به گزارش ایسنا، بر اساس گزارش نیویورک تایمز، فرانتس جوزف هوبر، رهبری یک بخش بزرگ از پلیس مخفی آدولف هیتلر مشهور به گشتاپو را به عهده داشت و نیروهای او همکاری نزدیکی با آدولف ایکمان برای هماهنگ سازی استرداد یهودیان به کمپهای کار اجباری و کمپهای از بین بردن یهودیان داشتهاند. ایکمان آن طور که مشهور است در سال ۱۹۶۲ در اسرائیل از بابت ایفای نقش در واقعه هولوکاست محاکمه و اعدام شد اما هوبر با وجود دستگیر شدن توسط قوای آمریکایی در سال ۱۹۴۵ از این سرنوشت فرار کرد. او در سال ۱۹۴۸ آزاد شده و به نظر میرسد که روزهای زندگیاش را در مونیخ ادامه داده و از آنجا که در زمان جنگ سرد به عنوان یک دارایی بالقوه به شمار میرفت از هر گونه مسئولیت پذیری اجتناب کرد.
به عنوان مثال سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) معتقد بود او میتواند به جذب ماموران در بلوک شوروی کمک کند. بر اساس گزارش نیویورک تایمز، یک یادداشت به سال ۱۹۵۳ عنوان کرد، این سازمان "به هیچ وجه به خطرات مرتبط با بازی کردن با یک ژنرال گشتاپو بی توجه نیست" اما "ما همچنین بر اساس اطلاعات در اختیارمان معتقدیم که هوبر میتواند از سوی این زمان به شکلی سودمند مورد استفاده قرار بگیرد". سرویس اطلاعاتی آلمان غربی، بی.ان.دی به او یک داستان پوششی داده و ۲۰ سال طول کشید تا این سازمان تصمیم گرفت "دیگر نمیتواند ارتباط با او را تحمل کند".
هر چند که ماجرای هوبر ممکن است از بابت جایگاه چشمگیرش در آلمان نازی و رایش سوم برجسته باشد اما پروفسور شلومو شپیرو، از دانشگاه بار-ایلان اسرائیل توضیح داد که "سرویسهای اطلاعاتی غربی به سختی برای جذب رابطهای ضدکمونیسم قابل اعتماد تلاش میکردند" که معنیاش نادیده گرفتن سوابق "داراییهای بالقوه" است.
او گفت: بسیاری از نازیهای سابق از تهدید کمونیستی جدید به منظور کسب مصونیت در برابر پیگرد قضایی برای خودشان از بابت جنایاتشان و همچنین رسیدن به حقوقهای هنگفت از جانب آژانسهای اطلاعاتی آمریکا و آلمان غربی استفاده کردند.
انتهای پیام
