همشهری آنلاین – گروه سیاسی: برگزاری رزمایش مشترک «کمربند امنیت دریایی ۲۰۲۶»، آنهم در شرایط افزایش مستمر حضور نظامی آمریکا در منطقه، بازتاب گستردهای در رسانههای بینالمللی داشته است. پایگاه تخصصی نظامی «دیفنس سکیوریتی آسیا» در تازهترین گزارش خود در این زمینه، تاکید کردهاست که «روسیه، چین و ایران برای این رزمایش، تجهیزات دریایی خط مقدم خود را در تنگههرمز مستقر کردهاند؛ اقدامی که نیکلای پاتروشف، دستیار رئیسجمهور روسیه آن را بهموقع و از نظر استراتژیک «مرتبط» توصیف میکند».
این گزارش با اشاره به اینکه برگزاری این رزمایش در «بحبوحه تشدید رقابت دریایی با ایالات متحده»، پیامدهای ژئوپلیتیکی چندلایهای به همراه دارد، افزوده است: «در شرایطی که واشنگتن گروه تهاجمی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن و جرالد آر. فورد را در منطقه مستقر کرده، این رزمایش سهجانبه دربردارنده پیام بازدارندگی و نمایش قدرت است».
در ادامه گزارش «دیفنس سکیوریتی آسیا» با اشاره به راهاندازی رزمایش دریایی «کمربند امنیت دریایی» از سال ۲۰۱۹ با ابتکار ایران و بهدنبال خروج آمریکا از برجام، استمرار آن تا سال ۲۰۲۶ بهعنوان «یک همگرایی راهبردی طولانیمدت» میان کشورهای تحریم فشار استراتژیک ارزیابی شدهاست؛ کشورهایی که «بهدنبال همکاری عملیاتی و سیگنالدهی سیاسی در آبهای مورد مناقشه هستند».
اهداف ایران، روسیه و چین
این پایگاه تخصصی نظامی در ادامه گزارش خود، تصریح کردهاست که «اگرچه این رزمایش بهصورت رسمی با محوریت مبارزه با دزدی دریایی، برقراری امنیت دریایی و هماهنگی برای عملیات جستوجو و نجات برگزار میشود، اما زمانبندی، ترکیب تجهیزات و جغرافیای آن، نشان میدهد این رزمایش در راستای سیگنالدهی به نیروهای دریایی غربی عمل میکند».
«دیفنس سکیوریتی آسیا» تصریح شدهاست: «برای تهران، میزبانی از این رزمایشها ادعاهای حاکمیتی بر یکی از حساسترین کریدورهای دریایی جهان ازنظر استراتژیک را تقویت میکند و در عین حال، جمهوریاسلامی نیروهای دریایی خود را در یک چارچوب عملیاتی سهجانبه قرار میدهد که سناریوهای فشار یکجانبه را پیچیده میکند».
در این گزارش به اهداف روسیه و چین از حضور در این رزمایش نیز اشاره شدهاست؛ «برای مسکو مشارکت در این رزمایش، تعهد اعلامشده به چیزی را نشان میدهد که پاتروشف آن را ایجاد «نظم جهانی چندقطبی در اقیانوسها» توصیف کردهاست. برای پکن نیز، که تجارت دریایی آن بهشدت به جریان انرژی از طریق خلیجفارس وابسته است، مشارکت در این رزمایش، نشاندهنده کاهش عملی ریسک زنجیره تأمین و نیز تمایل استراتژیک برای فعالیت فراتر از صحنه اصلی، یعنی اقیانوس هند و اقیانوس آرام در بحبوحه رقابت پایدار این کشور با ایالات متحده است».
یک اتحاد دریایی ویژه
این پایگاه تخصصی نظامی افزوده است: «این رزمایش نه تنها نشاندهنده هماهنگی تاکتیکی، بلکه نشاندهنده یک اتحاد دریایی در حال تکامل است که حول محور تردید مشترک نسبت به برتری دریایی غرب و علاقه مشترک به حفاظت از خطوط ارتباطی دریایی در شرایط رقابت جهانی شکل گرفته است».
«دیفنس سکیوریتی آسیا» معتقد است که با عمیقتر شدن تنشهای ژئوپلتیک در چند جبهه، تنگه هرمز هم به محیط عملیاتی و هم به نمادی استراتژیک تبدیل میشود و اهمیت کمربند امنیت دریایی ۲۰۲۶ را فراتر از اهداف اعلامشدهاش تقویت میکند».
چرا حضور در تنگه هرمز راهبردی است؟
در بخش دیگری از گزارش «دیفنس سکیوریتی آسیا» به اهمیت راهبردی تنگههرمز هم اشاره و تاکید شدهاست: «تنگههرمز، که خلیجفارس را به دریای عمان متصل میکند، همچنان یکی از مهمترین گلوگاههای انسداد انرژی در سطح جهان است و تقریباً ۲۰ تا ۳۰ درصد از تجارت جهانی نفت از طریق دریا، که حدود ۲۱میلیون بشکه در روز تخمین زده میشود، از طریق این گذرگاه ۳۹کیلومتری آن عبور میکند».
در ادامه این گزارش افزوده شدهاست: «هرگونه اختلال مداوم در این کریدور، فشار فوری بر بازارهای جهانی انرژی وارد میکند و به صورت بالقوه، قیمت نفت را ۵۰ تا ۱۰۰درصد افزایش میدهد؛ سناریویی که اقتصادهای واردکننده انرژی در آسیا و اروپا را تحتتاثیر قرار میدهد».
این پایگاه تخصصی نظامی با اشاره به اینکه احاطه ایران بر تنگههرمز هم «اهرم دفاعی» و هم «قدرت چانهزنی استراتژیک»، بهویژه در پاسخ به تحریمها یا سیگنالهای نظامی ازسوی بازیگران خارجی، برای جمهوریاسلامی فراهم میکند، آمدهاست: «تاکتیکهای هجومی سپاه پاسداران، با بهرهگیری از قایقهای تندرو و پهپادها، از هندسه دریایی محدود برای پیچیده کردن مانورپذیری کشتیهای بزرگ و به چالش کشیدن تسلط دریایی متعارف استفاده میکند. ازسوی دیگر مشارکت روسیه، وزن ژئوپلتیکی تنگههرمز را تقویت میکند. همچنین وابستگی چین به واردات انرژی از خاورمیانه، (تقریباً ۴۰ درصد از نفت آن)، ثبات دریایی در تنگههرمز را به یک منفعت راهبردی مستقیم تبدیل کردهاست».
