سالن غذا خوری از مهم ترین بخش های هر خانه ای است. که می تواند با توجه به سلیقه افراد ار سبک های متفاوت بهره گیرد. سبک مینیمالیستی را در طراحی سالن غذاخوری را در در پرشین وی ببینید.
در واقع محيط با رنگ خنثي باعث ميشود تا نگاه هر بينندهاي به جاي ديدن فضاي كلي به جزييات بپردازد. در اتاق غذاخوري مينيماليستي معمولا از رنگهاي خاكستري يا تركيبي از سياه و سفيد استفاده می شود؛ گاهي هم
قهوهاي روشن.
طراحی سالن غذاخوریكم بودن تنوع رنگها اين امكان را به طراح ميدهد تا درباره اجزاي محيط با دقت و نظر بيشتري كار كند
اگر شكل و شمايل صندليهاي شما آنقدر خاص نيست كه بيننده را حيرتزده كند، آن وقت بايد حتما دنبال يك ديوار خالي بزرگ در كنار ميزغذاخوري باشيد تا بتوانيد حداقل از قدرت يك اثر هنري خاص براي شخصيت
دادن به فضا استفاده كنيد.
اشکال هندسی خاصگاهي اوقات بيش از اندازه ساده بودن فضاها ديگر سادهگرايي و داشتن سبك مينيمال تلقي نميشود براي همين ميتوان با استفاده از يك تابلوي هنري فضا را كاملا عوض كرد.
اشكال هندسي خاص؛ اين مساله يكي از موضوعاتي است كه در فضاي مينيماليستي سالن غذاخوري منزل خيلي به كار ميرود. فرقي هم ندارد كه شكلهاي هندسي خاص براي ميز و صندليهاي سالن باشد يا چراغي كه بالاي ميز ناهارخوري آويزان شده یا حتي تابلويي كه به ديوار زده شده يك شكل هندسي ويژه داشته باشد. مهم اين است كه الماني با فرم و شكل خاص در محيط باشد.
گاهی اوقات بيش از اندازه ساده بودن فضاها ديگر ساده گرايی و داشتن سبك مينيمال تلقی نمی شود
بهترين شكل براي داشتن يك فضاي غذاخوري مينيماليستي زماني است كه دور تا دور محيط عاري از هرگونه اسباب و لوازم اضافه باشد.
در واقع در فضاي سادهگرايي كه ميخواهيم ديگران را به خوردن غذا دعوت كنيم فقط به يك ميز ناهارخوري – حالا با هر شكل ممكن- نياز داريم و چراغ آويزان بالاي آن و فضايي بيغل وغش. در اين صورت حاضران راحتتر ميتوانند به فلسفه هندسه محيط پي ببرند؛ درست همان چيزي كه سادهگراها دنبالش هستند.
غذاخوري مينيماليستيبهترين شكل برای داشتن يک فضای غذاخوری زمانی است كه دور تا دور محيط وسایل اضافه باشد
در عين سادگي بايد هيجان همراه داشته باشد؛ يك طراحي خاص كه هر بينندهاي را در نگاه اول به حيرت وادارد. اين اتفاق بيشتر درباره ميزي كه براي فضاي غذاخوري استفاده ميشود ميافتد.
ميزهاي غذاخوري در فضاهاي ساده در عين حال كه بدون هرگونه تجملي انتخاب ميشوند بايد يك ويژگي خاص در طراحي داشته باشند.
شكل خاص صندليها بيشتر اوقات بار عجيب بودن فضا را به دوش می كشد.
فضاي غذاخوري در طراحي مينيماليستيفضای غذاخوری در طراحی مينيماليستی در عين سادگی بايد هيجان همراه داشته باشد
ميزهای غذاخوری ساده گرا يک مشخصه هم دارند؛ صندليهاي آهني سياه رنگ با ميزهاي چوبي. تركيب اين دو با هم يك فضاي مينيمالي نزديك به پستمدرن براي صاحبخانه درست ميكند. داستان زماني كامل ميشود كه ميز ناهارخوري در اندازهاي متفاوت از تعداد صندليها انتخاب شده باشد. معمولا ميزهاي بلند چوبي با یک یا دو صندلي فضاي عجيب و خاصي به خانههاي سادهگرا ميبخشد؛ فضايي در حد و مرز پست مدرنيسم!
میزهای غذاخوری ساده گرا با صندلی های آهنی سیاهميزهای غذاخوری ساده گرا صندلی های آهنی سياه رنگ با ميزهای چوبی يک مشخصه هم دارند
قرار بر سادگي است پس هر الماني كه قرار باشد اين مشخصه مهم در طراحي مينيماليستي را به هم بزند بايد حذف شود. فكر ميكنيد در يك ميزغذاخوري ساده چه عنصري حذف شده است؟ باورش سخت است اما روميزيها اولين المانهاي از ياد رفته داستان هستند.
اين اتفاق سال هاست در طراحي خانههاي مدرن افتاده فقط با اين هدف كه جنس اشيا خودش به عنوان مولفه ای مهم در دكوراسيون داخلی به شمار می رود. ميزي كه با طراحي خاص چوبي به خانه آمده قرار نيست با پارچه پوشانده شود. يادتان باشد عنصر جنس و بافت اشيا گاهي حتي به طراحي خاص آنها ارجحيت دارد.
بايد با خودتان صادق باشيد؛ اینکه آيا اصلا لازم است در خانهاي كه براي خانواده چهار نفره شما هم جاي
كمي دارد، يك دست ميزغذاخوري هشت نفره گذاشت؟
میزغذاخوری سادهاگر فضايي به اندازه كافي داريد و مهمان هم به تعداد زياد
كه چه بهتر، بزنيد به كار مينيماليستي اما اگر خانهتان كوچك است و خيال استفاده از يك ميز دو يا
چهار نفره را هم نداريد، بهتر است سادهگرايي را كنار بگذاريد و هرطور كه دوست داريد خانه را طراحي كنيد.
براي اينكه هر چيدماني با آن همه ميز و صندلي هر اسمي كه داشته باشد ديگر مينيماليست نيست!
مجله منزل _ همشهری انلاین
