فیلم/ نگاهی به خانه مدرن و جهیزیه مریم مومن همسرش سهیل قاصدی
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، شهرک صنعتی یزد به عنوان یکی از قطبهای اصلی تولید در مرکز کشور، در روزهای اخیر با چالشهای سهگانهای روبهرو شده است که عملاً بهرهوری و سلامت نیروی کار را تحتالشعاع قرار داده است.
ترکیب دماهای بالای تابستان، نفوذ ریزگردها و انتشار بوی نامطبوع و زننده در فضای عمومی شهرک، محیط کار را به فضایی طاقتفرسا برای هزاران کارگر و فعال اقتصادی تبدیل کرده است.
این وضعیت که ترکیبی از عوامل اقلیمی و سوءمدیریتهای زیستمحیطی است، اکنون به مرحلهای رسیده که بقای چرخهای تولید را با مخاطره جدی مواجه میکند.
شواهد میدانی نشان میدهد که با عبور از مبادی ورودی شهرک صنعتی، کیفیت هوا به سرعت کاهش مییابد. همزمان با افزایش حرارت هوا و تراکم گرد و غبار، بوی تندی که ناشی از پسابهای صنعتی و پسماندهای تصفیهنشده است، در لایههای زیرین هوا مشهود میشود. این آلایندگی که شدت آن با پیشروی به سمت قلب شهرک و واحدهای تولیدی افزایش مییابد، فراتر از یک عامل مزاحم، نشاندهنده نقص در سیستمهای تصفیه فاضلاب صنعتی و عدم رعایت استانداردهای مدیریت پسماند در برخی واحدهای مستقر است. در حالی که مدیریت پدیده ریزگردها و گرمای کویری فراتر از توان اجرایی مسئولان استانی است، مدیریت منابع انتشار بوی نامطبوع و ساماندهی آلایندههای صنعتی کاملاً در حیطه وظایف نظارتی نهادهای مسئول قرار دارد که تا به امروز اقدام موثری برای آن صورت نگرفته است.
فعالان اقتصادی و صاحبان صنایع در شهرک صنعتی یزد بر این باورند که تحمل این شرایط، بیش از آنکه انتخابی داوطلبانه باشد، یک ضرورت اجباری برای تداوم اشتغال است.
گفتوگو با کارفرمایانی که روزانه در این محیط حاضر میشوند، ابعاد پنهان این معضل را روشنتر میکند. بسیاری از این تولیدکنندگان به دلیل تعهد نسبت به معیشت صدها خانوار وابسته به واحدهای تولیدی، از خروج سرمایه و انتقال واحدهای خود به مناطق دیگر خودداری میکنند. ادامه فعالیت در این محیط آلوده، نوعی جانفشانی برای حفظ اشتغال محسوب میشود که کارگران و کارفرمایان هر دو به طور مشترک به آن محکوم شدهاند.
تبعات این وضعیت تنها به ناراحتیهای تنفسی و افت کیفیت محیط کار محدود نمیشود. کاهش راندمان کاری، خستگی زودرس نیروی انسانی و افزایش هزینههای نگهداری تاسیسات، از پیامدهای مستقیم حضور در چنین اتمسفر آلودهای است. کارشناسان زیستمحیطی تاکید دارند که مسئولان شهرکهای صنعتی باید با جدیت بیشتری نسبت به نوسازی زیرساختهای تصفیه پساب و نظارت دقیق بر فرآیندهای تولیدی کارخانهها وارد عمل شوند. تفکیک بین عوامل اجتنابناپذیر محیطی و عوامل قابل مدیریت انسانی، گام نخست برای کاهش این بحران است.
تداوم این شرایط میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روحیه نیروی کار و همچنین اعتبار صنعتی یزد وارد کند. انتظار میرود مدیریت استان و متولیان شهرکهای صنعتی با بازنگری در سیاستهای زیستمحیطی و الزام واحدهای آلاینده به رعایت پروتکلهای ایمنی، به این وضعیت پایان دهند. تولید و صنعت در شرایط سخت اقتصادی، نیازمند فضایی پایدار برای نفس کشیدن است و تداوم این وضعیت، بیش از هر چیز سرمایههای انسانی را که بزرگترین دارایی صنعت استان هستند، تهدید میکند.
