به گزارش خبرنگار مهر، حافظ اویس حسینزهی، در خطبههای نماز جمعه این هفته خاش انفاق و اکرام به مسلمانان را از جلوههای برجسته خداترسی برشمرد و بر لزوم مطالعه و عمل به سیره رسول اکرم(ص) در تعامل با نیازمندان تأکید کرد.
خطیب جمعه موقت مسجد جامع اهل سنت شهر خاش، در ابتدای سخنان خود با استناد به آیه «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ...»، تقوا را دژ محکم انسان در برابر لغزشهای دنیوی خواند و افزود: قرآن کریم پس از ایمان به غیب و برپایی نماز، بلافاصله به انفاق اشاره میکند و میفرماید «وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ»؛ چراکه مال و دارایی، امانتی الهی در دست انسان است و صدقه نهتنها مال را کم نمیکند، بلکه برکت و آرامش را به زندگی هدیه میدهد.
خطیب جمعه اهل سنت موقت خاش در ادامه با اشاره به آیه «لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَیٰ»، هشدار داد که برخی گمان میکنند با پرداخت پول به فقیر، مالک شأن و شخصیت او شدهاند، در حالی که این نگاه با روح اسلام فاصله دارد.
وی تأکید کرد: سخن نیکو و طلب پوزش از نیازمند، بسیار برتر از صدقهای است که با منت و آزار همراه باشد، چنانکه خداوند فرمود «قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَیْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ یَتْبَعُهَا أَذًی».
سیره نبوی؛ الگوی تواضع و حفظ عزت فقرا
حافظ اویس حسینزهی با اشاره به رفتار رسول اکرم(ص) با نیازمندان، گفت: پیامبر رحمت(ص) هرگز با چهره درهمکشیده با فقرا روبهرو نمیشد و خداوند به ایشان دستور داد «وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ». اصحاب روایت کردهاند که پیامبر(ص) چنان صدقه را در دست نیازمند میگذاشت که گویی دست خودشان زیرِ دست فقیر است؛ یعنی خود را محتاج ثواب میدانستند، نه منتگذار بر فقیر. ایشان با فقرا همنشین میشدند، به خانههای محقرشان میرفتند و عزت نفس آنان را حفظ میکردند.
وظیفه امروز مردم خاش؛ شناسایی پنهانی نیازمندان آبرومند
خطیب مسجد جامع اهل سنت خاش با تأکید بر شرایط اقتصادی کنونی، گفت: مردم خاش همواره به غیرت، سخاوت و همدلی شناخته شدهاند، اما امروز باید بیش از هر زمان دیگری به فکر نیازمندان باشیم، با یک شرط اساسی: حفظ پنهانکاری و حرمت افراد. بسیاری از فقرای واقعی جامعه، انسانهای بافضیلت و آبرومندی هستند که به تعبیر قرآن «یَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِیَاءَ مِنَ التَّعَفُفِ» (کسانی که از شدت خویشتنداری، توانگر پنداشته میشوند) و هرگز دست تکدیگری دراز نمیکنند.
وی از معتمدین، ریشسفیدان و جوانان خواست تا این خانوادههای آبرومند را به صورت کاملاً پنهانی و با حفظ عزت نفسشان شناسایی و یاری کنند و کمکها را به عنوان هدیه یا ادای وظیفه تقدیم نمایند، نه به عنوان صدقهای که بوی ترحم و تحقیر داشته باشد.
