همشهری آنلاین - بهنام صدقی: او بارها با ادبیاتی تند از پایان آتشبس سخن گفت و تلاش کرد ایران را تحت فشار محاصره دریایی به مذاکره وادار کند، اما هر بار که زمان تصمیم فرا رسید، هزینههای واقعی جنگ چهلروزه، از تبعات نظامی تا پیامدهای اقتصادی، بر محاسبات کاخ سفید غلبه کرد. ایران در این نبرد، قدرت و اراده واقعی خود را به آمریکا نشان داد و نتیجه آن شد که ضربالاجلهای ترامپ، بیش از آنکه مقدمه یک اقدام واقعی باشند، به ابزاری برای فشار روانی فروکاسته شدند، تهدیدهایی که پشتشان اراده اقدام نبود و رئیسجمهوری که همیشه در برابر ایران، راهی جز عقبنشینی نداشت.
بررسی رفتار ترامپ در قبال ایران در یک الگوی تکراری قابل توضیح است
تهدید، ضربالاجل و در نهایت عقبنشینی
ترامپ بارها با ادبیاتی تند از پایان آتشبس دو هفتهای سخن گفت
حتی تلاش کرد با اعمال فشار، ایران را به حضور در مذاکرات اسلامآباد وادار کند
آن هم در شرایطی که محاصره دریایی برقرار بود
وقتی ایران اعلام کرد که تحت چنین فشاری وارد مذاکره نخواهد شد
همان سناریوی آشنا تکرار شد
ترامپ در آستانه پایان آتشبس تاکید کرد که هیچ تمدیدی در کار نیست
اما درست چند ساعت بعد، با مقاومت ایران و با وجود تهدیدهای قبلی، راهی جز عقبنشینی نداشت
ناچار شد یکطرفه آتشبس را تمدید کند
این همان رفتاری است که در ادبیات سیاسی با عبارت ترامپ همیشه جا میزند شناخته میشود
مسئله اصلی
تهدید زمانی معنا دارد که پشت آن اراده اقدام وجود داشته باشد
در پرونده ایران، پس از جنگ چهلروزه
هر بار که زمان تصمیم فرا رسیده، هزینههای واقعی، از تبعات نظامی تا پیامدهای اقتصادی، بر محاسبات کاخ سفید غلبه کرده است
در جنگ چهلروزه، قدرت و اراده واقعی ایران توسط آمریکا تجربه شد
به همین دلیل، ضربالاجلهای ترامپ بیشتر به ابزار فشار روانی تبدیل شدهاند تا مقدمه یک اقدام واقعی
