جاهطلبیهای انویدیا در حوزه هوش مصنوعی، به خارج از کره زمین راه یافته است و برنامههای این شرکت همچنان با جدیت دنبال میشود. این شرکت درحال تقویت و گسترش تیمی است که روی پروژه Space-1، اولین سیستم پردازشی انویدیا برای محیطهای فضایی، فعالیت میکند. غول فناوری دنیا در هفتههای اخیر، دومین موقعیت شغلی مربوط به دیتاسنترهای مداری را هم تعیین کرده است.
موقعیت شغلی جدید که برای «معمار ارشد نرمافزار سیستم» در نظر گرفته شده، به توسعه نرمافزار پروژه Space-1 کمک خواهد کرد؛ سیستمی که انویدیا پیش از این در جریان رویداد GTC در ماه مارس از آن رونمایی کرده بود.
دیتاسنترهای فضایی بهعنوان یک راهکار بالقوه برای عبور از محدودیتهای فزاینده زمین در زمینههای فضا، تأمین انرژی و سیستمهای خنککننده مطرح شدهاند. شرکتهایی مانند اسپیسایکس درحال رقابت برای تجاریسازی و واقعیت بخشیدن به این ایده هستند، هرچند برخی از منتقدان همچنان بر این باورند که هزینههای این پروژهها بر مزایای آن سنگینی میکند. «جنسن هوانگ»، مدیرعامل انویدیا، نیز در جریان یکی از گزارشهای مالی اخیر شرکت اشاره کرد که اگرچه اقتصاد و صرفه مالی محاسبات فضایی فعلاً ضعیف است، اما به مرور زمان بهبود خواهد یافت.
اخیراً نیز مدیرعامل سافتبانک ایده دیتاسنترهای مداری ایلان ماسک را دور از ذهن خوانده بود.
آگهی استخدام معمار ارشد نرمافزار، پس از انتشار یک موقعیت شغلی دیگر در اوایل سال جاری برای «معمار سیستم دیتاسنتر مداری» تعریف شده است. درحالیکه موقعیت قبلی روی طراحی کلی سیستم از سختافزار پردازشی گرفته تا ماهوارهها و سیستمهای ارتباطی تمرکز داشت، نقش جدید بر کاربردی کردن و اجرای نرمافزار Space-1 تمرکز دارد. فرد منتخب باید نرمافزاری طراحی کند که ضمن پایداری سیستم در برابر تشعشعات فضایی و تغییرات شدید دما، امکان مدیریت از راه دور را فراهم سازد.
سیستم Space-1 از جدیدترین پلتفرم تراشه هوش مصنوعی انویدیا یعنی Vera Rubin بهره میبرد و برای مأموریتهای مدار نزدیک زمین (LEO) طراحی شده است. این موقعیت شغلی نرمافزاری به سابقه کار قبلی در ایجاد زیرساختهای هوش مصنوعی و سیستمهای فضایی نیاز دارد و حقوق پایه سالانه ۲۷۲,۰۰۰ تا ۴۳۱,۲۵۰ دلار را پیشنهاد میدهد که البته این مبلغ شامل پاداشهای سهام ارزشمند انویدیا نمیشود.
هرچند این فناوری هنوز در مراحل اولیه خود قرار دارد، آگهیهای شغلی اخیر انویدیا نشان میدهند که این تراشهساز بزرگ از فاز برنامهریزی مفهومی فراتر رفته و فرآیند ساخت سیستمهای عملیاتی را آغاز کرده است.
