به گزارش ایرنا، امامعلی حبیبی نابغه کشتی آزاد جهان در سال گذشته بعد از ۵۳ روز بستری در بیمارستان شهید یحیی نژاد بابل و بیمارستان شفا ساری صبح روز ۲ شهریور ماه سال گذشته همزمان با شهادت امام رضا(ع) در بیمارستان رازی قائم شهر درگذشت.
مردم مازندران که هر ساله در پنج خرداماه همزمان با تولد این اسطوره بی تکرار کشتی جهان به پاس قدرشناسی، جشن تولدی را برای ببر مازندران بر پا می کردند این رویه را بعد از درگذشت جهان پهلوان ترک نکردند و همزمان با ۵ خردادماه تولد ببر طلایی ایران بر سر مزار این کشتی گیر نامدار حاضر و جشن تولدی متفاوت برای «امامعلی حبیبی» برگزار کردند.
مردم این خطه از شمال که در پنج شهریورماه سال گذشته با مراسم باشکوهی جهان پهلوان حبیبی را بر فراز دستان خود تشییع کرده بودند بار دیگر عشق و ارادت خود را به ببر طلایی مازندران ابراز کرده و بر سر مزار دارنده اولین مدال طلای المپیک حاضر شدند.
حبیبی معروف به ببر مازندران در ۹۴ سالگی تیرماه جاری به علت مشکل ریوی در بیمارستان شهید یحیی نژاد بابل بستری شده بود. بعد از مراجعه ببر مازندران به این بیمارستان در بابل به سرعت هماهنگیهای لازم برای بستری و درمان دارنده اولین مدال المپیک ایران انجام و تیم پزشکی فرایند معاینه و درمان را آغاز کرده بودند.
امامعلی حبیبی نابغه کشتی جهان و دارنده اولین مدال طلای المپیک ایران و کشورهای مسلمان متولد روستای «درزیکلای آخوندی» در سه کیلومتری جنوب بابل است.
وی در سن هشت سالگی بعد از فوت پدر و مادرش به قائمشهر(شاهی سابق) نزد خواهرش رفت و ورزش را با کشتی محلی «لوچو» آغاز کرد و سپس فراگیری فنون کشتی را در سال ۱۳۳۱ در پادگان گرگان استارت زد.
ببر مازندران پس از قهرمانی در مسابقه های انتخابی استان در سال ۱۳۳۲، در رقابت های قهرمانی کشور شرکت کرد و عنوان چهارم وزن ۷۲کیلوگرم را به دست آورد.
سال ۱۳۳۳ هم به مقام چهارم رسید ولی با قهرمانی در سال های ۱۳۳۵ و ۱۳۳۷ در تهران، ۱۳۳۸ در شیراز و ۱۳۳۹ در رشت رسما به قهرمان ایران تبدیل شد.
جهان پهلوان حبیبی اگر چه در اولین تورنمنت خارج از کشورش عازم رقابت های بین المللی ترکیه شد و با کشتی گرفتن در وزن ۶۷ کیلوگرم به موفقیتی دست نیافت، ولی در بازی های المپیک ۱۹۵۶ ملبورن به اوج درخشش رسید و با وجود تب شدید، مدال طلای این رویداد بزرگ را در وزن ۶۷ کیلوگرم کسب کرد.
امامعلی حبیبی در مسابقات جهانی تهران در سال ۱۹۵۹ دو تن از بزرگان کشتی دنیا یعنی «بالاوادزه» از شوروی سابق و «اسماعیل اوغان» از ترکیه را در مجموع در کمتر از سه دقیقه ضربه فنی کرد.
این قهرمان نامی در دوران حضورش در عرصه کشتی به سریع ترین کشتی گیر جهان معروف شد و در سال ۱۹۶۱ در رقابت های جهانی «یوکوهاما» بالاتر از «موروزوف» از شوروی و «کانه کو» از ژاپن برای دومین بار قهرمان جهان شد. در آن سال تیم کشتی ایران به مقام قهرمانی دست یافت. حبیبی با کسب مدال طلای رقابت های جهانی ۱۹۶۲ «تولیدو» برای همیشه از دنیای دایره طلایی خداحافظی کرد.
وی علاوه بر چهار طلای جهان و المپیک، موفق به کسب مدال طلای بازی های آسیایی ۱۹۵۸ توکیو شد. حبیبی پس از پایان دوره قهرمانی مدتی به مربیگری پرداخت ولی پس از آن وارد عالم سیاست شد و در دوره ای هم به عنوان نماینده مردم بابل در مجلس شورای ملی حضور داشت.
امامعلی حبیبی قهرمانی است که در کوتاه ترین زمان، قهرمانان بزرگی همچون بالاوادزه را با فنون یک دست و یک پا و سرته یکی به زمین می زد و به همین دلیل هم به ببر مازندران در عرصه کشتی معروف شد.
حبیبی که همیشه قلبش برای مملکتش می تپید در رقابت های جهانی ۲۰۰۷ باکو لوح مشاهیر فیلا را دریافت کرد. از سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۰ میلادی) در مازندران یک جام معتبر بین المللی به نام او و دیگر قهرمان کشتی ایران عبدالله موحد برگزار می شود.
در نهایت پیکر جهان پهلوان امامعلی حبیبی آخرین ببر مازندران در زادگاهش روستای درزی کلای آخوندی بابل با حضور گسترده مردم به خاک سپرده شد.
