پرسپولیس در نیمفصل دوم سه شکست را تجربه کرده؛ آن هم مقابل تیمهایی که روی کاغذ مدعی قهرمانی نیستند. این نتایج نشان میدهد سرخها با مشکلات جدی در ساختار بازیشان روبهرو هستند. اشتباهات پرتعداد در خط دفاع و میانه میدان، بینظمی تیمی و کم بودن سختگیری در کارهای دفاعی باعث شده حریفان خیلی راحت به دروازه پرسپولیس برسند و گل بزنند.
تقریبا همه تیمها فهمیدهاند که با فشار آوردن روی مدافعان و هافبکهای دفاعی پرسپولیس میتوان آنها را دچار اشتباه کرد. بعد از رسیدن به گل هم اغلب تیمها با دفاع فشرده و اتوبوسی فضاها را میبندند؛ درست همان اتفاقی که در بازی با فجر، فولاد و ملوان رخ داد. مشکل اینجاست که پرسپولیس در باز کردن لایههای دفاعی حریف هم موفق عمل نمیکند و برای خلق موقعیت مقابل دفاع بسته، برنامه مشخصی ندارد.
به نظر میرسد فرمول متوقف کردن پرسپولیس برای رقبا تا حد زیادی لو رفته است. اگر تیمها بتوانند این الگو را درست اجرا کنند، شانس زیادی برای گرفتن امتیاز از سرخها خواهند داشت. حالا وظیفه اوسمار است که هرچه زودتر برای این ضعفها راهحل پیدا کند. اگر این مشکلات برطرف نشود، پرسپولیس نهتنها در مسیر قهرمانی دچار دردسر میشود، بلکه حتی برای گرفتن سهمیه هم ممکن است به مشکل بخورد.
بیشتربخوانید: شانس به مدافع پرسپولیس رو کرد؛ بدرخش و به جامجهانی برو!
