عصر ایران - در سال ۱۹۹۳، شرکت تویوتا از نمونهای اولیه به نام AXV-V رونمایی کرد که بیش از آنکه به خودروهای متداول آن زمان شباهت داشته باشد، به مهندسی هوافضا نزدیک بود.
خودروی AXV-V با همکاری موسسه ایتالیایی I.DE.A توسعه یافت و به عنوان یک آزمایشگاه سیار برای تویوتا عمل کرد. یکی از ویژگیهای فنی خیرهکننده این خودرو، ضریب درگ (مقاومت هوا) آن بود که عدد استثنایی 0.20 را ثبت کرد؛ رقمی که بسیاری از خودروهای تولیدی امروزی نیز همچنان در دستیابی به آن با چالش مواجه هستند.
این کانسپت فراتر از بدنه آیرودینامیک، در بخش فنی نیز پیشرو بود. سیستم تعلیق بادی آن ارتفاع خودرو را به صورت خودکار تنظیم میکرد و مجهز به یک سیستم ترمز اضطراری ضد برخورد بود که نسخه اولیه سیستمهای دستیار راننده (ADAS) امروزی محسوب میشود. همچنین، یک سیستم انتقال قدرت لمسی (Touch-shift) جایگزین اتصالات مکانیکی سنتی شده بود.
در فضای داخلی AXV-V، نمایشگرهای LCD جایگزین نشانگرهای آنالوگ شده بودند؛ انتخابی که آینده دیجیتالی خودروها را مدتها پیش از استاندارد شدن صفحات نمایش در صنعت خودرو پیشبینی میکرد. تویوتا با ساخت این مدل، مسیر آینده را در چهار محور کاهش درگ، ایمنی هوشمند، رابطهای کاربری الکترونیک و سیستمهای شاسی تطبیقپذیر نشان داد. اکنون پس از سه دهه، بسیاری از ویژگیهای این خودروی مفهومی به استانداردهای اصلی صنعت خودرو تبدیل شدهاند.
