گروه دیپلماتیک – همشهری آنلاین، مرگ جوان ۲۳ سالهای به نام کوئنتن نزدیک به گروههای راست افراطی بر اثر ضرب و شتم اعضای جناح چپ جامعه فرانسه را شوکه کرده است.
بهگزارش فرانس۲۴، این جوان در جریان درگیریهای شدید در حاشیه کنفرانسی در لیون به کما رفت و نهایتاً در ۱۴ فوریه درگذشت.
طبق گزارشها، وظیفه او تأمین امنیت یک تجمع اعتراضی بوده و گروههای راستگرا این حادثه را به شدت محکوم کردهاند.
امانوئل ماکرون رئیسجمهور فرانسه، با تکاندهنده خوان این واقعه خواستار خویشتنداری و آرامش شده است.
وضعیت فعلی سیاسی
- فرانسه به لحاظ سیاسی در وضعیت قطبیسازی شدید قرار دارد.
- حزب راست افراطی به رهبری مارین لوپن و جردن بارلا به عنوان جدیترین نیروی مخالف دولت تقریبا ۳۰ درصد آرا دارند.
- حزب چپ افراطی (فرانسه تسلیم ناپذیر) نیز با حفظ پایگاه سنتی خود در جامعه فرانسه به شدت از سوی راستگرایان به ترویج خشونت متهم میشود.
- حزب میانهرو تحت نفوذ ماکرون نیز با ائتلاف شکننده پس از انتخابات ۲۰۲۴، هر دو طیف افراطی را محکوم میکند، اما توانایی کنترل خیابانها را ندارد.
درباره طیف راست افراطی فرانسه (اجتماع ملی)
- ایدئولوژی: ملیگرایی افراطی، ضد مهاجرت، ضد اسلامگرایی، تأکید بر دشمنان درونی (اسلامگرایان، چپگرایان رادیکال، مهاجران)، گاهی نژادپرستی آشکار یا پنهان
- حمله به چپگرایان، مهاجران، ضدفاشیستها، گاهی اقدامات اسلامستیزانه
درباره طیف چپ افراطی (فرانسه تسلیم ناپذیر)
- ایدئولوژی: ضد سرمایهداری رادیکال، ضد فاشیسم، ضد نژادپرستی، گاهی ضد پلیس و ضد دولت.
- درگیری با پلیس، تخریب در تظاهرات، حمله به گروههای راستگرا، اقدامات مستقیم علیه نمادهای سرمایهداری.
خشونتهای سیاسی (۲۰۲۳_ ۲۰۲۶)
- افزایش حملات به گردهمایی و نشستهای سیاسی ( برخی از این حملات مرگبار بوده است)
- تهدید و حمله به شهرداران
- تشدید خشونت نژادپرستانه
- برگزاری اعتراضهای خیابانی خشونتآمیز از جمله استفاده از کوکتل مولوتف و آتشزدن اموال عمومی
- درگیریهای مکرر خیابانی در شهرهای مختلف
هر دو طرف یکدیگر را به تروریسم خیابانی متهم میکنند و رسانهها اغلب فقط خشونت طرف مقابل را برجسته میکنند.
چرا این مسئله مهم است؟
فرانسه سابقه طولانی درگیریهای خیابانی سیاسی دارد (دهه ۱۹۳۰، دهه ۱۹۶۰، دهه ۲۰۱۰)، اما اکنون با قطبیسازی رسانهای و شبکههای اجتماعی، این درگیریها آسانتر به سطح ملی میرسند.
اگر این چرخه ادامه یابد، میتواند به افول بیشتر اعتماد به نهادها، افزایش میل به راهحلهای اقتدارگرا، و حتی خطر بیثباتی جدی پیش از ۲۰۲۷ منجر شود.
تشدید خشونتهای سیاسی چشمانداز انتخابات سرنوشت ساز ریاست جمهوری سال ۲۰۲۷ را در هاله ای از ابهام فرو برده است.
