بیش از ۴۰ روز از رفتن همکاران عزیزمان مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی میگذرد، خبرنگارانی که در بازدید از دریاچه ارومیه، به خاطر نقص فنی وسیله نقلیه جان خود را از دست دادند و مسئولان چند صباحی بعد این واقعه را فراموش خواهند کرد؛ هر زمانی که بحرانی پیش میآید، سیل، زلزله، آتشسوزی و هر حادثهای که افراد به دنبال یافتن پناهگاه و فرار از موقعیت خطرناک هستند، خبرنگاران پای کار میآیند و به محل حادثه میروند اما زمانی که مشکلاتشان را مطرح میکنند کسی پاسخگوی آنها نیست.
نداشتن بیمه، حقوق ناکافی، شکایت از خبرنگاران، نداشتن حداقل رفاه از جمله مشکلاتی است که خبرنگاران واقعی سالهاست با آن دست و پنجه نرم میکنند؛ این مشکلات گاه آن قدر سخت میشود که فردی پس از سالها فعالیت مستمر در این حوزه ناچار آن را کنار میگذارد، هر سال در روز ۱۷ مرداد این مشکلات را مینویسیم اما چند روز بعد فراموش میشود تا سال آینده... در این ویدیو بخشی از درد دل خبرنگاران استان قزوین را مشاهده میکنید.
انتهای پیام
