به گزارش ایرنا، سالهاست که تحریمهای ظالمانه و محدودیتهای بینالمللی، اقتصاد ایران را با چالشهای جدی در تامین تجهیزات، مواد اولیه و فناوریهای روز دنیا مواجه کرده است. با این حال، تجربه سالهای اخیر نشان میدهد که توسعه شرکتهای دانشبنیان، به تدریج به موتور محرکهای برای بینیازی از نمونههای خارجی و ایجاد اشتغال پایدار تبدیل شده است و در این میان هر یک از استانهای کشور سهمی را به خود اختصاص داده است.
در چهارمحال و بختیاری بیش از ۲۳۰ شرکت دانشبنیان، فناور و هسته رشد فعالیت میکند. این مجموعهها برای بیش از یک هزار نفر اشتغال تخصصی و مستقیم ایجاد کردهاند.
آماری که در نگاه اول شاید رقم بزرگی به نظر نرسد، اما وقتی در نظر بگیریم که بسیاری از فعالان این شرکتها از فارغالتحصیلان دانشگاههای برتر کشور و مقاطع دکتری و کارشناسی ارشد هستند، وزن آن دوچندان میشود.
بسیاری از این نخبگان با وجود فرصتهای شغلی در پایتخت یا حتی امکان مهاجرت به خارج از کشور، تصمیم گرفتهاند با تکیه بر توان داخلی و حمایت پارکهای علم و فناوری، در زادگاه خود به فعالیت اقتصادی و فناورانه بپردازند.
یکی از این شرکتهای دانشبنیان استان که در دیماه ۱۴۰۱ تاسیس شده و اکنون در پارک علم و فناوری چهارمحال و بختیاری مستقر است و از معدود شرکتهای استان است که توانسته با صنایع مادر حوزه نفت قرارداد همکاری منعقد کند و بخشی از نیازهای آنها در حوزه حفاری که پیش از این به فناوریهای خارجی نیازمند بوده را پاسخ دهد.
سعید هاشمزاده مدیرعامل این شرکت دانشبنیان که خود کارشناس ارشد مهندسی ایمنی و کارشناسی نفت است در گفتوگو با خبرنگار ایرنا با اشاره به مسیر پرچالش فعالیت خود از دستاوردهای و نحوه غلبه بر شرایط سخت کنونی اعلام کرد.
وی با اشاره به اینکه این شرکت با تمرکز بر توسعه نرمافزارهای نوین تاسیس شده است افزود: هسته مرکزی شرکت متشکل از مهندسان نرمافزار، نفت، زمینشناسی، ژئومکانیک، مدیریت ریسک و متخصصان فناوری اطلاعات است و در حال حاضر چهار نفر به صورت تماموقت و یک نفر نیمهوقت مشغول به کار هستند.
این پژوهشگر تصریح کرد: این شرکت کمتر از یک سال بعد از تاسیس موفق به دریافت گواهی دانشبنیانی از معاونت علمی و فناوری رییس جمهوری شده است و به تازگی نیز قراردادهای صنعتی با ۲ شرکت فعال در حوزه حفاری نفت منعقد کرده است.
چالشها؛ مقاومت سازمانی و کمبود اعتماد
این فعال دانشبنیان در تشریح چالشهای پیش رو در اوج تحریمها به ۲ مانع ساختاری و محیطی اشاره کرد و گفت: مقاومت سازمانی در برابر تغییرات و نوآوری و محدودیت دسترسی به ابزارهای پیشرفته به دلیل تحریم از مهمترین این چالشها است.
هاشمزاده ادامه داد: مهمتر از همه، کمبود اعتماد کارفرمایان بزرگ به توانمندی شرکتهای داخلی بود که هنوز هم به عنوان یک سد غیررسمی در مسیر توسعه عمل میکند.
وی در پاسخ به این پرسش که چگونه مشکلات مالی و تامین سرمایه در گردش را در شرایط قطع دسترسی به بانکهای خارجی را برطرف کرده است، گفت: با تکیه بر ظرفیتهای داخلی، چرخه مالی را پایدار نگه داشتیم و صندوق نوآوری و شکوفایی با ارائه تسهیلات و پارک علم و فناوری چهارمحال و بختیاری با مشاورهها و حمایتهای مالی مستقیم و غیرمستقیم، بستر مدیریت نقدینگی را فراهم کرد وبدون اتکا به سیستم بانکی بینالمللی توانستیم به فعالیتهای خود ادامه دهیم.
بومیسازی نرمافزارها در بحران تحریم
این فعال دانشبنیان با تاکید بر اینکه تحریمها با وجود ایجاد خلا فناورانه، فرصتی بینظیر برای بومیسازی هوشمندانه خلق کرده است اظهار داشت: با انحصار شرکتهای بینالمللی و نبود حضور آنها در بازار ایران، نرمافزارها با بحران بهروزرسانی مواجه شدند که ما این شکاف را شناسایی کردیم و به جای تکیه بر راهکارهای قدیمی، به سمت توسعه نرمافزارهای پیشرفته حرکت کردیم.
به گفته هاشمزاده، محصولات آنها فراتر از یک جایگزین ساده عمل میکند و با افزودن قابلیتهایی مانند بهینهسازی برخط، مدیریت هوشمند و یکپارچهسازی هوش مصنوعی، باعث کاهش هزینهها، افزایش سرعت عملیات و بهبود بهرهوری شده است.
مدیرعامل این شرکت دانشبنیان در ارزیابی ابزارهای حمایتی موجود، حمایتهای مرکز رشد استان نظیر پرداخت تسهیلات، تامین فضای کار و شرکت در نمایشگاه را کارآمد دانست و در عین حال از ابزارهای مالی کلان مانند تبصره ۱۸ و تسهیلات صندوق نوآوری و شکوفایی انتقاد کرد و گفت: این ابزارها به دلیل پیچیدگی فرآیند تامین ضامن و نبود دوره تنفس در بازپرداخت، برای شرکتهای در حال رشد بسیار دشوار و کمبازده هستند و این موانع بوروکراتیک نیاز به بازنگری و سادهسازی دارد.
گره کور میان تئوری دانشگاه و نیاز صنعت
هاشمزاده همچنین بزرگترین گره میان خروجی دانشگاه و صنعت را فاصله میان تئوری و عمل دانست و توضیح داد: پژوهشهای دانشگاهی اغلب انتزاعی و متمرکز بر مباحث تئوریک است در حالی که صنعت با چالشهای پیچیده، پرریسک و زمانبندیشده واقعی روبرو است.
هاشمزاده راهکار شرکت خود را برای رفع این چالش را ۲ اقدام عملی عنوان کرد و گفت: نخست، بازطراحی دورههای کارآموزی به پروژههای عملیاتی در محیط واقعی و دوم، دعوت از مدیران و متخصصان باتجربه صنعت به عنوان مشاور یا داور پایاننامهها تا موضوعات تحقیقاتی که به طور مستقیم با نیازهای روز صنعت همسو شوند.
این نخبه جوان در خصوص حمایت شرکتها و صنایع بزرگ از توان داخل و ظرفیت شرکتهای دانشبنیان نیز گفت: اگرچه قوانینی مانند الزام به استفاده از توان داخل وجود دارد، اما برخی شرکتهای مادر دلیل بروکراسی سنگین و ریسکگریزی مدیریتی، مانع ورود سریع شرکتهای فناور میشوند و تا زمانی که اهمیت این موضوع به خوبی نهاینه نشود که استفاده از توان داخلی یک ضرورت استراتژیک برای کاهش هزینهها و افزایش امنیت زنجیره تامین است، حتی سختگیرانهترین قوانین نیز با موانع اجرایی روبرو خواهند شد.
تاکید بر مدیریت هوشمندانه بحران
هاشمزاده با اشاره به تجربه شرکت خود به شرکتهای دانشبنیان نوپا توصیه کرد تا «مدیریت هوشمندانه بحران» را در اولویت قرار دهند و تلاش کنند با محدودیتهای شدید مالی کار کرده و آن را به فرصتهای نوآورانه تبدیل کند.
وی همچنین از مسوولان نیز درخواست کرد به جای اعمال فشارهای مالیاتی یا تسهیلاتی سختگیرانه، روی حمایتهای موقت مانند تعویق اقساط، کسر سود تسهیلات و حمایت از جریان نقدینگی در شرایط بحرانی تمرکز کنند.
این فعال دانشبنیان تاکید کرد: ما نیازمند فضایی هستیم که در آن تلاش برای بقا با فشارهای ساختاری مقابله نشود.
به گزارش ایرنا، شرکتهای دانشبنیان و فناور چهارمحال و بختیاری طی سال گذشته ۱۳هزار میلیارد ریال (یک هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان) محصولات تخصصی نظیر کنتورهای هوشمند و تجهیزات پالایشگاهی به بازارهای بینالمللی صادر کردند.
