به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، علیاکبر حافظینیا گفت: تأسیسات تقویت فشار گچساران از جمله زیرساختهایی هستند که طراحی اولیه آنها به دهههای گذشته بازمیگردد و برخی از این طرحها در مقاطع زمانی مختلف، از جمله دوران جنگ تحمیلی، متوقف ماندهاند.
وی افزود: هماکنون، ساختار ایستگاههای تقویت فشار در گچساران بهصورت «دو ردیف عملیاتی بهعلاوه یک ردیف آمادهبهکار» طراحی شده است که برای جمعآوری گازهای همراه نفت مورد استفاده قرار میگیرد. این گازها پس از جداسازی از نفت، وارد واحدهای فشار ضعیف شده و سپس برای فرآورش یا تزریق دوباره به مخزن ارسال میشوند.
مدیرعامل شرکت بهرهبرداری نفت و گاز گچساران با تشریح فرآیند تولید بیان کرد: در گذشته، بخشی از گازهای همراه نفت که امکان فرآورش آنها وجود نداشت، پس از تقویت فشار تا حدود ۱۵۰ بار، به مخازن تزریق میشد تا از افت فشار مخزن جلوگیری شود. این اقدام نقش مهمی در پایداری تولید چاهها و جلوگیری از بروز مشکلات فنی داشت.
جمعآوری روزانه ۸ تا ۱۵ میلیون فوت مکعب گاز
حافظینیا با اشاره به اینکه از اواسط دهه ۷۰ شمسی به بعد، تولید نفت در میدان گچساران با دشواریهای بیشتری همراه شده و فرآیند تولید نسبت به دهههای گذشته، پیچیدهتر و پرهزینهتر شده است، گفت: حدود ۸۰ درصد تولید نفت در میدانهای تحت پوشش این شرکت، از جمله گچساران و بیبیحکیمه، وابسته به تزریق گاز است.
وی با بیان اینکه طرح «نوفلرینگ» وزارت نفت با هدف خاموشی مشعلها و جلوگیری از سوزاندن گازهای همراه آغاز شده و خوشبختانه در شرکت بهرهبرداری نفت و گاز گچساران، نخستین طرح در این حوزه ازسوی هلدینگ خلیج فارس به بهرهبرداری رسیده است، تصریح کرد: در ایستگاه گچساران یک، روزانه ۸ تا ۱۵ میلیون فوت مکعب گاز همراه نفت جمعآوری میشود و دیگر طرحها نیز در مراحل مختلف اجرا و پیگیری قرار دارند.
مدیرعامل شرکت بهرهبرداری نفت و گاز گچساران بیان کرد: با واگذاری چند میدان به بخش خصوصی و برنامهریزی برای جمعآوری حدود ۲۷۰ میلیون فوت مکعب گاز در مناطق مختلف جنوب، انتظار میرود با تکمیل این طرحها، مشعلها بهتدریج خاموش و از هدررفت منابع جلوگیری شود.
