به گزارش ایرنا، روستای درسجین با بهرهگیری از معماری سنتی و پیوندهای اجتماعی مستحکم، فراتر از یک سکونتگاه ساده به عنوان یک «میراث زنده» شناخته میشود.
کارشناسان حوزه گردشگری معتقدند که توسعه پایدار در این روستا نیازمند حرکت بر مدار «برندینگ محلی» است، همچنین استفاده از پتانسیل بومگردی، معرفی آیینهای بومی در سکوهای بینالمللی و تبدیل کردن آن به مقصدی برای گردشگران کنجکاو سبکهای زندگی سنتی، از جمله مسیرهایی است که درسجین را در ریل جهانیشدن قرار میدهد.
گزارشهای میدانی نیز حاکی از وجود موانع جدی بر سر راه این روستاست که مسیر دستیابی آن را به استانداردهای جهانی ناهموار و دشوار می کند.
یکی از مهمترین چالشها، ضعف زیرساختهای ارتباطی و اقامتی است، بدون جادههای دسترسی استاندارد و حتی اینترنت پرسرعت، ورود این روستا به بازارهای گردشگری بینالمللی عملا ناممکن است.
در این راستا ضرورت مدیریت یکپارچه و نگاه بلندمدت به جهانی شدن درسجین، نیازمند عزمی فراتر از اقدامات مقطعی است.
به همین بهانه خبرنگاران، عکاسان و فعالان حوزه مجازی زنجان در قالب تور رسانه ای با حضور در این روستای بکر و دلنشین به صورت میدانی علاوه بر آشنایی با ظرفیت های این روستا با موانع و مشکلات آن نیز آشنا شدند.
حمایت جدی مسوولان استان لازمه تحقق جهانی شدن درسجین
پس از گشتی در مناطق مختلف این روستا به دهیار این روستا رسیدیم، او با بیان اینکه روستای «درسجین» از توابع شهرستان ابهر استان زنجان به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری شناخته میشود، گفت: اهمیت این روستا فراتر از سطح محلی است؛ چرا که به عنوان نماینده استان زنجان برای ثبت در فهرست «دهکدههای جهانی گردشگری» انتخاب شده است.
داود عزیز خانی تاکید کرد: این جایگاه، مسئولیت و حساسیت ویژهای را برای حفظ هویت و توسعه زیرساختهای آن ایجاد کرده است.
وی اظهار داشت: مسیر تاریخی طرحهای توسعهای فرآیند ساماندهی گردشگری در این روستا دارای یک بازه زمانی مشخص است که طرح گردشگری درسجین در سال ۱۳۸۶ به تصویب رسید.
عزیزخانی با بیان اینکه پس از طی مراحل اجرایی، این طرح در سال ۱۳۹۴ به بهرهبرداری رسید که نقطه عطفی در تاریخ روستا محسوب میشود، افزود: حفظ اصالت و بافت تاریخی (ارزش بنیادین) روستا یکی از نکات کلیدی بوده و بر «اصالت کالبدی» روستا تاکید دارد.
وی با بیان اینکه مسئولان و اهالی روستا با درک ارزش میراثی از تغییر در بافت تاریخی جلوگیری کردهاند، اظهار داشت: برای حفظ ویژگیهای این میراث به مواردی از قبیل حفظ معماری سنتی روستا توجه شده است و خانهها همچنان با ساختار کاهگلی حفظ شدهاند.
دهیار روستای درسجین افزود: همچنین استفاده از درها و پنجرههای چوبی به عنوان نمادهای معماری بومی، در کنار حفظ ساختار کلی روستا باعث شده است که درسجین هویت بصری تاریخی خود را در برابر مدرنیته حفظ کند.
وی اضافه کرد: از طرفی تغییرات جمعیتی و پدیده مهاجرت معکوس یکی از نتایج ملموس و موفقیتآمیز اجرای طرح گردشگری است که تغییر در شاخصهای جمعیتی روستا را در پی دارد.
عزیزخانی با بیان اینکه طبق آمار رسمی سال ۱۳۹۵، جمعیت روستا ۱۶۸ خانوار و ۳۲۰ نفر بوده است، افزود: با استناد به آمارهای خانه بهداشت، جمعیت روستا به ۴۳۶ نفر افزایش یافته است.
وی اظهار داشت: این رشد جمعیت نشاندهنده وقوع «مهاجرت معکوس» است و رونق گردشگری و بهبود وضعیت روستا، انگیزه لازم را برای بازگشت اهالی یا ماندگاری جمعیت فراهم کرده و از تخلیه روستا جلوگیری شده است.
دهیار روستای درسجین مطالبات و چالشهای پیشرو را ضرورت حمایت ساختاری برای دستیابی به هدف «ثبت جهانی» ذکر کرد و گفت: حمایتهای ویژهای در سایر استانهای کشور برای ثبت دهکدههای توریستی صورت میگیرد از این رو خواستار همترازی حمایتهای استانی در زنجان با استانداردهای ملی برای این روستا هستیم.
وی خاطر نشان کرد: هدف نهایی از این مطالبات، تحقق آرزوی ثبت درسجین به عنوان نماینده استان زنجان در فهرست دهکدههای توریستی جهانی است.
نبود زیرساخت مورد نیاز اولیه در روستای درسجین
کارآفرین برتر کشور و بنیانگذار دهیاری روستای «درهسجین» هم با بیان اینکه به عنوان یک کارآفرین نمونه در سطح ملی، نقش محوری در توسعه زیرساختی روستای درهسجین ابهر ایفا کرده است، افزود: از سال ۱۳۸۱ با همکاری سازمان دهیاریها و بنیاد مسکن تهران، فرآیند توسعه و بافتسازی این روستا را آغاز کرده و در سال ۱۳۸۶ به مرحله بهرهبرداری رساندیم.
عزیز عزیزخانی با بیان اینکه از مسئولین میراث فرهنگی، خواستار توجه جدیتر و «ساماندهی واقعی» روستا هستیم، افزود: اقدامات کنونی کافی نبوده و نیاز است که مسئولان مربوطه با رویکردی عملیاتیتر به وضعیت روستا رسیدگی کنند
وی با بیان اینکه وظیفه اصلی رسانه انعکاس دقیق و بدون پرده واقعیتهای موجود است، اضافه کرد: رسانه باید صدای مشکلات زیرساختی باشد تا مسئولان نسبت به کاستیها آگاه شوند.
این کار آفرین افزود: اصلیترین و فوریترین دغدغه روستای گردشگری، «فقدان سرویس بهداشتی مناسب» برای گردشگران است در حالیکه درهسجین بهعنوان یک مقصد گردشگری شناخته میشود اما نبود این امکانات اولیه، باعث رنج و عذاب گردشگران میشود.
وی با بیان اینکه بودجهای معادل «یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان» برای احداث سرویس بهداشتی در نظر گرفته شده است، اظهار داشت: با وجود اختصاص این مبلغ، متاسفانه خروجی ملموسی مشاهده نشده و کار به سرانجام نرسیده است.
حرکت به سمت ثبت جهانی روستای درسجین
مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان زنجان با بیان اینکه روستای تاریخی «درسجین» به عنوان یکی از پنج روستای هدف گردشگری در استان شناخته میشود، گفت: این روستا به دلیل برخورداری از موقعیت جغرافیایی ویژه و غنای تاریخی، از ظرفیتهای بالقوه بالایی برای ارتقا در سطح ملی و بینالمللی برخوردار است.
سید میکائیل موسوی افزود: اهمیت این روستا نه تنها در ابنیه تاریخی، بلکه در حفظ «میراث ناملموس» آن نهفته است؛ بهطوری که گویش و پوشش خاص و بومی این منطقه به عنوان شاخصههای اصلی و متمایزکننده، آن را به گزینهای ایدهآل برای کاندیداتوری در لیست «روستاهای جهانی» تبدیل کرده است.
وی با بیان اینکه محورهای کلیدی توسعه و ثبت جهانی برنامه کلان متولیان امر، حرکت به سمت ثبت جهانی این روستا است، گفت: برای دستیابی به این هدف، استراتژیهای مختلفی در دستور کار قرار دارد.
موسوی با اشاره به مولفه مهم توسعه زیرساختهای گردشگری و اقامتی، افزود: یکی از ارکان اصلی برای ثبت جهانی، آمادهسازی زیرساختهای لازم برای پذیرایی و اقامت گردشگران (اعم از داخلی و خارجی) است که در حال حاضر، بخشی از این زیرساختها فراهم شده، اما برای رسیدن به استانداردهای جهانی، تکمیل و ارتقای آنها ضروری است.
وی اضافه کرد: در این راستا، هماهنگیهای لازم با مدیرکل امور روستایی و سایر مسئولین استانی صورت گرفته تا خلأهای موجود شناسایی و برطرف شود.
مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان زنجان با تاکید بر اینکه بومگردی به عنوان موتور محرک اقتصاد گردشگری روستا، مورد توجه ویژه است، گفت: هماکنون ۶ واحد بومگردی دارای مجوز در درسجین فعال هستند، با این حال، سیاستگذاریها به سمت تشویق سرمایهگذاران برای توسعه و افزایش این واحدها سوق داده شده است.
وی اظهار داشت: گسترش کمی و کیفی بومگردیها، نقشی تعیینکننده در تحقق شاخصهای مورد نیاز برای ثبت جهانی ایفا میکند چرا که تبدیل شدن یک روستا به مقصد گردشگری (چه در سطح ملی و چه جهانی)، تأثیر مستقیمی بر جذب گردشگر دارد.
مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان زنجان گفت: این روند نه تنها باعث معرفی فرهنگ و هویت بومی روستا به جهانیان میشود، بلکه با افزایش ورود گردشگران، چرخههای اقتصادی روستا را فعال کرده و به توسعه پایدار منطقه کمک میکند.
وی با بیان اینکه برای توسعه زیرساختی این روستا تکمیل امکانات رفاهی و اقامتی با همکاری نهادهای استانی ضروری است، اضافه کرد: یک عزم مدیریتی برای تبدیل یک ظرفیت محلی به یک برند بینالمللی لازم است که در آن، هماهنگی بین مسئولین استانی و سرمایهگذاران کلید موفقیت در فرآیند ثبت جهانی تلقی میشود.
برآیند:
ثبت جهانی روستای درسجین ابهر، گامی بلند در جهت معرفی و حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی است، اما تحقق کامل پتانسیلهای این دستاورد عظیم به رفع موانع و مشکلات زیرساختی این روستا نیاز دارد.
در حال حاضر، ضعف زیرساختها به طور جدی روند توسعه پایدار و بهرهبرداری کامل از ظرفیتهای گردشگری و اقتصادی درسجین را تحتالشعاع قرار داده بنابراین، ضروری است با نگاهی ویژه و اولویتبندی، نسبت به نوسازی و ارتقای زیرساختهای مورد نیاز در روستای درسجین اقدام فوری شود تا این میراث جهانی بتواند به موتور محرکه توسعه منطقهای تبدیل شده و ضمن حفظ اصالت و هویت خود، منافع اقتصادی و اجتماعی ملموسی را برای جامعه محلی به ارمغان آورد.
بیتوجهی به این زیرساختها، پتانسیل ثبت جهانی را با خطر مواجه می کند و از دستیابی به اهداف توسعهای آن جلوگیری خواهد کرد.
