به گزارش خبرگزاری مهر، شبکه خبری المیادین با اشاره به تنشهای اخیر منطقه ای ناشی از تهدیدات آمریکا علیه ایران و آغاز مذاکرات مسقط، نوشت که تهران پس از جنگ ۱۲ روزه، دریافت که توانمندیهای هستهای، سیاسی و نظامی آن، به همراه حمایت منطقهای و استراتژیکی که دارد، به آن حاشیه وسیعی میدهد و باعث می شود دامنه گفتگو را بر سر میز خود تعیین کند، و هرگونه تلاش برای ربط دادن پرونده هستهای خود به مسائل دیگر، مانند موشکهای بالستیک یا سیاست منطقهای، به ویژه درباره حمایت از جنبشهای مقاومت را رد کند، زیرا این موضوعات مسائل داخلی هستند که هیچ قدرت خارجی در آنها حق دخالت ندارد.
لذا جنگ ۱۲ روزه معادله قدرت بین دو طرف را بازتعریف کرد و شرایط و تأثیرگذاری ایران را بر موازنه قوای منطقه ای تحمیل کرد.
المیادین افزود که امروز آمریکا بر سر چیزی با ایران مذاکره می کند که قبلا ادعا میکرد آن را نابود کرده است. از سوی دیگر بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی نیز می داند که در جنگ ۱۲ روزه به عنوان «نبرد موجودیتی اسرائیل» شکست خورده است. جمهوری اسلامی ایران در این عرصه برنامه هستهای خود را به یک اهرم فشار مؤثر تبدیل کرده و توانایی ایفای نقش فعال در مذاکرات غیرمستقیم بینالمللی با واشنگتن در مسقط را دارد. استراتژی تهران واشنگتن را مجبور میکند طبق شرایط آن بر سر میز گفتگو بنشیند و بدین ترتیب فشارهای نظامی و تحریمهایی را که واشنگتن بر آن اعمال میکند، به چالش میکشد.
از این رو، اصرار ایران بر محدود کردن حوزه مذاکره به پرونده هستهای، یک موضع مذاکراتی برای تسهیل رفع تحریمهای آمریکا است. این امر عملاً از طریق جلوگیری از گسترش دایره مذاکره برای شامل شدن پروندههای دیگر نظیر متحدان منطقه ای و برنامه موشکی آن دنبال می شود.
از سوی دیگر موضع جمهوری اسلامی ایران به عنوان طرف حاضر برای مذاکره و پیشبرد مسیرهای دیپلماتیک واشنگتن را در برابر فشارهای فزاینده بینالمللی در قبال هر اقدام سخت افزاری علیه ایران قرار میدهد.
چرا موشک های ایران خارج از محدوده مذاکره است؟
پس از صحبت در مورد تأثیر جنگ ۱۲ روزه بر چارچوب قدرت ایران و تحمیل شرط تهران در مورد پرونده هستهای در مذاکرات، ممکن است این سوال مطرح شود که چرا ایران حضور برنامه موشکی در مذاکرات را به هیچ وجه نمی پذیرد.
به نوشته المیادین، پرونده هستهای یک چارچوب مذاکراتی منظم است که با توافق بینالمللی موجود و مکانیسمهای واضح مرتبط است که امکان ارتباط تعهدات هستهای با رفع تحریمهای آمریکا علیه تهران را فراهم میکند. در مقابل، ایران برنامه موشکی خود را بخشی از دکترین دفاعی و حاکمیت ملی خود میداند و از قرار دادن آن در مسیر مذاکرات خودداری میکند، زیرا این امر به طور مستقیم امنیت ملی آن را به خطر میاندازد.
علاوه بر این، وارد کردن برنامه موشکی به مذاکرات، دامنه شروط تحمیلی آمریکا را گسترش داده و مسیر تفاهم را پیچیده میکند، در حالی که محدود کردن بحث به پرونده هستهای، دامنه مذاکرات را در یک عرصه واحد دیپلماتیک محدود میکند.
ایران پرونده متحدان منطقهای را خارج از مذاکرات قرار داده است؟
گزینه مذاکره آمریکا با ایران در مورد متحدان منطقه ای آن، یک برگه باجخواهی و تجاوز به حاکمیت ایران محسوب میشود و دقیقاً به همین دلیل تهران آن را در چارچوب پروندههای مذاکره قرار نداده است. تا زمانی که رابطه بین تهران و متحدانش، بر اساس رویکردهای عقیدتی و گزینههای استراتژیک مشترک استوار است، تلاش واشنگتن برای برخورد با متحدان ایران به عنوان «برگههای فشار یا پروندههای مذاکره» یک گزینه اشتباه و تنش آفرین است.
چرا ایران مذاکرات را به پرونده هستهای محدود می کند؟
شکست تلاش دائمی آمریکا برای تغییر حاکمیت ایران، یا ایجاد تغییرات ریشهای در آن، به ویژه در سایه شورشهای مسلحانه اخیر، به ایران توانایی بیشتری برای ورود به مذاکره داده است.
محدود کردن مذاکرات به پرونده هستهای، بازتعریف موقعیت قدرتمند ایران از نظر حاکمیتی، داخلی و خارجی، و چالشی برای نفوذ آمریکا است که همیشه به دنبال تحمیل شروط خود بر دیگران است.
المیادین در پایان تصریح کرد که هر نتیجهای که از این مذاکرات به دست آید، به یک حقیقت ثابت منجر خواهد شد و آن اینکه جمهوری اسلامی ایران موفق شد شروط خود را تحمیل کند و در برابر فشارهای مختلف مقاومت کند و در نهایت به یک معادله روشن برسد.
