به گزارش ایرنا، شهرستان های آمل و بابل از جمله شهرهایی در مازندران است که تا کنون بحران زباله در این دو شهرستان به بن بستی طولانی تبدیل شده بود که دولت با تخصیص اعتباری قابل توجه قصد دارد گره کور چندین ساله زباله آمل را همانند چند شهرستان دیگر برطرف کنید.
مکان دپوی زباله آمل در منطقه عمارت واقع در ۳۰ کیلومتری شهر آمل و در جاده هراز واقع شد که بیش از سه دهه محل دفن زباله است. و شیرابههای ناشی از زباله به آب رودخانه هراز نفوذ و به زمینهای کشاورزی اطراف خسارات جبران ناپذیری وارد کرده است. به نحوی که خطر آلوده شدن آب شرب شهروندان نیز وجود دارد چراکه پساب ناشی از دپوی زباله و تخلیه فاضلاب در سالهای اخیر تا عمق ۱۵۰ متری زمین نفوذ کرده است.
پرونده سایت زباله عمارت آمل پس از سالها بلاتکلیفی و بینتیجه ماندن وعدههای مدیران ادوار مختلف دولتها برای توقف انتقال زباله به این مکان و انتخاب محل جدید انباشت زبالههای شهرستان، اکنون با ورود استاندار مازندران در مسیر گره گشایی قرار گرفت.
با توجه ساخت سد هراز در نزدیکی همین سایت زباله، توقف انتقال زبالهها به عمارت در دستور کار قرار گرفته است چرا که انباشت زباله در نزدیکی مخزن و دریاچه پشت سد این نگرانی را بوجود آورده که پس از آبگیری سد هراز شیرابههای عمارت به دریاچه سد نفوذ کند.
به همین دلیل از همان زمانی که مطالعات ساخت سد در حال انجام بود تاکید میشد فعالیت سایت زباله عمارت باید متوقف شود. پس از آن هم بارها این موضوع ورود تاکید قرار گرفت و حتی گاهی با ورود مسئولان قضایی، برای چند روز فعالیت سایت متوقف شد. اما چارهای جز بازگشایی آن وجود نداشت.
بعد از شکل گیری دولت چهاردهم حل مشکل زباله مازندران وارد فاز اجرایی شد و در این مسیر برای برخی از شهرستان ها از جمله در شرق مازندران و بهشهر کارخانه کمپوست راه اندازی شد که این کارخانه در آستانه تکمیل و افتتاح قرار دارد.
از سوی دیگر تا چندی پیش در برخی از شهرهای مرکزی مازندران همانند بابل، آمل و بابلسر هنوز تصمیم قطعی برای حل مشکل زباله در این شهرستان ها اتخاذ نشد و زباله های بابل و چند شهر اقماری به استان های همجوار منتقل و زباله های شهر آمل همچنان در عمارت دپو می شود.
زباله زخم عمیق پیکر نحیف طبیعت شمال کشور است. زخمی که در ۲ دهه اخیر عمیقتر شده و مساحت آن نیز در نقاط مختلف شمال و به ویژه مازندران افزایش یافته است.
جانمایی نامطلوب مکانهای دفن زباله مازندران در سه دهه اخیر سبب شده که اکنون مساحت عرصههای دپوی زباله در مازندران که عمدتا نیز در دل جنگلها قرار دارند به حدود ۲۰۰ هکتار برسد.
دپوی این زبالهها و آلوده شدن خاک محیط تنها چالش ناشی از این روش دفع پسماند نیستند. نفوذ شیرابهها به عمق زمین و آبهای زیرزمینی تهدید بزرگی است که بر سلامت ساکنان اطراف این سایتهای دپوی زباله تاثیر مستقیم میگذارد. زبالهدانهای تحمیل شده به طبیعت مازندران نبسیاری از زمینهای باغی، شالیزاری و مراتع استان را به درجهای از آلودگی رساندند که در سلامت محصولات تولیدی در این عرصهها ابهام وجود دارد.
شهرهای مازندران به گونهای گسترده شده که جنگل، کوه، دشت و مرتع بخشی از شهرها و روستاهای این استان را تشکیل میدهند و همه این اراضی هم در معرض تهدید زبالهها قرار دارند.
افتتاح طرح ۶ ماه دیگر
در این پیوند استاندار مازندران اظهار کرد: طرح ساماندهی زباله شهرستان آمل با اعتبار ۱.۵ همت آغاز و تا ۶ ماه آینده برای استفاده عمومی به سرانجام میرسد.
وی گفت: مشکل سایت زباله عمارت آمل از جمله چالش های زیست محیطی مهمی است که حل این مشکل از جمله دغدغه های جدی کارشناسان و فعالان زیست محیطی است.
استاندار مازندران با بیان این مطلب که حل مشکل زباله مازندران از جمله برنامه های راهبردی دولت در این خطه از شمال محسوب می شود، اظهار کرد: گره کور مشکل زباله در برخی از شهرستان ها با افتتاح طرح های مهم زیرساختی برطرف و گام های موثر برای دیگر شهرستان های درگیر این چالش در حال انجام است.
مهدی یونسی رستمی ادامه داد: حل مشکل زباله عمارت آمل با توجه به نزدیکی آن به سد بزرگ هراز یکی از ضرورت های فوری در این استان محسوب می شود که در شرایط فعلی با استفاده از همه ظرفیت ها برای این مشکل چاره جویی می شود.
وی با اشاره به مسئله پسماند در آمل که ساماندهی آن یکی از اَبَرپروژه های استان محسوب می شود، یادآور شد: در جلسه با مسؤولان شهری، فرماندار ویژه آمل اعلام کردند که پروژه ساماندهی پسماند در این شهرستان آغاز به کار کرده و تا ۶ ماه آینده به پایان رسیده و در اختیار مردم قرار می گیرد.
استاندار مازندران بیان کرد: این طرح با اعتبار۱.۵ همت از مهمترین پروژه هایی است که می تواند برای حل معضل زباله کارساز و مفید باشد.
معضل پسماند سالهای طولانی است که گریبان مازندران سرسبز را گرفته و در برهههای مختلف سه دهه گذشته در برخی مناطق تبدیل به بحران چندوجهی شد. در این فرایند بیشترین آسیب به جنگلهای مازندران وارد شد. محل دپوی زبالهها در آمل، بابل، بابلسر، نوشهر، نور و بسیاری از شهرهای این استان از گلوگاه تا رامسر تهدیدی جدی برای عرصههای طبیعی محسوب میشوند.
هر چند قصه تلخ معضل زباله برای بومیان مازندران تکراری است و بسیاری از مازندرانیها درد و رنج و جانسختی آن در برابر راهحلهای متنوع را با گوشت و استخوانشان لمس کردهاند، ولی برای غیربومیان هم ناآشنا نیست. چون اگر حتی پیشینه یک بار سفر زمینی به مازندران را داشته باشند، بوی تعفن زبالههای انباشته در جایجای استان بدون تردید مشامشان را آزرده است.
بیراه نیست اگر گفته شود در مسیرهای منتهی به جنگل، دریا یا کوههای همه شهرستانهای مازندران میتوان نقاطی را یافت که بوی تعفن زباله احساس شود و محل دپوی زبالهها به چشم آید.
با این که طی سالهای اخیر گامهای مثبتی برای ساماندهی زباله در مازندران برداشته شد، اما به جز موارد معدودی از جمله بهرهبرداری از نیروگاه زبالهسوز نوشهر که آن هم البته با چالش و تعطیلی مواجه شد و کارخانه کمپوست تنکابن، بقیه طرحها به سرانجامی اثرگذار نرسیدند و فرآیند تخریب اراضی طبیعی همچنان ادامه دارد.
