مازیار چنگیزیان روز سهشنبه در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: آموزش مسئلهمحور یعنی به جای اینکه دانشجو صرفا مجموعهای از مفاهیم تئوریک را فرا بگیرد، بخشی از فرآیند آموزش او بر پایه مسائل واقعی صنعت تعریف شود، این همان نقطهای است که طرحهای مشترک صنعت و دانشگاه میتوانند نقش کلیدی ایفا کنند.
وی دومین محور را تقویت حضور واقعی اعضای هیئت علمی و دانشجویان در صنعت عنوان کرد و افزود: برنامههایی مانند فرصتهای مطالعاتی، کارآموزیهای هدفمند و استقرار پژوهشگران در واحدهای صنعتی باید از حالت تشریفاتی خارج شده و به یک بخش جدی از مسیر آموزشی تبدیل شوند، تجربه نشان داده است که شناخت واقعی از صنعت تنها در فضای واقعی تولید و بهرهبرداری شکل میگیرد.
چنگیزیان مشارکت فعال صنعت در طراحی آموزش را دیگر راهکار عنوان کرد و گفت: اگر صنعت فقط نقش مصرفکننده نیروی انسانی را داشته باشد، فاصله موجود ادامه پیدا میکند، اما زمانی که صنعت در تعریف بخشی از سرفصلها، پروژهها و حتی مهارتهای مورد انتظار نقش داشته باشد، آموزش بهصورت طبیعی به نیازهای واقعی نزدیکتر میشود.
مدیر ارتباط با صنعت دانشگاه شهید چمران اهواز چهارمین محور را استفاده بهتر از ظرفیتهای قانونی و حمایتی موجود ذکر کرد و توضیح داد: امروز ابزارهایی مانند قانون جهش تولید دانشبنیان و مشوقهای مرتبط با تحقیق و توسعه میتوانند ریسک همکاری برای صنایع را کاهش دهند و زمینه اجرای طرحهای مشترک را تسهیل کنند، اما این ابزارها زمانی اثرگذار خواهند بود که این طرحها بهدرستی تعریف شده باشند.
وی بیان کرد: در مجموع، به نظر من مسیر اصلاح نظام آموزشی از «افزایش حجم آموزش» به سمت «افزایش کیفیت اتصال آموزش به صنعت» تغییر کرده است، هرچقدر این اتصال عمیقتر و ساختارمندتر شود، علاوه بر بهبود کیفیت آموزش، صنعت نیز به نیروی انسانی کارآمدتری دسترسی خواهد داشت.
میزان موفقیت دانشگاهها در تربیت نیروی کار ماهر
چنگیزیان اضافه کرد: از منظر دانش پایه، توان تحلیل و آموزشهای تئوریک، دانشگاهها در کشور و از جمله خوزستان نیروی انسانی توانمندی تربیت کردهاند که در بسیاری از صنایع داخلی و حتی بینالمللی عملکرد قابل قبولی دارند، اما اگر منظور از نیروی کار ماهر فردی باشد که از روز اول ورود به صنعت بتواند بدون نیاز به آموزشهای تکمیلی وارد فرآیندهای عملیاتی شود، طبیعی است که در این بخش همچنان فاصلههایی وجود دارد.
مدیر ارتباط با صنعت دانشگاه شهید چمران اهواز افزود: این فاصله نیز الزاماً به معنای ضعف دانشگاه نیست، بلکه ناشی از تفاوت ماهیت آموزش آکادمیک و نیازهای محیط صنعتی است.
وی توضیح داد: در سالهای اخیر تلاشهایی برای کاهش این فاصله انجام شده است که توسعه دورههای کارآموزی موثرتر، پروژههای مشترک صنعت و دانشگاه و حرکت به سمت آموزشهای مسئلهمحور از آن جمله است، با این حال هنوز این ارتباط به سطحی نرسیده که بتواند بهصورت نظاممند این شکاف را به حداقل برساند.
چنگیزیان اظهار کرد: مسیر بهبود از جایی آغاز میشود که صنعت نقش فعالتری در فرآیند آموزش ایفا کند، نه فقط در قالب پذیرش کارآموز، بلکه در قالب تعریف طرحهای واقعی، مشارکت در آموزشهای تخصصی و حضور در طراحی محتوای مهارتی. در این صورت میتوان انتظار داشت فارغالتحصیلان با آمادگی بیشتری وارد محیط کار شوند.
اثرگذاری واقعی پژوهشها و آموزش (طرحها و پایاننامهها)
مدیر ارتباط با صنعت دانشگاه شهید چمران اهواز ادامه داد: اگر بخواهیم بهصورت واقعبینانه نگاه کنیم، طرحهای تحقیقاتی و پایاننامههای دانشگاهی در بخشی از موارد توانستهاند به حل مسائل واقعی صنعت منجر شوند و حتی در برخی حوزهها به بهبود فرآیندها و توسعه فناوری کمک کنند، با این حال بخشی دیگر همچنان بیشتر ماهیت آموزشی یا نظری دارند.
وی تاکید کرد: این تفاوت، بیش از آنکه ناشی از ضعف فردی باشد، به نحوه تعریف مسئله بازمیگردد، هر جا طرحها بر اساس نیاز واقعی صنعت شکل گرفتهاند، خروجیها نیز اثرگذار بودهاند، بنابراین مسئله اصلی، تقویت سهم طرحهای مسئلهمحور و تقاضامحور است.
رابطه صنعت و دانشگاه اشاره به سازوکارهای نظاممندی دارد که ارتباط میان عرصه علمی و آکادمیک را با عرصه عملی و صنایع تسهیل و تقویت میکند، دانشگاهها باید استعدادهای جامعه را با رویکردی کاربردی آموزش داده و در اختیار صنایع قرار دهند، به عبارت دیگر، شیوه آموزش دانشگاهی باید متناسب با نیازهای بازار کار باشد.
