اجرای یک برنامه تلویزیونی در رسانهای مانند صداوسیما، همیشه با محدودیتها و حساسیتهای فراوان همراه بوده است. سالهاست به مردم گفته میشود که تلویزیون رسانهای خانوادگی است و به همین دلیل حتی یک واژه، یک تصویر یا یک شوخی نامناسب هم نباید از فیلترهای متعدد این سازمان عبور کند.
همین حساسیتها باعث شده در طول سالهای گذشته، بسیاری از برنامهها، گزارشها و حتی چهرههای تلویزیونی با کوچکترین اشتباه یا حاشیه، با تذکر و برخورد مواجه شوند. صداوسیما همیشه مدعی بوده که حفظ چارچوبهای اخلاقی، مهمترین خط قرمز این رسانه است.
اما حالا سؤال اینجاست؛ اگر این خط قرمزها واقعاً وجود دارند، آنچه در برنامه زنده محمدحسین میثاقی اتفاق افتاد چگونه از مقابل چشم دهها ناظر و مدیر عبور کرد؟
طبق ویدئوهایی که طی ساعات اخیر به شکل گسترده در فضای مجازی منتشر شده، مجری ویژهبرنامه جام جهانی در پاسخ به منتقدان تیم ملی، به بخشی از یک ترانه رپ اشاره میکند و با استفاده از عبارتهای جایخالی، مفهومی را منتقل میکند که بسیاری از مخاطبان آن را مصداق توهین آشکار میدانند. اتفاقی که واکنشهای فراوانی را در فضای مجازی به دنبال داشته است.
نکته عجیب ماجرا اینجاست که این اتفاق نه در یک صفحه شخصی، نه در یک پلتفرم خصوصی و نه در یک گفتوگوی دوستانه رخ داده است؛ بلکه در رسانهای اتفاق افتاده که سالها خود را پرچمدار اخلاق، فرهنگ و ادب معرفی کرده است.
اگر محمدحسین میثاقی از منتقدان تیم ملی ناراحت است، حق دارد از عملکرد تیم ملی دفاع کند. اگر با تحلیلها و نقدهای مطرحشده مخالف است، میتواند با استدلال پاسخ بدهد. حتی میتواند ساعتها روی آنتن از امیر قلعهنویی و تیم ملی حمایت کند. اما میان دفاع از یک دیدگاه و توهین و فحاشی به منتقدان، فاصلهای وجود دارد که هیچ مجری حرفهای نباید از آن عبور کند.
مسئله اصلی فقط یک جمله یا یک کنایه نیست. مسئله این است که صداوسیما سالها با استناد به همین ملاحظات اخلاقی، افراد مختلف را از قاب خود حذف کرده، صدای مخالفان را نادیده گرفته و برای کوچکترین موارد حساسیت نشان داده است.
حالا افکار عمومی حق دارد بپرسد چگونه همان رسانهای که برای یک واژه ساده این همه حساسیت دارد، در برابر چنین اتفاقی سکوت میکند؟
اینجا ببینید: آدم مفتبر از جاخالی جاخالیتره!
