به گزارش بهداشت نیوز، شاهی به عنوان سبزی خوراکی در همه جای ایران مورد استفاده بوده و در بیشتر نقاط کشت میشود. این گیاه در استان خوزستان، بهخصوص شهرهای مرزی، به نام رشاد مصرف زیادی دارد.
مصارف شاهی
شاهی از جمله سبزیجاتی است که رشد سریعی داشته و شباهت زیادی به علف چشمه و خردل دارد. با توجه به اینکه این گیاهان در بعضی از مواد، بهخصوص گلوکزیدها، مشابه هستند، از نظر طعم، بو و خاصیت نیز تا حدی شبیه میباشند.
از شاهی در تهیه سوپها، ساندویچها و سالادها بهخصوص به جهت مزه تند آن استفاده میشود. این گیاه به اشکال مختلف در اروپا، بهخصوص انگلستان، فرانسه، هلند و کشورهای اسکاندیناوی مصرف بسیاری دارد. یکی از غذاهای مورد علاقه در انگلستان ساندویچ تخممرغ به همراه سس مایونز و شاهی است. همچنین در این نواحی از جوانههای آن و سرشاخههای دانهدار (تازه یا خشک) به صورت افزودنی تندمزه برای غذاها استفاده میکنند.
اصولاً شاهی به صورت تازه مصرف میشود و مانند بعضی سبزیجات از خشک آن استفاده نمیگردد؛ به همین دلیل بهترین زمان برداشت، با توجه به رشد سریع آن، موقعی است که به ارتفاع 5 تا 13 سانتیمتر رسیده باشد.
شاهی دارای خواص محرک و مقوی معده، اشتهاآور، ضد میکروب، ضد سرطان، ادرارآور و ضد کمبود ویتامین C (ضد اسکوربوت) میباشد. در طب آیورودای هند برای جلوگیری از مشکلات پس از زایمان خانمها خوردن شاهی توصیه میشود.
مهمترین اثرات گزارششده از شاهی
ضد باکتری، ضد سم، ضد کمبود ویتامین C، ضد ویروس، مسهل، ادرارآور، مقوی قوای جنسی، قاعدهآور، محافظ معده، محرک ایمنی بدن، شیرافزا و محرک.
نکات قابل توجه
1- برای سلامتی و نشاط بعضی پرندگان، از قبیل مرغ عشق، به آنها شاهی میدهند.
2- شاهی را میتوان بدون خاک کشت کرد (کشت در آب)؛ بهخصوص اینکه همیشه از برگ تازه آن استفاده میشود و لازم به خشک کردن آن نیست. همچنین رشد سریع آن باعث میشود که بتوان از این طریق آن را کشت و برداشت نمود.
3- تخم شاهی دارای موسیلاژ (لعاب) میباشد؛ به همین دلیل در طب سنتی به عنوان محرک و ادرارآور مصرف میشود.
4 در کتاب قانون ابن سینا و کتاب مخزنالادویه، گیاه حُرف (به نام ترتیزک بیابانی) و حبالرشاد معرفی شده که ممکن است شاهی یا یکی از گونههای این گیاه باشد که بیشتر در مورد دانه آن بحث شده است؛ به همین دلیل در این مورد که احتیاج به تحقیق بیشتری دارد، شرح داده نشده است.
