همزمان با فرارسیدن ایام تشییع و بدرقه رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت الله سید علی خامنه ای، بسیاری از صاحب نظران و تحلیلگران، به واکاوی ابعاد مختلف شخصیتی ایشان و عملکرد و دستاوردهای این شهید در دوران رهبری انقلاب اسلامی پرداخته و سعی در ارائه چشم اندازها و دیدگاه های ایشان دارند.
به نظر می رسد رهبر شهید انقلاب به طور خاص سه یادگار و میراث بزرگ را برای ایران برجا گذاشتند.
اول اینکه ایشان در طول دوران زعامت و رهبری خود، بسترهای مساعدی را برای استحکام انقلاب اسلامی و تثبیت نظام سیاسی کشورمان فراهم کردند. در دوران رهبری ایشان، انقلاب اسلامی در ابعاد مختلف تثبیت شد و حتی پیام آن به خارج از مرزهای کشورمان صادر شد. شکل گیری محور مقاومت که مبتنی بر انگاره های دینی و عقیدتی است و در عین حال توسعه نفوذ و محبوبیت ایران در میان ملت های ستمدیده منطقه، بخشی از دستاوردهای این رویکرد رهبر شهید بود. در عین حال، در دوران رهبری ایشان، کشورمان علیرغم تحریم و محدودیت های گوناگون، توانست به پیشرفت های قابل توجهی در حوزه های علمی، فناورانه، نظامی-امنیتی و سیاسی برسد. موضوعی که حتی ایران را در نوع خود به یک الگو در محیط بین المللی تبدیل کرده است.
نکته دوم اینکه ایشان نگاه تمدنسازی در امر حکمرانی را در دوران زعامت خود برجسته کردند. در واقع، نگرشِ ایشان به امر حکمرانی، بلندمدت بود و ظرفیت های جهان اسلام را بسیار گسترده تر می دیدند. حرکت به این سمت با تکیه بر ظرفیت های غنی فرهنگی و دینی و انسانی و عدم کُرنش در برابر قدرت های زورگو و مستکبر، وجه بارز نگاه تمدنسازِ رهبر شهید انقلاب اسلامی بود.
و مساله سوم اینکه ایشان در دوران رهبری خود نگاهی ویژه به کادرسازی و ایجاد ساختار با محوریت انقلاب اسلامی ایران داشتند. اساسا همین موضوع بود که سبب شد شاهد باشیم پس از شهادت ایشان، نظام سیاسی در کشورمان همچنان استوار باشد و دشمنان نتوانند از خلا وجود رهبری برای دوره ای کوتاه، سواستفاده کنند. این موضوع به همگان ثابت کرد که نظام سیاسی ایران یک نظام مستحکم است و به هیچ وجه صرفا متکی به قدرت نظامی و اسلحه نیست. البته که در تمامی سطوح حکمرانی، این نگاه رهبر شهید، برای ایران قدرت ساز بوده و سبب شده تا کشور معطل نماند و در کوران توطئهورزی ها علیه ایران، پایدار و ثابت قدم باشد.
