تیم ملی ایران در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، با ثبت سه تساوی متوالی و بدون شکست، با تصویری متفاوت از رقابتها به پایان کار خود رسید. ایران در حالی از این تورنمنت وداع کرد که تا آخرین ثانیه، شانس صعود به مرحله حذفی را در دست داشت؛ اما جادوی فوتبال و نتایج سایر بازیها، بار دیگر مانع از تحقق بزرگترین هدف تاریخ فوتبال ایران شد. این بار هم، تاریخ تکرار شد؛ ایران باز هم تا آستانه صعود پیش رفت، اما در آخرین گام، تقدیر با او یار نبود.
در کانون توجهات این تورنمنت، مهدی طارمی قرار داشت. مهاجم باتجربه که سه دوره حضور در جام جهانی را تجربه کرده، در این نسخه نیز ستون اصلی تاکتیک تیم ملی بود و در هر سه بازی در ترکیب اصلی قرار گرفت. با این حال، برخلاف نسخههای گذشته، درخشش طارمی با ناکامی در گلزنی همراه شد. در جریان بازی مقابل نیوزلند، ضربه او با بدشانسی به تیرک دروازه برخورد کرد تا اولین فرصت طلایی از دست برود. در تقابل با بلژیک، طارمی با یک حرکت زیبا دروازه تیبو کورتوا را هدف گرفت، اما تصمیم بحثبرانگیز داور مبنی بر آفساید میلیمتری، لذت گلزنی را از او گرفت.
اما تلخترین لحظه این تورنمنت، در دیدار مقابل مصر رقم خورد؛ جایی که طارمی پشت توپ پنالتی ایستاد، اما ضربه او با عکسالعمل خیرهکننده «شوبیر»، دروازه تیم ملی مصر باز نشد. با این پیامدهای تلخ، فرصت صعود از دست رفت.
مهدی طارمی در پست اینستاگرام خود خطاب به هواداران نوشت: سختترین درد، این است که دلم میخواست مردم ایران را خوشحال کنم، ولی نشد. شرمندهام … سرم پایین است، تا همیشه قدردان محبت و حمایت مردم عزیز ایران خواهم بود.
بیشتر بخوانید: پاداش تیم ملی فوتبال در جام جهانی؛ معادل ۹۳ کیلو طلا!
