عصرایران ؛ رضا غبیشاوی - بیمارستان گاندی تهران روز پنجشنبه گذشته دچار آتش سوزی شد اما با واکنش به موقع و تلاش نیروهای آتش نشانی، آتش خاموش و حادثه بدون خسارت جانی به پایان رسید.
این در حالی است که به هنگام حادثه، علاوه بر مراجعان و کادر بیمارستان، شماری از بیماران بستری در این مرکز درمانی حضور داشتند اما تخلیه سریع آنها مانع از بروز یک فاجعه انسانی شد.
جلال ملکی سخنگوی سازمان آتشنشانی تهران در زمان حادثه در گفتگو با رسانه ها اعلام کرد پیش از این بیمارستان گاندی، پنج مرتبه از آتشنشانی اخطار ایمنی دریافت کرده بود. به نوشته ایسنا، او گفت :"آخرین اخطار مربوط به آبان ماه امسال است. اما متاسفانه به این اخطارها توجهی نشده بود. ببینید بیمارستان محلی است که افراد توانیاب در آن حاضر میشوند. بنابراین باید اصول ایمنی در آن کاملا و حتی بیشتر از اماکن دیگر مورد توجه باشد، نه اینکه به اخطارهای ایمنی بیتوجهی کنند".
این برای چندمین باری است که یک مرکز درمانی در تهران دچار آتش سوزی می شود. سال 99 هم انفجار و آتش سوزی مرکز جراحی سینا مهر تهران منجر به به کشته شدن 19 نفر شد. شماری از کادر درمان در میان قربانیان بودند.
سوالی که مطرح می شود این است چرا آتش نشانی تهران، ناایمن بودن بیمارستان گاندی را قبل از آتش سوزی، اعلام عمومی نکرد تا شهروندان از این موضوع مطلع باشند و از مراجعه به این بیمارستان خودداری کنند؟
سخنگوی آتش نشانی گفته است قبل از این 5 بار به بیمارستان گاندی تذکر داده شده و حتی جلسه سطح بالا درباره ایمنی این بیمارستان در شهرداری تهران برگزار شد اما مسوولان بیمارستان توجه نکردند. سوال اینجاست چرا این اطلاعات و موضوعات را قبل از این اعلام عمومی نکردید تا مردم هوشیار باشند و جانب احتیاط را رعایت کنند؟
آیا بهتر نبود قبل از آتش سوزی این موضوع اعلام می شد و نه بعد از آتش سوزی؟ آیا بهتر نبود هر اخطای که آتش نشانی برای بیمارستان گاندی ارسال می کرد همزمان در رسانه ها نیز اعلام می شد تا مردم مطلع شوند و فشار افکارعمومی علیه بیمارستان گاندی در کنار آتش نشانی قرار می گرفت.
معاون حقوق عامه و پیشگیری از وقوع جرم دادستانی کل کشور نیز در خرداد گذشته گفته بود: انتشار اسامی ساختمانهای ناایمن در تهران به صورت شفاف و با ذکر موارد ناایمنی از نظر دادستانی منع قانونی ندارد. (ایرنا)
آتش نشانی امروز عکس نامه های اخطار درباره ایمنی بیمارستان گاندی را منتشر کرد. سوال این جاست انتشار این نامه ها بعد از اتش سوزی چه فایده ای دارد؟ آیا بهتر نبود آتش نشانی و شهرداری این اسناد و مدارک را قبل از حادثه ، به صورت عمومی منتشر می کردند؟
بیمارستان خصوصی، یک ساختمان مورد استفاده عمومی است و عموم مردم حق دارند درباره ایمنی آن اطلاع داشته باشند.
آتش نشانی نهاد مسوول برای اظهارنظر درباره ایمنی ساختمان های شهر است. به ویژه ساختمان های عمومی که مردم عادی روزانه با انها سروکار دارند.
همانگونه که راهداری و پلیس به هنگام بارش شدید برف و باران، بدی آب و هوا یا بروز شرایط غیرعادی در برخی جاده ها، از طریق اطلاع رسانی عمومی به شهروندان و رانندگان درباره حرکت در این جاده ها هشدار می دهند؛ همانگونه که وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو، درباره مواد غذایی و برندهای غذا و داروی غیراستاندارد یا آسیب زا یا ناسالم، هشدار عمومی صادر می کنند تا مردم را از مصرف آنها برحذر دارند ؛ آتش نشانی هم این وظیفه حرفه ای - اخلاقی را برعهده دارد تا شهروندان و ساکنان شهر را از ناایمن بودن یا میزان ایمنی ساختمان های عمومی شهر آگاه کند؛ تا آنها در استفاده از این ساختمان ها احتیاط کنند یا اصلا استفاده نکنند.
شهروندان باید بدانند کدام ساختمان کم ایمن یا خطرناکی است تا از مراجعه به آن خودداری یا به هنگام مراجعه، متوجه خطرات باشند.
این موضوع فقط محدود به بیمارستان های شهر نیست بلکه شامل دیگر ساختمان ها و مراکز عمومی نیز می شود. از مدارس و مهد کودک ها تا کافی شاپ ها و رستوران ها و مراکز خرید و برج های مسکونی، برای همه این ساختمان ها نیاز است آتش نشانی وضعیت ایمنی آنها را اعلام عمومی کند.
این اقدام می تواند در قالب اعلام "ستاره ایمنی" برای این ساختمان ها و مراکز انجام شود. مرکز خرید الف یک ستاره ایمنی (کمترین و بدترین شرایط ایمنی) و مرکز خرید ب 5 ستاره ایمنی (بیشترین و بهترین شرایط ایمنی ) دارد. در نتیجه مشتریان به هنگام مراجعه و دریافت خدمات، به صورت خودکار به سمت مراکز دارای ستاره ایمنی بالاتر یعنی ایمن تر حرکت می کنند.
در این وضعیت ستاره ایمنی اعطایی و اعلامی از سوی آتش نشانی برای این مراکز در درآمدزایی و چرخه کسب و کار آنها تاثیر منفی و مثبت خواهد داشت. در نتیجه این روند، این مراکز به صورت خودجوش برای بهبود شرایط کسب و کاری و درآمدیی خود به سمت افزایش موارد ایمنی و ایمنی سازی تاسیسات خود برای جلب نظر آتش نشانی خواهند رفت.
ایمنی ساختمان ها و مراکز مختلف باید با آبرو و وجهه عمومی این مراکز و درآمد آنها ارتباط مستقیم داشته باشد.
این موضوع به مراتب تاثیرگذارتر از تکرار جلساتی است که می تواند با بی توجهی مالکان و مدیران مراکز روبه رو شود و هزینه آن را شهروندان عادی و ماموران آتش نشانی با جان و امکانات خود می پردازند.
آتش نشانی در مسیر اعلام عمومی ناایمنی ساختمان های مهم عمومی در سطح شهر قطعا با حمایت و همکاری رسانه ها روبه رو خواهد شد تا فشار افکارعمومی در کنار آتش نشانان ، علیه ساختمان های ناایمن کارساز باشد.
