به گزارش خبرگزاری مهر، حجت الاسلام کریم کشکولی در نخستین برنامه ماه محرم اداره کل تبلیغات اسلامی استان اصفهان با اشاره به اینکه قرآن کریم خود ذکری برای یاد خدا است، اظهار داشت: در فرازی از زیارت عاشورا به وجود اقدس حضرت اباعبدالله (ع) و میزان تقرب ما به خدای متعال اشاره دارد که به عبارتی مقام و تقرب به خدای متعال به واسطه امام حسین (ع) تحقق پیدا میکند.
وی ادامه داد: ارتباط با عالم لاهوت توسط امام حسین (ع) است و تقرب به رسالت در واقع تقرب به مقام ملکوت اعلی و نبی مکرم اسلام قلمداد میشود.
این استاد حوزه و دانشگاه خاطر نشان کرد: زمانی که سراغ حضرت علی (ع) میرویم یعنی تقرب به ولایت جستهایم و توسل به حضرت صدیقه طاهره (س) تقرب به مقام محبت راه به همراه دارد و تا جایی ادامه پیدا میکند که اباعبدالله (ع) به عنوان حقیقت ذکر تمسک به الهیت، رسالت، امامت، ولایت و محبت را در بر میگیرد.
در برگیری وجود امام حسین (ع) از همه مراحل ملکوتی
وی به نقل از صدرالدین شیرازی یکی از محصلان و عالمان مدرسه علمیه امام صادق (ع) اصفهان گفت: رسالت دارای ظاهر و باطنی است که ظاهر آن نبوت و باطن آن امامت است و امامت نیز ظاهر و باطن دارد که باطن آن ولایت و باطن ولایت هم محبت است.
حجت الاسلام و المسلمین کشکولی با بیان اینکه وجود اقدس امام حسین (ع) میزان ذکر در این مراحل عالیه هستند، تصریح کرد: اگر خواستید دچار عذاب نشوید سراغ کتاب آسمانی بروید و هیچ امتی اجل آن فرا نمیرسد مگر اینکه به پیامبر و امام زمانه خود تمسک جوید.
وی ادامه داد: زمانی که عذابی در یک منطقه میآید دائمی است و مانند باد پاییزی نیست که برگها شروع به ریزش کند و مجدد بروید؛ قوم صالح نه به حضرت صالح تمسک جست و نه به الواحی که به عنوان کتاب آسمانی به حضرت صالح نازل میشد و به مسیر پیشینیان خود ادامه دادند و در نتیجه گرفتار عذاب شدند.
عذابی بر امت مسلمان نازل نشده
این استاد حوزه با اشاره به واقعه روز عاشورا و مقابله با امام حسین (ع) گفت: در سوره حجر آمده است که دریغ از امتی که به قرآن و اهل بیت تمسک نجوید و تا جایی پیش بروند که در مقابل حضرت ابا عبدالله (ع) صف کشیدند؛ در واقع آنها مقابل رسالت، امامت، ولایت و محبت صف کشیدند.
وی خاطر نشان کرد: یهودیان تا به مقام ثنویت گرفتار شدند عذاب دیدند که مقام ثنویت یک خدا را برای شر و یک خدا برای خیر در نظر میگیرد، همچنین تا زمانی که مسیحیان به مقام تثلیثی یعنی عبد، ابن و روحالقدس رسیدند، دچار عذاب شدند.
