به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ باز هم نشد. باز هم همان اتفاق همیشگی. انگلیس به نیمه نهایی رسید اما باز هم به فینال نرسید. آنها این بار واقعا در نزدیکی فینال بودند. گل اول را هم زدند و در تمام دقایق قبل از گل برتری محسوسی مقابل آلبی سلسته داشتند اما ناگهان همه چیز تغییر کرد. وقتی سهشیرها به گل اول رسیدند، سرمربی به بازیکناناش اعتماد نداشت. او از تیماش چه میخواست؟ فقط دفاع. چیدن یک بلاک ۱۱ نفره تدافعی. اوج تصمیمهایش هم بیرون کشیدن گلزن تیم یعنی گوردون و آوردن کونسا به قلب دفاع بود. توخل چیزی جز حفظ این گل نمیخواست و این بهترین تصمیم ممکن برای آرژانتین بود.
شاید کمتر هوادار انگلیسی توقع چنین نمایش منفعلانه و تدافعی را از تیمش داشت آنهم در جاییکه مصر در بازی دور قبل برابر آرژانتین نشان داده بود که مدافعان آرژانتین در ضدحملات چقدر آسیبپذیرند.
با این حال توخل تمام مدافعانش را به خط کرد تا مانع گلزنی آلبیسلسته شود. غافل از اینکه جوردن پیکفورد با وجود چند عکسالعمل درخشان در این دیدار قابلیت این را دارد که با خوردن یک گل بد همه چیز را به باد دهد.
کاری که روی گل اول کرد؛ پیکفورد روی کرنر آرژانتین تمرکز لازم را نداشت و حواسش پرت بود، پس از آن هم واکنشی ضعیف روی شوت انزو داشت تا تمام داشتههای انگلیس به باد برود.
عکسالعمل پیکفورد روی گل دوم هم از یک دروازهبان باتجربه بعید بود. توخل کاملا درک کرد که وقتی یک گلر خوب نداری حتی رسیدن به فینال هم ممکن نیست چه برسد به قهرمانی.
سرمربی آلمانی سهشیرها، پشیمان نیست. خودش میگوید که اگر زمان به عقب برگردد، باز همان کارها را میکند. خودش میگوید که نمایش امشب انگلیس بهترین بازی دوران حضور او در این تیم بوده است. هواداران سهشیرها اما اصلا این طور فکر نمیکنند. به نظر میرسد حتی بازیکنان تیم هم این طور فکر نمیکنند. توخل قبلا مربی متعادلتری بود اما از وقتی با یک نمایش به شدت تدافعی روبروی سیتی روی نیمکت چلسی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، در دفاع کمی افراط به خرج داد. او بعد از گل تیماش، ترسیده بود. آنکه بترسد، معمولا سرنوشتی جز مرگ ندارد.
توماس توخل تازه میفهمد که چه بلایی سر خودش و تیم ملی انگلیس آورده است. مرد آلمانی باید منتظر حملات بیرحمانه رسانههای انگلیسی بابت تاکتیکها و استراتژیهای به شدت دفاعی و ناکارآمدش پس از گل آنتونی گوردون به آرژانتین باشد.
آینده توخل در تیم ملی انگلیس چه خواهد شد؟ اگر اتوبوس دفاعی او سالم میماند، او به کارش ادامه میداد اما حالا شاید همه چیز کمی پیچیده باشد. انگلیس یک بازی دیگر هم در جام دارد اما حقیقت آن است که آنها با آوردن یک مربی آلمانی هم به رویاهای بزرگشان نرسیدند. این جام با توخل هم به خانه برنگشت. جامی که انگار برای انگلیسیها طلسم شده است. جامی که در دستشان بود اما بدجوری لغزید و از دستشان درآمد. دفاع مطلق، به ناامیدی مطلق انجامید. شاید این تلنگر، سبک کاری توخل را هم تغییر بدهد. هر چند که خودش هیچ علاقهای به پذیرفتن اشتباههایاش ندارد.
مرد آلمانی در ۲۰ دقیقه پایانی بازی با اشتباهاتش رویای فینال را برای انگلیسیها به باد داد و به خوبی میداند اگر بماند، در تورنمنتهای بعدی نیاز به بازسازی کامل تیمش در فاز دفاعی دارد. تاکتیسینی که با یک اشتباه مهلک خودش و تیمش را کشت.
253 258
