به گزارش عصر یکشنبه ایرنا، جام جهانی ۲۰۲۶ با توجه به تغییرات اقلیم و خطرات گرما و رعد و برق میتواند یک دوره متفاوت را رقم برند.
پاکیتو برنارد، محقق موسسه INSERM، خبرگزاری فرانسه گفت: انتظار دارم بازیهای هیجانانگیز و سریع را کمتر ببینیم. امواج گرمای شدید، همراه با آلودگی و رطوبت، میتواند عملکرد و استقامت بازیکنان فوتبال را در جام جهانی ۲۰۲۶ تضعیف کند.
بررسی مطالعات اخیر، به همراه تحلیلی که آمارهای گردآوری شده در ۳۰ سال، توسط تیم تحقیقاتی برنارد، نشان میدهد هرچه شاخص گرما (که ترکیبی از رطوبت و تابش خورشیدی است) بالاتر باشد، تأثیر بیشتری بر مسافت طی شده توسط بازیکنان، تعداد تکلها و کیفیت پاسها خواهد داشت. این مشاهدات وقتی مسابقات در بعد از ظهر برگزار میشوند، حتی بیشتر نیز مشهود است.
در سال ۲۰۱۴ در برزیل، وضعیت از نظر گرما و رطوبت تا حدودی مشابه جام جهانی ۲۰۲۶ بود، اما از نظر آلودگی تا حد کمتری داشت. این بار، چالشهای امواج گرما برجستهتر از سایر جامهای جهانی با هوای گرم خواهد بود. در نتیجه، طیف وسیعی از خطرات، از جمله گرمای شدید، آلودگی، رطوبت و حتی برای برخی از استادیومها، خطر آتشسوزی جنگلها وجود خواهد داشت.
در ایالات متحده، ما در مورد آتشسوزیهای گسترده صحبت میکنیم، با ستونهایی از دود که میتوانند دهها، حتی صدها کیلومتر امتداد داشته باشند. همچنین عامل ارتفاع از سطح دریا برای استادیومها در شهرهایی مانند مکزیکوسیتی و گوادالاخارا وجود دارد. این به خصوص برای تیمهایی که زمان کافی برای سازگاری ندارند، مشکل به وجود خواهد آورد.
به عنوان مثال، اگر مجبور باشید از میامی، در سطح دریا، به مکزیکوسیتی، در ارتفاع بیش از ۲۰۰۰ متر از سطح دریا سفر کنید، از نظر سازگاری بدن و وضعیت جسمانی با مشکل روبرو خواهید شد. مکزیکوسیتی همچنین بدترین خطر کیفیت هوا را در بین شهرهای میزبان جام جهانی دارد.
گرما و تاثیرات جانبی آن سبب خواهد شد که مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶، نسبت به دورههای گذشته کمتر هیجان خواهد داشت و روی سرعت و تحرک بازیکنان تاثیر خواهد داشت.
مسافت طی شده مدافعان، هافبکها و مهاجمان در طول مسابقه با توجه به شرایط موجود کمتر خواهد شد. این فقط مربوط به استقامت یا نسبت دویدنهای طولانی به سرعت نیست، بلکه به دلیل چالشهای کیفیت هوا، توانایی اجرای حرکات فنی و دریافت اطلاعات از محیط اطراف (یعنی پیشبینی حرکات همتیمیها و حتی حریفان) نیز مورد توجه قرار میگیرد.
بازیکنان در پایان فصلهای باشگاهی با خستگی آماده حضور در بازیهای ملی در جام جهانی خواهند شد و لزوماً برای بازی در گرما یا رطوبت شدید آماده نیستند. به عنوان مثال، اگر یک فوتبالیست مجبور شود در یک مسابقه اول بسیار گرم و شدید، با وجود استراحتهای خنککننده که توسط فیفا الزامی شده است، خود را به چالش بکشد، میتواند منجر به علائم گرمازدگی مانند سرگیجه یا غش شود. حتی بدون رسیدن به این مرحله، بازیکن هوشیاری کمتری خواهد داشت و تمرکز کمتری بر جمعآوری اطلاعات یا تصمیمگیریهای تاکتیکی خواهد داشت.
