گروه جامعه ایرنا - هنوز آفتاب به طور کامل بر آسمان تهران ننشسته بود که نوای قرآن در مصلی امام خمینی (ره) طنینانداز شد. این صدای ملکوتی نشان از آغاز مراسم وداع با رهبر شهید داشت. از ساعت ۶ صبح، خیابانهای منتهی به مصلی شاهد حرکت دستهدسته مردمی بود که با چهرههایی اندوهگین و دلهایی داغدار، قدم در مسیر آخرین دیدار گذاشته بودند.
برخی از این عاشقان، شب گذشته را در اطراف مصلی سپری کرده بودند تا لحظهای از این وداع تاریخی را از دست ندهند، انتظار برای آنان تنها گذر زمان نبود، فرصتی بود برای ماندن در کنار عزیزی که امروز برای آخرین بار بدرقهاش میکردند.
فضای مصلی سرشار از زمزمههای عاشقانه است، هر کسی در گوشه ای سر بر گریبان نهاده، برخی آرام آرام اشک می ریزد و برخی با صدای بلند و هق هق درد دلشان را با اشک بیرون می ریزند، حاضران یکصدا فریاد میزدند «ای پسر فاطمه، منتظر تو هستیم»، شعاری که بارها در فضای مراسم طنین انداخت و اشک را بر گونه بسیاری از عزاداران جاری کرد.
لحظهای که پیکر رهبر شهید بر جایگاه مراسم قرار گرفت، بغضهای فروخورده دیگر تاب نیاورد، ناله و گریه از هر سو برخاست و حزن و اندوه، سراسر مصلی را دربر گرفت. اشکهایی که بیاختیار جاری میشد و نگاههایی که از پیکر شهید جدا نمیشد، روایتگر پیوند عمیق مردم با رهبرشان بود، پیوندی که امروز در قاب این وداع باشکوه، بیش از هر زمان دیگری خود را نشان داد.
در گوشهای پیرزن و پیرمردی زیلویی پهن کرده اند، سفره صبحانه ساده ای چیده اند، آفتاب همچنان می تابد اما سوز دلشان بیشتر از آن است که این گرما عذابشان دهد، می گویند که از شب گذشته اینجا هستند، می خواهند همه این لحظات را در کنار رهبر شهید سپری کنند.
در جای جای خیابانهای مملو از جمعیت، نیروهای خدمات درمانی و امدادی مستقر بودند تا در کنار خادمان مراسم، خدمترسان عاشقان باشند. نظم، آمادگی و حضور نیروهای امدادی در کنار موج گسترده جمعیت، زمینه برگزاری آرام این آیین را فراهم کرده است.
امروز مصلی تهران فقط محل برگزاری یک مراسم نیست، روایتگر دلدادگی مردمی بود که از نخستین ساعات بامداد، با هر سن و سال و از هر قشر و سلیقهای، گرد هم آمده بودند تا با رهبر شهید خود وداع کنند، وداعی که اگرچه پایان یک حضور زمینی است، اما تصویر اشکها، زمزمهها و قدمهایی که از سپیدهدم به سوی مصلی روانه شد، هیچگاه فراموش نمی شود و برای همیشه در حافظه تاریخ ماندگار خواهد شد.
