعی انجام میشود، اما ارزیابی نهایی و سنجش هم کفو بودن دختر و پسر بر عهده مشاوران متخصص نهاد رهبری است.
رئیس سابق نهاد رهبری در دانشگاههای استان اصفهان با تاکید بر اینکه حمایتهای این نهاد صرفاً به معارفه و برگزاری جشن محدود نمیشود، تصریح کرد: برای استمرار و تحکیم این پیوندها، دورههای آموزشی و مشاورهای پیش از ازدواج به مدت ۷۸۰ دقیقه به صورت تخصصی برای زوجین اجرا میشود.
سرانجام سخن: آفتابی در انتهای شب تنهایی
ازدواج، آغاز یک سفر است؛ سفری طولانی، پرماجرا و شگفتانگیز. و ازدواج دانشجویی، آغاز این سفر در زیباترین صبحگاه زندگی است. چه خوشبختند مسافرانی که در ایستگاه علم و آگاهی، همسفر خویش را مییابند و دست در دست هم، به سوی افقهای روشن فردا گام برمیدارند.
بگذاریم عشق، در سادهترین جامها نوشیده شود. بگذاریم دانشگاه، علاوه بر غوغای علم، سرشار از ترنم غزلهای محجوب و نجیبی باشد که از دل پیوندهای پاک دانشجویی سرچشمه میگیرند. در انتهای این نوشتار، باید گفت که ازدواج دانشجویی، نماد امید است؛ امید به فردایی بهتر، امید به ساختن جامعهای که پایههای آن بر خرد، عاطفه و سادگی بنا شده است. بگذاریم این آفتاب، بر شب تنهایی جوانان ما بتابد و پنجرههای اتاقهای کوچکشان را به روی بهار همیشگی زندگی بگشاید.
به گزارش ایرنا،استان اصفهان اکنون دارای پنج دانشگاه بزرگ دولتی،۲۲ موسسه غیردولتی و غیرانتفاعی، ۹ موسسه آموزش عالی آزاد، ۲۸ واحد دانشگاه آزاد، ۱۲ مرکز دانشگاه فنی و حرفهای، ۳۸ مرکز پیام نور، پنج مرکز دانشگاه فرهنگیان، ۲۴ مرکز دانشگاه جامع علمی کاربردی و ۵۰ موسسه پژوهشی است که بیشترین تعداد آنها یعنی ۹۹ موسسه در شهرستان اصفهان مستقر هستند.
اصفهان بعنوان دومین استان دانشگاهی کشور، بر اساس آخرین آمار از ۱۹۹ موسسه آموزش عالی فعال با حدود ۲۰۸ هزار دانشجو و سه هزار و ۵۳۹ عضو هیات علمی برخوردار است.
تعداد دانشجویان دختر در این استان ۱۰۶ هزار نفر و دانشجویان پسر ۱۰۱ هزار و ۵۰۰ نفر است و بیشترِ آنها به ترتیب در رشتههای علوم انسانی، فنی و مهندسی، هنر، علوم پایه و کشاورزی و دامپزشکی تحصیل میکنند.
