به گزارش ورزش سه، شکست دو بر یک انگلیس مقابل آرژانتین در مرحله نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، انتقادهای گستردهای را متوجه توماس توخل کرد. سرمربی ۵۲ ساله آلمان نتوانست رؤیای صعود سهشیرها به نخستین فینال جام جهانی پس از ۶۰ سال را محقق کند و حالا بسیاری از اسطورهها و رسانههای انگلیسی عملکرد او را زیر سؤال بردهاند.
انگلیس در این دیدار ابتدا با یک گل پیش افتاد، اما در نهایت با نتیجه دو بر یک شکست خورد و از رسیدن به فینال بازماند. با این حال، توخل پس از مسابقه گفت: «شاید این بهترین بازی تاریخ تیم ملی انگلیس بود.»
این اظهارنظر در حالی مطرح شد که بسیاری معتقدند تصمیمات فنی او نقش مهمی در شکست انگلیس داشت. توخل پس از پیش افتادن تیمش، تغییراتی کاملاً تدافعی انجام داد و تا زمانی که انگلیس دو بر یک عقب افتاد، تقریباً هیچ تعویض هجومی انجام نداد.
او در دقیقه ۷۲ آنتونی گوردون، وینگر تیمش، را بیرون کشید و ازرا کونسا، مدافع میانی، را به میدان فرستاد. در دقیقه ۸۲ نیز ریس جیمز، مدافع کناری، جای خود را به دن برن، مدافع میانی، داد و همزمان دکلان رایس نیز تعویض شد تا کریس اورایلی، مدافع کناری، وارد زمین شود. توخل تازه در دقیقه ۶+۹۰، پس از عقب افتادن تیمش، ایوان تونی و مارکوس رشفورد را به میدان فرستاد.
کریس ساتن در گفتوگو با بی بی سی گفت: «قطعاً باید عملکرد توخل زیر سؤال برود. اگر روند تغییر بازی را ببینید، نتیجه مستقیم تصمیمات او بود. او بیش از حد محتاط و تدافعی عمل کرد، در حالی که باید جسور و تهاجمی میبود.»
او ادامه داد: «بازیکنانی مثل اولی واتکینز و مارکوس رشفورد روی نیمکت بودند. حتی این سؤال مطرح است که چرا هری کین را که در زمین تأثیر چندانی نداشت تعویض نکرد. توخل باید به پرسشهای زیادی پاسخ دهد.»
وین رونی نیز گفت: «تیم از هم پاشید و همهچیز از تصمیمات سرمربی شروع شد. او بیش از حد منفعل بود. این بزرگترین آزمون ما بود و شکست خوردیم. بعد از تعویضهایی که در زمان برتری یک بر صفر انجام شد، احساس میکردم اگر آرژانتین گل بزند، دیگر حتی به وقت اضافه هم نمیرسیم.»
جیمی کاراگر هم اظهار داشت: «انگلیس توخل را استخدام کرد تا در مراحل پایانی جام جهانی تفاوت ایجاد کند، اما تعویضهای او مقابل آرژانتین یکی از عوامل اصلی این شکست تلخ بود.»
جو هارت نیز معتقد بود: «اینکه توخل به این سرعت تاکتیکش را تغییر داد، نشان میدهد به تیمش ایمان نداشت و فکر نمیکرد بازیکنانش بتوانند ضربه دیگری به آرژانتین بزنند.»
واکنش رسانههای انگلیسی حتی از اسطورههای فوتبال این کشور نیز تندتر بود. آدام کرافتون، خبرنگار اتلتیک، نوشت: «به خاطر ندارم در مسابقهای با این اهمیت، سرمربی تا این اندازه به تیم خودش ضربه زده باشد.»
میگل دلینی، خبرنگار ایندیپندنت، نیز نوشت: «این شکست میتواند به اخراج توخل منجر شود. مربیای که با هزینهای هنگفت به خاطر تواناییهای تاکتیکیاش استخدام شد، انگلیس را از هدفش دور کرد. این همه پول برای چنین نتیجهای؟»
اولیور هولت، خبرنگار دیلی میل، هم نوشت: «قرار بود توخل همان کسی باشد که انگلیس را از خط پایان عبور دهد، اما در آتلانتا وقتی خط پایان را دید، عقب نشست و آرژانتین را به بازی دعوت کرد. آیا واقعاً تمام توانایی او همین است؟»
همچنین پیرس مورگان با لحنی کنایهآمیز در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این یک شاهکار تاکتیکی از سوی توخل بود! ما را به خانه برگردان، توماس!»
با وجود این انتقادها، توخل اعلام کرد قصد استعفا ندارد و به همکاری خود با تیم ملی انگلیس ادامه خواهد داد. او گفت: «تا پایان قراردادم که تا مسابقات یورو ۲۰۲۸ اعتبار دارد، به کارم ادامه میدهم. هرچند اکنون با این شکست، فکر کردن به آینده آسان نیست.»
همچنین رادیو تاک اسپورت نیز گزارش داد که مدیران فدراسیون فوتبال انگلیس نیز فعلاً قصدی برای برکناری سرمربی آلمانی ندارند. اگرچه در قرارداد او بندی برای فسخ در صورت کسب نتایج ضعیف وجود دارد، اما مسئولان فدراسیون تصمیم گرفتهاند پس از جام جهانی ۲۰۲۶ از این بند استفاده نکنند و همچنان به توخل اعتماد داشته باشند.
