به گزارش ورزش سه، تیم ملی بسکتبال از دل کلی اتفاق عجیب و غریب و در حالی که رقبا با بازیکنان دوتابعیتی و آمریکایی برای قدرتنمایی آمده بودند با کسب سه پیروزی قاطعانه با صدرنشینی به مرحله بعدی رفتند و آماده تقابلهای پنجره چهارم مقابل تیمهای قدرتمندی مانند نیوزیلند و فیلیپین با ستارههای مطرحشان خواهند بود. بسکتبال ایران در این مسیر از پیچهایی عبور کرد که هرکدام از آنها نیاز به مجموعهای از تصمیمات فنی و مدیریتی بود که در نهایت مثل تکههای پازل به درستی کنار هم چیده شد و نتیجه آن شکست دادن سوریه در دو بازی و اردن میزبان با ستاره آمریکاییاش جیلن هریس بود.
تیم ملی بسکتبال از دل شرایطی به این مسابقات رفت که تعداد زیادی از بازیکنان ملیپوش بدون انجام بازی رسمی به اردن رفته بودند و بعد از حدود 3.4 ماه دوری از مسابقه و تمرین باید مقابل تیمهایی به میدان میرفتند که بازیکنانشان در لیگهای خارجی و داخلی حضور مداومی داشتند و در بالاترین سطح آمادگی قرار داشتند. ملیپوشان بسکتبال اوایل خرداد در تالار مشحون گرد هم آمدند و بازگشت سرمربی یونانی به ایران در حالی انجام شد که هنوز شرایط کشور به حالت عادی بازنگشته بود و سایه جنگ تحمیلی همچنان روی کشور بود، با این شرایط لیستی از بازیکنان مستعد لیگ برتر اعلام شد و تمرینات که ابتدا بیشتر آمادهسازی شرایط بدنی بود با حضور نزدیک به 20 بازیکن انجام شد.
مانولوپولوس عمده بازیکنان تیم ملی را دل مینی تورنمنتی انتخاب کرد که با عنوان انتخابی کسب سهمیه سوپرلیگ غرب آسیا بین تیمهای استقلال، نفت آبادان و نفت زاگرس جنوبی برگزار شد، مسابقاتی که با انتقادات زیادی همراه شد اما در نهایت برای آمادهسازی تیم ملی کارآمد بود، کیفیت بالای شش بازیکن تیم استقلال و سه بازیکن تیم نفت آبادان که در این مسابقات حضور داشتند باعث شد تا دیگر نفرات هم خیلی سریعتر در شرایط مسابقه قرار بگیرند و در نهایت بعد از بازی اول مقابل سوریه بدنها روشن شود و شکست دادن اردن و سوریه در بازی دوم و سوم به مقتدرانهترین شکل ممکن رقم بخورد.
این را هم نباید فراموش کرد که تیم ملی بسکتبال در غیاب سه بازیکن شاخص تیم ملی بهنام یخچالی، محمد امینی و سینا واحدی در این مسابقات حضور داشت که در صورت پایان مصدومیت واحدی و بازگشت امینی و یخچالی به تیم ملی تیمی به مراتب پرستارهتر در دسترس خواهد بود.
دیگر اتفاق مثبت این پنجره میانگین سنی 25.1 تیم ملی بود، در دقایقی از جریان بازی تیم ملی با سوریه و اردن و با خروج کاظمی و زنگنه و حضور طاهری و شریفی تیم ملی با میانگین سنی زیر 23 سال در زمین حضور داشت و نمایش قابل قبولی هم ارائه کرد. در این پنجره نفراتی مانند مهدی حیدری با شرایط سنی زیر 20 سال امیدهایمان به آینده را هم بیشتر از قبل کرد. جوانهای تیم ملی بسکتبال در مهار ستارههایی مانند جیلن هریس، فردی ابراهیم و دونته مکگیل نشان دادند که فقط به کسب امتیاز و مهارتهای فردی محدود نیستند و به خوبی در چارچوب تیمی هم قرار گرفتند که این روزنههایی از نور و امید در سه بازی تیم ملی بسکتبال بود.
عبور از روزهای جنگ، تعطیلی لیگ و صعود به عنوان صدرنشین به مرحله بعدی مقدماتی جامجهانی فرصتی را فراهم میکند در ادامه با برنامهریزی مشخص تیم ملی بسکتبال ایران علاوه بر دنبال کردن مسیر جامجهانی 2027 قطر با حضور جوانهای مستعدی که در این دو پنجره درخشیدند و باتجربههایی که خودشان را وقف تیم کردند علاوه بر دستیابی به بلیت حضور در قطر امیدوار به تغییر نسل و ظهور ستارههایی باشیم که مقابل تیم ملیهایی که دوتابعیتیهای نامداری هم داشتند، برای بازیهای بزرگ و تقابل با ستارههای تیمهای ملی فیلیپین و نیوزیلند و استرالیا هم با کیفیتی بالاتر و بعد از این کسب تجربه ارزشمند حاضر شوند.
تیم ملی بسکتبال حالا در آستانه روزهایی قرار گرفته که بعد از سالهای درخشانی که داشت، حتی بعد از ارتقاع سطح و کیفیت قاره اروپا با توجه به اضافه شدن کشورهایی مانند استرالیا و نیوزیلند و استفاده از بازیکنان خارجی توسط قطر، عراق، اردن، سوریه و حتی تیمهای شرق آسیا برای رقابت آماده است و پیش گرفتن این مسیر روزهایی را رقم خواهد زد که هواداران بسکتبال در ایران انتظار آن را میکشند.
