روایت غریب‌آبادی از پدر یکی از شهدای مدرسه میناب

به گزارش مشرق، غریب آبادی معاون وزارت امور خارجه در توئیتر نوشت:

پدر شهید «حیدر صالحی» از شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، شب‌ها در کنار مزار فرزند شهیدش حضور می‌یابد و ساعات طولانی را در جوار یادگار آسمانی خود می‌گذراند. می‌گویند زمان مرهم زخم‌هاست؛ اما کدام زمان می‌تواند جای خالی یک پسر را برای پدری پر کند که هر شب کنار مزار فرزندش سر بر خاک می‌گذارد؟ وقتی شهر به خواب می‌رود، او به دیدار کسی می‌رود که روزی تمام دنیایش بود. با سنگ قبری حرف می‌زند که بوی خاطرات کودکش را در خود دارد. بعضی داغ‌ها آن‌قدر سنگین‌اند که پدر را از خانه می‌گیرند و هر شب تا کنار مزار فرزند می‌کشانند.

نام مدرسه شجره طیبه میناب یادآور رؤیاهای ناتمام کودکانی است که قرار بود فردای این سرزمین را بسازند. بعضی دردها با گذشت زمان کم‌رنگ نمی‌شوند؛ در دل یک شهر، و بلکه کشور، در چشم‌های مادران و در سکوت نیمکت‌های خالی باقی می‌مانند.

چه کسی می‌تواند صدای خنده کودکانی را که دیگر به کلاس برنمی‌گردند، از یاد ببرد؟ در مدرسه شجره طیبه میناب، تنها جان انسان‌ها گرفته نشد؛ رؤیاها، دفترهای نیمه‌نوشته، آرزوهای کوچک و آینده‌هایی که هنوز فرصت شکوفا شدن نداشتند نیز پرپر شدند.

بعضی زخم‌ها روی دیوارها نمی‌مانند؛ در قلب یک ملت حک می‌شوند. نام قربانیان این فاجعه فراموش نخواهد شد و اندوه خانواده‌هایی که عزیزانشان را از دست دادند، اندوه همه ماست.

یاد همه دانش‌آموزان و معلمان شهید این مدرسه گرامی و راه اجرای عدالت علیه جنایتکاران آمریکایی و صهیونی زنده باد.