به گزارش ایرنا، مردم ولایتمدار استان مازندران شامگاه شنبه از تدوام حضورشان در خیابان برای بیعت با رهبر سوم انقلاب اسلامی و پشتیبانی از نیروهای مسلح ایران میگویند و فریاد بلند ایستادگی و مقاومت برای دفاع از وطن سر دادند.
دشمن گمان میکرد با نشانه رفتن قلب ایران، اراده این ملت خواهد شکست، اما آنچه در خیابانهای کشور شکل گرفت، برخلاف همه محاسبات اتاقهای فکر استکبار بود، ایران نه تنها خم نشد بلکه هر قطره خون شهید هزاران قدم استوار را روانه میدان کرد.
در مازندران نیز در بیش از سه ماه گذشته مردم انقلابی شهر و برخی روستاهای این استان، میادین و برخی خیابانهای مرکزی شهرهای کهن دیار علویان را به سنگر عهد و وفاداری تبدیل کردند، سنگری که ۹۸ شب متوالی چراغ حضور در آن خاموش نشد، پیر و جوان، زن و مرد، دانشجو و کاسب، همه آمدند تا نشان دهند، این خطه از شمال ایران، هنوز همان دیار غیرت، بصیرت و ایستادگی است.
مردم مازندران در همه این شبها، میادین و خیابانها را خالی نکردند تا پیام روشنی به دنیا مخابره کنند؛ اینکه ملت ایران، حق خود را با ایستادگی به دست میآورد، نه با التماس و امتیازدهی.
نودوهشتمین «شب اقتدار» در شهرستان آمل در حالی برگزار شد که پس از گذشت بیش از سه ماه از آغاز این حرکت مردمی، میدان مرکزی این شهر همچنان میزبان مردمی بود که حضور را به عادتی از جنس مسئولیت اجتماعی و همدلی جمعی تبدیل کردهاند.
دیشب اجتماع مردمی در حالی برگزار شد که دیگر از تازگی روزهای نخست خبری نیست، اما حضور مردم همچنان پررنگ و معنادار به نظر میرسد.
میدان ۱۷ شهریور آمل، بار دیگر شاهد گامهای مردمی بود که بیآنکه قرار رسمی میانشان باشد، هر شب در نقطهای مشترک به هم میرسند و روایتی تازه از همراهی اجتماعی خلق میکنند.
در این شب، آنچه بیش از شعارها و پرچمها جلب توجه میکرد، چهرههایی بود که حالا برای یکدیگر آشنا شدهاند. مردمی که در طول ۹۸ شب گذشته بارها در کنار هم ایستادهاند و اکنون سلامها، احوالپرسیها و گفتوگوهای کوتاه میان آنان بخشی از فضای این اجتماعات شده است.
گویی خیابان تنها محل عبور نیست؛ به مکانی برای شکلگیری پیوندهای اجتماعی تبدیل شده است.
نوجوانانی که پرچم در دست داشتند، در میان جمعیت دیده میشدند و سالمندانی که با وجود گذشت هفتهها، همچنان بخشی از این حضور مستمر هستند. ترکیب نسلها در کنار یکدیگر، تصویری از تداوم و انتقال یک تجربه جمعی را به نمایش گذاشته بود.
نودوهشتمین شب، بیش از آنکه روایت یک اجتماع باشد، روایت استمرار بود؛ استمرار حضوری که از روزها و هفتهها عبور کرده و اکنون به بخشی از حافظه جمعی مردم آمل تبدیل شده است. حضوری که نشان میدهد برخی رخدادها تنها در زمان وقوع معنا پیدا نمیکنند، بلکه با تکرار و تداوم، به بخشی از هویت یک شهر بدل میشوند.
