به گزارش ایرنا، از زمانی که رژیم صهیونیستی و امارات با امضای توافق سازش با میانجیگری آمریکا روابط خود را عادی کردند، دو طرف به سرعت همکاری اقتصادی و تجاری خود را، حتی در بحبوحه تجاوزات تل آویو علیه غزه، گسترش دادهاند. هر دو متعهد شدهاند که برای آنچه «پیشبرد امنیت و ثبات» در منطقه توصیف شده، همکاری کنند.
شکل گیری توافق ابراهیم و خروج روابط امارات و اسرائیل از پشت پرده موضوعی بود که در قسمت قبلی گزارش به آن اشاره شد و در این قسمت به نمودهای همکاریهای نظامی دو طرف در سالهای پس از شکل گیری توافق و تاثیر آن بر شروع تجاوزات به ایران میپردازیم.
از سال ۲۰۲۰، تل آویو و ابوظبی به طور پیوسته بر روابط دیپلماتیک و اقتصادی رسمی شده خود برای تسری آن به فضای امنیتی، تکیه کردهاند که در برهههایی نمود پیدا کرده است. نوامبر ۲۰۲۱. فرماندهی مرکزی نیروهای دریایی آمریکا یک رزمایش چندجانبه در دریای سرخ با مشارکت نیروهای بحرین، امارات و رژیم صهیونیستی برگزار کرد که اولین رزمایش نظامی علنی و گزارش شده بین امضاکنندگان توافق ابراهیم بود.
شرکت البیت سیستمز(Elbit Systems)در سپتامبر ۲۰۲۲ و همزمان با دومین سالگرد توافق ابراهیم، از اعطای قرارداد ۵۳ میلیون دلاری خود برای تامین سامانههای دفاعی به نیروی هوایی امارات خبر داد و اسرائیل درخواست امارات برای تأمین سامانه دفاع هوایی متحرک اسپایدر (SPYDER) را تایید کرد. همچنین در اکتبر همان سال سامانه دفاع هوایی باراک ساخت رژیم صهیونیستی در امارات مستقر شد.
اسرائیل و امارات در فوریه ۲۰۲۳ درست چند ماه پیش از عملیات طوفان الاقصی، اولین رزمایش دریایی دوجانبه خود را اعلام و از یک کشتی بدون سرنشین که به طور مشترک توسعه یافته بود، رونمایی کردند. بیش از دو سال بعد در آوریل ۲۰۲۵ ابوظبی جنگندههای میراژ ۹-۲۰۰۰ را برای پیوستن به نیروهای هوایی ایالات متحده و اسرائیل برای یک رزمایش در یونان اعزام کرد که با وجود جنایتهای رژیم صهیونیستی در منطقه، نشاندهنده همکاری مداوم آنها بود. میراژ ۹-۲۰۰۰ که برای امارات طراحی شده است، فناوریهای سطح رافال را در خود جای داده و خط تولید میراژ را به اوج فنی خود رسانده است.
در نهایت همین تابستان سال گذشته بود که رسانهها از جمله فوربس گزارش کردند، شرکت نظامی «اج» (Edge) امارات، در حال مذاکره با شرکت اسرائیلی البیت سیستمز (Elbit Systems) در مورد قراردادی برای خرید پهپادهای «هرمس ۹۰۰» (Hermes ۹۰۰) این شرکت است. یک ماه پس از آن در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵ (۷ مهر ۱۴۰۴) شرکت البیت سیستمز اعلام کرد که قراردادی به ارزش تقریبی ۱۲۰ میلیون دلار برای عرضه این پهپادها به یک مشتری بینالمللی دریافت کرده است.
تاثیر توافق ابراهیم بر شروع تجاوزات علیه ایران
موسسه مطالعات امنیت داخلی اسرائیل سپتامبر ۲۰۲۵ (شهریور ۱۴۰۴) اینطور ارزیابی کرد که از نظر نظامی، توافق ابراهیم نهادینهسازی همکاریهای امنیتی زیر چتر ایالات متحده و تقویت روابط نظامی و اطلاعاتی را تسهیل کرد. در سال ۲۰۲۱، به عنوان گامی مکمل این توافقنامهها، دولت دونالد ترامپ تصمیم گرفت اسرائیل را به چارچوب فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام)، اضافه کند.
این نشاندهنده تمایل کشورهای عربی تحت فرماندهی مرکزی آمریکا برای همکاری با رژیم صهیونیستی بود. یعنی در بحبوحه آنچه در غزه اتفاق میافتاد و همچنان ادامه دارد، و درحالیکه کشورهای جهان به دنبال قطع همکاریها با تل آویو به ویژه در زمینه دفاعی و نظامی بودند، برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس در حال شبکهسازی امنیتی با اسرائیل بودند.
همزمان با انزجار فزاینده جهانی از رژیم صهیونیستی به علت نسلکشی در غزه و اقدامهای بیثبات کننده آن در سرزمینهای فلسطینی، سوریه، لبنان و ایران، در واقع کشورهای عضو توافق ابراهیم به جای روگردانی از اسرائیل در ناامنی سازی در منطقه همدست تل آویو شدند.
مطالعات امنیت داخلی رژیم صهیونیستی مینویسد که از سال ۲۰۲۱ و با وجود جنگ غزه، قراردادهای تسلیحاتی اسرائیل با امارات و بحرین افزایش یافت. طبق این گزارش، علیرغم فشارهای سیاسی، صادرات نظامی رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۲۴ به رکورد ۱۴.۸ میلیارد دلار رسید و کشورهای عضو پیمان ابراهیم ۱۲ درصد از صادرات را به خود اختصاص دادند درحالیکه این میزان در سال ۲۰۲۳ تنها ۳ درصد بود. مساله غزه نه تنها باعث کاهش همکاریها نشده بلکه شاهد افزایش تبادلات نیز هستیم.
این موسسه پژوهشی همچنین عنوان کرد که اسرائیل در رزمایشهای مشترک با همسایگان عرب خود که با آنها روابط رسمی نداشت، شرکت کرده بود. این گزارش اشاره میکند که ادغام در سیستم منطقهای ایالات متحده در دفع حملات موشکی ایران به سرزمینهای اشغالی که به عنوان فعالیتهای دفاع از خود در برابر تجاوزات در آوریل و اکتبر ۲۰۲۴ (فروردین و مهر ماه ۱۴۰۳، عملیاتهای وعده صادق ۱ و ۲) و در طول جنگ ۱۲ روزه در ژوئن ۲۰۲۵ (وعده صادق ۳) اتفاق افتاد، نقش مهمی ایفا کرد.
