به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، تورم زمانی به مرحلهای نگرانکننده میرسد که تنها کالاهای مصرفی را درگیر نکند و به ابزارهای تولید و کار نیز سرایت کند. فرغون که یکی از ابتداییترین تجهیزات مورد استفاده در پروژههای ساختمانی، فعالیتهای کشاورزی و خدمات شهری به شمار میرود، امروز با قیمتی حدود ۴۲ میلیون تومان عرضه میشود؛ رقمی که تا چند سال پیش برای خرید چندین ابزار و تجهیزات حرفهای کافی بود.
افزایش قیمت چنین ابزاری به معنای رشد هزینه تمامشده در بخشهای مختلف اقتصادی است. پیمانکاران ساختمانی، کشاورزان، شهرداریها و فعالان خدماتی ناچارند هزینه بیشتری برای تأمین تجهیزات پرداخت کنند و این افزایش هزینه در نهایت به قیمت مسکن، محصولات کشاورزی و خدمات عمومی منتقل میشود.
کارشناسان اقتصادی معتقدند رشد قیمت ابزار تولید یکی از نشانههای عمیقتر شدن تورم ساختاری در اقتصاد است؛ وضعیتی که در آن نهتنها مصرفکننده، بلکه تولیدکننده نیز زیر فشار هزینههای فزاینده قرار میگیرد. در چنین شرایطی، کاهش سرمایهگذاری، افت بهرهوری و افزایش قیمت نهایی کالاها از پیامدهای قابل پیشبینی خواهد بود.
فرغون ۴۲ میلیون تومانی بیش از آنکه یک کالای گرانقیمت باشد، نمادی از افزایش هزینه تولید در اقتصاد است؛ پدیدهای که آثار آن دیر یا زود در سفره خانوارها و بازار کالاهای اساسی نمایان میشود.
