به گزارش ورزش سه، النصر با این تساوی ۸۳ امتیازی شد و اختلافش را با الهلال به چهار امتیاز رساند تا تعیین قهرمان لیگ روشن به هفته پایانی کشیده شود. با این حال، آنچه بیش از نتیجه جلب توجه کرد، برتری تاکتیکی ژسوس برابر سرمربی ایتالیایی الهلال بود.
این مسابقه از همان دقایق ابتدایی با درگیری شدید در میانه میدان و نبرد مستقیم دو مربی روی جزئیات آغاز شد. ژسوس به خوبی میدانست الهلال برای حفظ شانس قهرمانی مجبور به بازی هجومی است و دقیقاً از همین نقطه برای ضربه زدن استفاده کرد.
سرمربی پرتغالی النصر تیمش را با ساختاری فشرده و انتقالهای سریع طراحی کرده بود تا فضای پشت مدافعان الهلال را هدف قرار دهد. در مقابل، اینزاگی تلاش داشت با مالکیت توپ و فشار از جناحین جریان بازی را کنترل کند، اما تیمش در ایجاد تعادل دفاعی دچار مشکل شد.
یکی از مهمترین نکات بازی، برتری النصر در نبردهای انتقالی بود. هر بار الهلال توپ را از دست میداد، النصر با سرعت به سمت دروازه حریف حمله میکرد و همین موضوع چند بار خط دفاعی الهلال را آزار داد.
گل نخست مسابقه نیز دقیقاً از همین ضعف شکل گرفت؛ جایی که النصر از آشفتگی در سازمان دفاعی الهلال استفاده کرد و محمد سیماکان موفق شد دروازه آبیها را باز کند.
اینزاگی در طول مسابقه چند بار تلاش کرد با تغییر آرایش هجومی و اضافه کردن نفرات بیشتر به فاز حمله، فشار روی النصر را افزایش دهد، اما همین تصمیمها باعث شد فاصله خطوط الهلال بیشتر شود و تیمش در ضدحملات آسیبپذیرتر به نظر برسد.
در سوی مقابل، ژسوس با مدیریت بهتر ریتم مسابقه و کنترل لحظات بحرانی، توانست تیمش را تا آخرین ثانیهها در موقعیت پیروزی نگه دارد. حتی پس از فشارهای سنگین الهلال نیز ساختار دفاعی النصر تا حد زیادی منظم باقی ماند.
البته اشتباه مرگبار بنتو در وقتهای تلفشده باعث شد پیروزی از دستان النصر خارج شود و الهلال به گل تساوی برسد، اما از نظر فنی و تاکتیکی بسیاری معتقدند ژسوس در این دربی عملکرد موفقتری نسبت به اینزاگی داشت.
در نهایت، این تساوی نهتنها قهرمانی لیگ را به تعویق انداخت، بلکه یک پیام مهم هم داشت؛ اینکه ژسوس در مهمترین شب فصل توانست از نظر فکری و تاکتیکی دست بالاتر را مقابل اینزاگی داشته باشد، حتی اگر تیمش در آخرین لحظه از رسیدن به برد بازماند.
