محسن مهدیان
مدیرمسئول
روزنامه همشهری
یک جمله از رهبر انقلاب برای فهم موضع کافی است:
«با معترض حرف میزنیم، با اغتشاشگر نه. اغتشاشگر را باید سر جایش نشاند.»
این موضع،2 تفاوت مهم و معنادار نسبت به حوادث 1401و فتنه 88 دارد که باید به آن توجه کرد.
یکم:
در سال ۱۴۰۱ و همچنین فتنه ۸۸، رهبر انقلاب اصل اعتراض را بهعنوان یک حق طبیعی به رسمیت شناختند اما اینبار یک گام جلوتر رفتند.
در موضع اخیر نهتنها اصل اعتراض مشروع دانسته شد، بلکه محتوای اعتراض نیز مورد تأیید قرار گرفت.
فراموش نکنیم در فتنه ۸۸ محتوای اعتراض ادعای «تقلب» بود؛ در ماجرای مهسا، اتهام «آدمکشی».
اما در حوادث اخیر اعتراض متوجه فشارهای واقعی اقتصادی است؛ موضوعی که رهبر انقلاب آن را به رسمیت شناختند؛ البته این را نیز تصریح کردند که همین فشارها ازجمله دستکاری قیمت ارز کار دشمن است.
دوم:
رهبر انقلاب اینبار خط اعتراض و اغتشاش را صریح، قاطع و بدون تعارف از هم جدا کردند.
یکبار میگوییم برای اعتراض اغتشاش نکنیم. بالاخره ممکن است یک نفر در مسیر مطالبه خطا کند. موضع رهبرانقلاب در 1401 اینطور بود. فرمودند برخی دچار اشتباه شدند. برای همین مسیر عفو و گذشت هموار بود.
اما اینبار ماجرا فرق دارد و آنکه عدهای از ابتدا برای اغتشاش آمدهاند. لذا فرمودند جماعتی مزدور. ضمنا تصریح کردند بازار را میشناسیم، یعنی بازار اهل اغتشاش نبوده و نیست.
خلاصه اینکه:
این دو تفاوت یعنی خط کاملا روشن است.
ما با یک دشمنی پنهان و مبهم مواجه نیستیم، بلکه با دشمنی تمامعیار و عیان روبهرو هستیم.
در چنین وضعیتی دیگر جایی برای خطای تحلیلی و برداشت اشتباه وجود ندارد.
