داوطلبانی که زمانی تجربههای متفاوتی در کنکور سراسری داشتند، اکنون در رقابتی دیگر که شرایط خاص خود را دارد، هستند؛ کنکور کارشناسیارشد.
در زمان کنکور سراسری احتمالاً فقط یک وظیفه بر عهده داشتند و آن درسخواندن برای کنکور بود؛ برخلاف آن در کنکور کارشناسیارشد، احتمالاً هنوز درگیر واحدهای درسی دانشگاهی هستند؛ شاید شاغل و شاید حتی متأهل.
روزهایی شاید، مسیر موفقیت تنها از کتاب و تست و نشستن پشت نیمکتهای چوبی دانشگاه میگذشت، اما اکنون تغییرات اجتماعی و نیازهای جامعه مسیری دیگری را می طلبد و دیگر مدرک تحصیلی برای اشتغال و زندگی بهتر کافی نیست.
روزگاری به ما میگفتند تنها اگر دانشگاه قبول شویم، همه چیز درست میشود اما برای بسیاری قبولی، تازه آغاز راهی جدید بود. چرا که نظام آموزشی بیش از آن که به فهم، خلاقیت و مهارت اهمیت بدهد بر حفظ کردن، تست زدن تکیه کرده بود که همین، ناخواسته بسیاری از استعدادها را فرسوده کرده و هرگز جبران فرصتهایی را نخواهد کرد که مدتهاست از دست رفتهاند.
به بهانه برگزاری کنکور سراسری کارشناسی ارشد، به میان داوطلبان رفتیم و دغدغههای امروز آنان را شنیدیم.
مسیر درست سنجش یعنی فرصت برابر برای همه
زینب یاری از داوطلبان کنکور کارشناسی ارشد رشته علوم سیاسی، به ایسنا گفت: به طور قطع تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد باعث ارتقای سطح معلومات و افزایش موقعیت اجتماعی میشود، چراکه این مسئله که فرد تا چه مقطعی تحصیل کرده باشد در درک او نسبت به موقعیتها، حل مسائل و تعاملات با دیگران مؤثر خواهد بود و این اثر مثبتی است.
وی در خصوص چگونگی موفقیت در کنکور، افزود: برای این کار تنها تستزنی کافی نیست و همه چیز به توان علمی فرد برمیگردد. اگر چه با کنکور میشود، سطح علمی و آگاهی را سنجید اما زمانی این موضوع مسیر درست سنجش خواهد بود که در آن بیعدالتیها دخیل نباشد و همه فرصت برابر داشته باشند.
یاری افزود: به داوطلبانی که در کنکور شرکت میکنند، توصیه میکنم از تمرین تستزنی، مطالعه آزمونهای سالهای گذشته و نکتهبرداری غافل نشوند.
تحصیل در کنار مهارت
ملیکا سعادت حسینیخواه، از داوطلبان کنکور رشته زبان و ادبیات انگلیسی اظهار کرد: انگیزه اصلی شرکت من در این آزمون، علاقهای بود که از قبل به ادامه تحصیل داشتم و همین علاقه باعث شد این مسیر را انتخاب کنم. برای درس خواندن هم چند ماهی بهصورت همزمان با کار کردن برنامهریزی کردم تا بتوانم خودم را برای کنکور آماده کنم و انشاءالله نتیجه خوبی بگیرم.
وی افزود: به نظر من، قبول شدن در کنکور کارشناسی ارشد و ادامه تحصیل میتواند همچنان در جایگاه اجتماعی و دیدگاهی که جامعه نسبت به افراد دارد تأثیرگذار باشد و با این حال معتقدم که تحصیل از نظر علمی بسیار مهم است اما در کنار آن لازم است وارد محیط کار هم بشویم، مهارت یاد بگیریم و برای پیدا کردن شغل مناسب تلاش کنیم.
این داوطلب کنکور گفت: درس خواندن با وجود شاغل بودن خیلی سخت است و برای این کار من گاهی شبها بیدار میماندم. به طور متوسط روزی ۵ تا ۶ ساعت مطالعه میکردم و در کنار شرکت در کلاسهای تستزنی و استفاده از کتابهای مخصوص کنکور بسیار کمککننده بود و این رویه را به تمام داوطلبان سال آینده توصیه میکنم.
صرفِ درس خواندن بهتنهایی راهکار اصلی موفقیت نیست
در ادامه نظر فاطمه محمودی، از داوطلبان کنکور کارشناسی ارشد رشته کامپیوتر، را جویا شدیم و گفت: من امسال به منظور آشنایی با حال و هوای کنکور در آزمون شرکت کردم چراکه بعضی از داوطلبان از همین حالا میدانند که هدفشان فقط قبولی امسال نیست، بلکه میخواهند برای سالهای بعد آمادگی بیشتری پیدا کنند.
این داوطلب با بیان اینکه بسیاری معتقدند که امروز دیگر صرفِ درس خواندن بهتنهایی راهکار اصلی موفقیت نیست، تصریح کرد: این روزها باید در کنار درس، مهارتهای کاربردی را هم جدی گرفت، چراکه اگر کسی در کنکور کارشناسی ارشد قبول شود، این موفقیت چندان نمیتواند در مسیر شغلی آینده و احترام اجتماعیای که مردم برای او قائل باشند، تأثیرگذار باشد چون وقتی درس خواندن به تولید ثروت نینجامد، احترامی نیز نخواهد آورد.
محمودی بیان کرد: در رشتههایی مثل کامپیوتر، اصل بیشتر بر مهارت است و اگر فرد از مهارت کافی برخوردار باشد، میتواند زودتر وارد بازار کار شود و سریعتر پیشرفت کند. من نیز اگر زودتر وارد بازار کار میشدم، اکنون تجربیات بیشتری داشتم.
دانشگاه فرصتی برای شبکهسازی و رشد فردی
ریحانه شادمان، داوطلب کنکور کارشناسی ارشد رشته مهندسی عمران، اظهار کرد: به نظر من دانشگاه فقط محل آموزش نیست، بلکه فرصت خوبی برای شبکهسازی، ارتباط با اساتید و آشنایی با افرادی است که در این مسیر تجربه دارند و همین مسئله میتواند از نظر ارتباطی هم به رشد فرد کمک کند.
این داوطلب گفت: مهمترین نکته برای موفقیت این است که انسان هدف مشخصی داشته باشد و در هر مسیری که قدم میگذارد، نهایت تلاشش را برای انجام درست آن به کار بگیرد؛ چه درس خواندن باشد، چه کار کردن و چه کسب مهارت. اگر کسی بهترین نسخه خودش را ارائه دهد، شاید همیشه به نتیجهای که دقیقاً انتظارش را دارد نرسد، اما دستکم از نظر خودش احساس شکست نخواهد داشت.
زمانی نمیدانستیم برای زندگی مهارت هم لازم است و همه چیز سطرهایی نیست که از پشت عینک جهان کوچکمان به آن مینگریم.
ما استعداد داشتیم اما فقط صرف درس خواندن کردیم؛ آنهایی که زودتر وارد بازار کار شدند، راههای عبور از سختیهای زندگی را زودتر یاد گرفتند و حالا ما با همانها هممسیریم. همانهایی که در همین سالهایی که ما پشت کنکور گذراندیم، کار کردند، تجربه کردند و ساختند آن چیزهایی که ما تنها درباره آن فکر میکردیم و حالا ما ماندهایم با حسرت سالهایی که آموزش را به پرورش ترجیح دادیم.
حالا ما میدانیم علمی که به مهارت و ثروت ختم نشود، محکوم به شکست است و شاید وقت آن رسیده باشد که در پیچ و خم زندگی و مشکلات پیش رو از خود بپرسیم به راستی آیا، علم بهتر است یا ثروت و یا علمی که به ثروت منجر شود!؟
انتهای پیام
