عصر ایران - گاهی فوتبال بیش از آنکه شبیه یک مسابقه باشد، به یک نبرد روانی شباهت دارد؛ نبردی که در آن یک مربی با چند تعویض و چند تصمیم، سرنوشت یک ملت را تغییر میدهد. کارلو آنچلوتی این بار همان مربی بود؛ مردی که انگار «دفترچه مرگ» را در مشت داشت و نام ژاپن را درست در آخرین صفحه آن نوشت.
در یکی از تماشاییترین دیدارهای مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی برزیل با بازگشتی دراماتیک موفق شد با نتیجه ۲ بر یک ژاپن را شکست دهد و راهی جمع هشت تیم برتر جهان شود؛ پیروزیای که با گل دقیقه ۹۵ گابریل مارتینلی رقم خورد و اشک را بر چشمان میلیونها هوادار ساموراییها نشاند.
ژاپن که در نیمه نخست نمایش کمنقصی ارائه کرده بود، در دقیقه ۲۹ روی شوت غافلگیرکننده کایشو سانو از اشتباه خط میانی برزیل نهایت استفاده را برد و با برتری راهی رختکن شد. شاگردان هاجیمه موریاسو بار دیگر نشان دادند چرا در سالهای اخیر به یکی از منظمترین و خطرناکترین تیمهای آسیا تبدیل شدهاند.
اما نیمه دوم، داستان دیگری بود؛ داستان مردی که جامهای بزرگ را بهتر از هر کسی میشناسد. آنچلوتی با تغییرات هجومی، چهره برزیل را دگرگون کرد. فشار بیامان سلسائو سرانجام در دقیقه ۵۶ با ضربه سر کاسمیرو به ثمر نشست و بازی به تساوی کشیده شد. از آن لحظه، موج حملات زردپوشان لحظهای متوقف نشد؛ وینیسیوس تیر دروازه را لرزاند، سوزوکی چند واکنش نجاتبخش داشت و ژاپن تنها با مقاومت و اندکی خوششانسی بازی را به وقتهای تلفشده رساند.
در حالی که همه منتظر وقتهای اضافه بودند، ضربه نهایی از راه رسید. برونو گیمارش با یک پاس دقیق، گابریل مارتینلی را در موقعیت گل قرار داد و مهاجم تعویضی برزیل با یک ضربه مطمئن، ورزشگاه را منفجر کرد. گل دقیقه ۹۵ نه فقط حکم صعود برزیل، بلکه پایان رؤیای طلایی ژاپن در جام جهانی ۲۰۲۶ بود.
این مسابقه بار دیگر نشان داد چرا کارلو آنچلوتی را استاد مدیریت لحظات بزرگ میدانند. او تیمش را از لبه پرتگاه بازگرداند و ثابت کرد که برزیل حتی در دشوارترین شبها نیز شخصیت قهرمانی خود را حفظ کرده است.
اکنون سلسائو با روحیهای مضاعف به مرحله یکچهارم نهایی میرود؛ تیمی که شاید هنوز بهترین فوتبال خود را ارائه نداده، اما یک ویژگی مهم را دوباره به رخ کشیده است: برزیل تا آخرین سوت داور هرگز تسلیم نمیشود.
