محمد سلمانی عصر پنجشنبه در گفتوگو با ایرنا اظهار کرد: این سند مالکیت مربوط به منطقه «تالاب شور» گلپایگان است که در چارچوب اجرای قانون جامع حدنگار (کاداستر) توسط اداره ثبت اسناد و املاک شهرستان گلپایگان به نام دولت صادر شده است.
وی افزود: این اقدام با هدف جلوگیری از هرگونه تعرض به عرصههای طبیعی، تثبیت حقوق بیتالمال و تقویت بسترهای حفاظتی از زیستبومهای ارزشمند شهرستان گلپایگان صورت گرفته است.
رییس اداره ثبت اسناد و املاک گلپایگان با اشاره به وضعیت مالکیتی اراضی مذکور گفت: بخشی از اسناد این عرصهها به نام سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری و بخش دیگری به نام سازمان حفاظت محیط زیست صادر شده است.
وی ادامه داد: بر اساس اظهارنامههای مالکان، ریشه اصلی مالکیت این اراضی به اشخاص حقیقی بازمیگشت که پس از طی مراحل حقوقی و قانونی، مالکیت آن به دولت جمهوری اسلامی ایران منتقل و اسناد مربوطه صادر شد.
سلمانی با تأکید بر اهمیت صیانت از انفال و سرمایههای ملی خاطرنشان کرد: اداره ثبت اسناد و املاک گلپایگان مستندسازی و صدور اسناد مالکیت اراضی ملی و عرصههای زیستمحیطی را به عنوان مأموریتی اولویتدار و راهبردی دنبال میکند و این اقدام گامی اساسی در جهت حراست حقوقی از منابع طبیعی شهرستان به شمار میرود.
وی تصریح کرد: صدور سند مالکیت تالاب شور گلپایگان علاوه بر تثبیت قطعی مالکیت دولت، نقش مؤثری در ارتقای ضریب حفاظت حقوقی، جلوگیری از تعارضات احتمالی و تسهیل فرآیندهای حفاظتی و مدیریت یکپارچه این زیستبوم ارزشمند ایفا خواهد کرد.
به گزارش ایرنا، در گذشته آبهای سطحی شهرستان گلپایگان از نقاط مرتفع، مناطق بالای سد گلپایگان و همچنین رودخانه خوانسار آب «تالاب شور» گلپایگان با مساحت ۶۷ میلیون و ۳۲۸ هزار متر مربع را تامین می کردند.
سطح وسیعی از اراضی اطراف تالاب شور گلپایگان سال ۱۳۶۰ بدون مطالعات کارشناسی با هدف توسعه کشاورزی زهکشی شد، اما به دلیل شور بودن زمین، کشت و زراعت در این منطقه امکانپذیر نبود و در نتیجه زهکشیها به تدریج سبب از بین رفتن رطوبت تالاب و خشکیدن آن شد.
خوشبختانه بارشهای مطلوب اواخر دهه ۱۳۹۰ در کنار مسدود کردن برخی زهکشیها احیای نسبی تالاب را در پی داشتهاست.
به گزارش ایرنا، در گذشته آبهای سطحی شهرستان گلپایگان از نقاط مرتفع، مناطق بالای سد گلپایگان و همچنین رودخانه خوانسار آب «تالاب شور» گلپایگان با مساحت ۶۷ میلیون و ۳۲۸ هزار متر مربع را تامین می کردند.
سطح وسیعی از اراضی اطراف تالاب شور گلپایگان سال ۱۳۶۰ بدون مطالعات کارشناسی با هدف توسعه کشاورزی زهکشی شد، اما به دلیل شور بودن زمین، کشت و زراعت در این منطقه امکانپذیر نبود و در نتیجه زهکشیها به تدریج سبب از بین رفتن رطوبت تالاب و خشکیدن آن شد.
خوشبختانه بارشهای مطلوب اواخر دهه ۱۳۹۰ در کنار مسدود کردن برخی زهکشیها احیای نسبی تالاب را در پی داشتهاست.
اقدام اخیر جهت واگذاری سند این تالاب ارزشمند به دولت، گامی مهم برای جلوگیری از بوجود آمدن چالشهای زیست محیطی برای این منطقه محسوب میشود.
شهرستان گلپایگان در ۱۷۵ کیلومتری غرب اصفهان قرار دارد.
