به گزارش ایرنا، در حالی که خراسانشمالی روی کاغذ از استانهای توانمند در برخی رشتههای کمتر شناختهشده به شمار میرود، هیاتهای ورزشی اسکواش و قایقرانی این روزها با یک چالش مشترک دستوپنجه نرم میکنن؛ «نبود داوطلب برای نشستن روی صندلی ریاست.»
موضوعی که به گفته مسوولان، بیش از آنکه به علاقهمندی افراد گره خورده باشد، ریشه در کمبود زیرساختها و محدودیتهای محیطی همچون از نبود زمین و امکانات تخصصی در اسکواش گرفته تا خشکسالی و دشوار شدن دسترسی به منابع آبی برای قایقرانی دارد.
مدیریت بدون زیرساخت، یعنی توقف در همان نقطه
معاون توسعه ورزشی ادارهکل ورزش و جوانان خراسانشمالی با اشاره به وضعیت این ۲ رشته در استان میگوید: کمبود زیرساختهای لازم و ناشناخته بودن این رشتهها در میان جامعه ورزشی باعث شده تاکنون استقبال قابل توجهی برای پذیرش مسوولیت در هیاتهای اسکواش و قایقرانی شکل نگیرد.
به گفته محمد بروحی، وقتی امکانات اولیه وجود نداشته باشد، حتی برنامهریزیهای کوتاهمدت برای جذب ورزشکار، برگزاری مسابقه، استعدادیابی و تعامل با بخش خصوصی هم با محدودیت جدی مواجه میشود و طبیعی است که افراد کمتری مسوولیت میپذیرند.
ظرفیت هست، اما مسیر هموار نیست
با وجود این چالشها، خراسانشمالی در این دو رشته بیظرفیت نیست و کارشناسان ورزشی استان معتقدند موقعیت جغرافیایی، علاقهمندی بخشی از جوانان به رشتههای نوظهور و وجود استعدادهای پراکنده میتواند پایه رشد این رشتهها باشد.
اما این ظرفیت تا زمانی که «شرایط اجرا» فراهم نشود، به نتیجه ملموس تبدیل نخواهد شد.
قایقرانی؛ استان مدالدار اما بیپشتوانه
موقعیت جغرافیایی، علاقهمندی بخشی از جوانان به رشتههای نوظهور و وجود استعدادهای پراکنده میتواند پایه رشد این رشتهها باشد
قایقرانی در خراسانشمالی نمونهای روشن از «استعداد همراه با محدودیت» است. با اینکه این رشته برای ادامه حیات به دسترسی پایدار به آب، پیست تمرین و تجهیزات وابسته است، اما استان در سالهای اخیر با موانع جدی روبهرو شده است.
نکته قابل توجه اینکه خراسانشمالی در قایقرانی چهرههای شاخص و افتخارآفرین داشته و حتی قهرمانی آسیا و نایبقهرمانی جهان نیز در کارنامه این رشته در استان ثبت شده است.
افتخارهایی که نشان میدهد ظرفیت انسانی و فنی وجود دارد اما استمرار موفقیتها نیازمند پشتیبانی زیرساختی و برنامهریزی پایدار است.
خشکسالی و محدودیت دسترسی به سدها؛ متهمان خاموش
معاون ورزشی ادارهکل ورزش و جوانان خراسانشمالی در ادامه، نقش شرایط محیطی را نیز بیتاثیر نمیداند و تاکید میکند: خشکسالیهای پیدرپی و محدود شدن دسترسی به سدها و منابع آبی مسیر تمرین و توسعه قایقرانی را دشوار کرده است.
در چنین شرایطی، تامین زمان و مکان تمرین برای ورزشکاران قایقرانی گاه به یک دغدغه دائمی تبدیل میشود؛ دغدغهای که روی روند استعدادیابی و حفظ ورزشکاران نیز اثر مستقیم دارد.
اسکواش؛ رشتهای بدون خانه
اما وضعیت اسکواش در خراسانشمالی از زاویه دیگری بحرانی است؛ زیرساخت تخصصی وجود ندارد.
اسکواش از رشتههایی است که بدون سالن و کورت استاندارد عملا امکان رشد ندارد و نبود چنین امکاناتی باعث میشود فعالیتها یا در حد محدود باقی بماند یا به صورت پراکنده و مقطعی دنبال شود.
وقتی کورت نیست، برنامه هم شکل نمیگیرد بنابراین نبود زیرساخت در اسکواش تنها یک «کمبود فیزیکی» نیست بلکه روی همه حلقههای توسعه اثر میگذارد:
جذب و آموزش مربی تخصصی
استعدادیابی در مدارس و باشگاهها
برگزاری مسابقات و لیگهای استانی
جذب اسپانسر و مشارکت بخش خصوصی
در نتیجه، طبیعی است که اداره هیات در چنین شرایطی برای بسیاری از فعالان ورزشی جذاب نباشد؛ چون عملا ابزار لازم برای عملکرد و پاسخگویی فراهم نیست.
چرا صندلی ریاست خالی میماند؟
فعالان ورزشی میگویند ریاست یک هیات، بهویژه در رشتههای خاص نیازمند «شبکه ارتباطی»، «توان جذب حمایت مالی» و «امکان اجرای برنامه» است.
ریاست یک هیات، بهویژه در رشتههای خاص نیازمند «شبکه ارتباطی»، «توان جذب حمایت مالی» و «امکان اجرای برنامه» است
وقتی رشتهای ناشناخته باشد و زیرساخت نیز فراهم نباشد، فردی که مسوولیت را میپذیرد با فشار انتظارات و محدودیت منابع مواجه میشود؛ بدون آنکه ابزار کافی برای تغییر شرایط در اختیار داشته باشد.
راه عبور از بنبست چیست؟
کارشناسان بر این باورند که برای خروج از این وضعیت، باید همزمان چند مسیر دنبال شود:
- تعیین تکلیف زیرساخت اسکواش و ایجاد حداقل یک کورت استاندارد در مرکز استان
- تدوین برنامه پایدار برای قایقرانی متناسب با شرایط خشکسالی، از جمله استفاده از ظرفیتهای موجود و رایزنی برای دسترسی هدفمند به منابع آبی
- معرفی و رسانهای کردن رشتهها برای افزایش شناخت عمومی و جذب علاقهمندان
- حمایت هدفمند از هیاتها تا ریاست هیات به یک مسوولیت «قابل اجرا» تبدیل شود نه یک عنوان تشریفاتی
خراسانشمالی در قایقرانی حتی طعم افتخارهای بزرگ در سطح آسیا و جهان را چشیده و در اسکواش نیز با وجود علاقهمندیهای پراکنده، نیازمند یک «زیرساخت حداقلی» است.
اما تا زمانی که مشکلاتی مانند نبود کورت اسکواش و محدودیتهای ناشی از خشکسالی و دسترسی به سدها حل نشود، بیمیلی برای مدیریت این رشتهها ادامه خواهد داشت و صندلیهای ریاست، همچنان خالی میماند.
خراسان شمالی ۳۵ هزار ورزشکار سازمان یافته دارد که در قالب ۵۱ هیات ورزشی فعال هستند.
