با قطع اینترنت جهانی در کشور، مشخص شد میلیاردها تومان بودجهای که صرف توسعه موتورهای جستجوی ایرانی شده بود کافی نبوده و این سرویسها ناکارآمد هستند!
به گزارش گجت نیوز، قطع دسترسی به اینترنت جهانی که از پنجشنبه گذشته آغاز شده، موتورهای جستجوی ایرانی را در موقعیتی قرار داد تا جایگزین مناسبی برای سرویسهای بینالمللی باشند. اما بررسیها نشان میدهد که این جستجوگرها هنوز راه زیادی تا رسیدن به سطح کیفیت مورد انتظار کاربران دارند. این اتفاق، ضعفهای جدی در زیرساخت و توسعه این سرویسهای بومی را به وضوح نشان داد.
ایده راهاندازی موتور جستجوی بومی در ایران به سالهای ۸۷ و ۸۸ بازمیگردد. پارسیجو، نخستین موتور جستجوی بومی کشور، در سال ۱۳۸۸ رونمایی شد. مدیران وقت پیشبینی کرده بودند که در سالهای نخست، تعداد کاربران به ۵۰۰ هزار، سپس ۱.۲ میلیون، ۲.۵ میلیون و در نهایت ۴ میلیون نفر برسد. با این حال، این وعدهها محقق نشدند.
هدف از راهاندازی این موتورها، استقلال در فضای سایبری و ارائه خدمات متناسب با فرهنگ و نیازهای کاربران فارسیزبان بود. در سال ۹۳، بخش خصوصی نیز موتور جستجوی «یوز» را راهاندازی کرد. برای حمایت از این موتورها، ۱۷۰ میلیارد تومان اختصاص داده شد تا به تولید محتوا و ارائه خدمات بومی کمک شود.
یکی از دلایل اصلی عدم موفقیت موتورهای جستجوی بومی، فقدان حمایت کافی از پروژههای نوآورانه است. برای مثال، موتور جستجوی تصویری «کاوش» با وجود دستیابی به قابلیتهای همتراز با موتورهای بزرگ جهانی، به دلیل عدم حمایت تجاری نشد.
برخی از مدیران و مسئولان، معتقدند برای موفقیت در این حوزه، نیاز به مقیاس بالایی از کاربران است. با توجه به جمعیت کم فارسیزبانان، جایگزین کردن موتورهای جستجوی جهانی با سرویسهای بومی، چالشبرانگیز است.
قطع اخیر اینترنت جهانی، ضرورت تقویت زیرساختهای ملی، از جمله موتورهای جستجوی ایرانی را بیش از پیش نمایان کرد. محمدمهدی حبیبی، مدیرعامل سازمان مردمنهاد فضای مجازی پاک، بر غفلت در حمایت و برنامهریزی مسئولان زیرساختی تاکید کرد.
امید است با برنامهریزی دقیقتر و حمایت قویتر از توسعهدهندگان، بتوانیم به موتورهای جستجوی کارآمد و مستقل دست پیدا کنیم. تحقق این هدف، گامی مهم در جهت استقلال سایبری کشور محسوب میشود.
