در دنیای بیرحم کشتی حرفهای، گاهی حریف اصلی نه روی تشک، بلکه روی عقربههای سنگی ترازویی ایستاده است که بوی خون و عرق میدهد. داستان «ری هیگوچی»، ستاره سبکوزن کشتی آزاد ژاپن، حکایتی است از ارادهای پولادین که در برابر قوانین فیزیک و بیولوژی بدن به بنبست رسید؛ روایتی از قهرمانی که برای رسیدن به مدال طلا، حاضر شد بدن خود را به سلاخخانه ببرد.
از نقره تلخ ریو تا وسواس طلا
همه چیز از المپیک ۲۰۱۶ ریو آغاز شد. هیگوچی ۲۰ ساله، در حالی که گمنام بود، با شکست دادن غولهایی همچون یانگ کیونگ-ایل و حسن رحیمی، به فینال رسید. او تا ثانیههای پایانی از ولادیمیر خینچگاشویلی جلو بود، اما در یک چشمبهمزدن طلا را با نقره عوض کرد. همان نقره براق، برای او به نماد ناکامی بدل شد؛ تا جایی که مدال را در کمد حبس کرد و قسم خورد تا طلای المپیک را نگیرد، به آن نگاه نکند. اما مسیر این سوگند، از جهنمی به نام «کاهش وزن» میگذشت.
قمار با جان؛ بازگشت به وزن مرگ
با افزایش سن، فیزیک هیگوچی تغییر کرد و وزن طبیعی او به ۶۸ کیلوگرم رسید. او مدتی در وزن ۶۵ کیلوگرم شانس خود را امتحان کرد، اما سایه سنگین «تاکوتو اوتوگورو» مانع از درخشش او شد. هیگوچی به این نتیجه رسید که برای ایستادن بر سکوی نخست المپیک، باید به وزن ۵۷ کیلوگرم بازگردد؛ یعنی کاهش ۱۱ کیلوگرم از وزنی که تمامش عضله و استخوان بود.
قهرمان المپیک و جهان برای این بازگشت انتحاری، رژیمی قرونوسطایی را برگزید. حذف کامل پروتئین حیوانی و گوشت، و جایگزینی آن با سبزیجاتی که رمقی برای تمرین باقی نمیگذاشت. او ۹۰ درصد حجم غذای خود را حذف کرد تا فقط بتواند روی تشک بماند. ۵ کیلوگرم پایانی با تخلیه کامل آب بدن (سونا و تمرین با لباسهای پلاستیکی) همراه بود؛ فرآیندی که در آن خون غلیظ میشود و اندامهای داخلی تحت فشاری مرگبار قرار میگیرند.
وقتی موهای سر هم نجاتبخش نبودند
در مسابقات گزینشی المپیک در قاره آسیا، جهان شاهد یکی از دراماتیکترین لحظات تاریخ کشتی بود. هیگوچی که دیگر حتی نای ایستادن روی پاهایش را نداشت و دچار گرفتگیهای شدید عضلانی شده بود، روی ترازو رفت. عقربه ترازو عدد ۵۷.۰۵۰ را نشان داد. تنها ۵۰ گرم اضافهوزن!
او در اوج استیصال، موهای سرش را از ته تراشید تا شاید وزن چند تار مو، او را به مسابقات برگرداند، اما معجزه رخ نداد. قانون بیرحم اتحادیه جهانی کشتی، حکم به دیسکالیفه شدن او داد. هیگوچی در حالی که بیش از ۱۰ کیلوگرم از گوشت و پوست خود را کنده بود، به خاطر وزن یک تخممرغ از رسیدن به رویایش بازماند.
اعترافات تکاندهنده؛ تهوع پس از وزنکشی
هیگوچی بعدها در توصیف آن روزهای سیاه گفت: بدنم به قدری تحت فشار بود که بعد از وزنکشی، وقتی خواستم جرعهای آب بنوشم تا از حال نروم، معدهام آن را پس زد و بلافاصله بالا آوردم. خجالتزده بودم که جلوی مربیان و همتیمیهایم شکست خوردم، اما در اعماق قلبم میدانستم که من هر چه در توان داشتم انجام دادم؛ من تا لبه پرتگاه مرگ رفتم.
این فوقستاره ژاپنی، اما از خاکستر این شکست برخاست. او با بازنگری در روشهای علمی تغذیه و تغییر نگاهش به مقوله کاهش وزن، دوباره به میادین بازگشت. تجربه هیگوچی اکنون به عنوان یک درس آموزشی در کمپهای تیم ملی ژاپن تدریس میشود؛ درسی که میگوید مدال طلا قیمتی دارد، اما نباید این قیمت، به بهای نابودی همیشگی جسم یک ورزشکار تمام شود.
انتهای پیام/
