نامه نیوز - انتخابات نزدیک است و چهرههای سیاسی با هر اظهارنظری در مرکز توجه قرار میگیرند. محمدجواد ظریف وزیر خارجه دولت روحانی که تا مدتها یک گزینه احتمالی برای ورود به عرصه سیاست داخلی به حساب میرفت نیز یکی از همین افراد است. اظهارات اخیر او از سوی روزنامه جوان مورد تحلیل قرار گرفته است.
روزنامه جوان نوشته: ظریف یکی از دلایل اصلی عدم حمله امریکا به ایران در سال ۲۰۰۲ را «جغرافیای وسیع ایران، همراه با مردمی که با حکومت هستند» عنوان میکند و بعد در عبارتی عجیب میگوید: «لذا اینجا مردم بودند که سلاح ما را نجات دادند، نه سلاح ما که مردم را نجات دهد!... ما پاسخ هر چیز را با پهپاد و موشک تصور کردیم...».
مگر در جریان حمله صدام به ایران، قدرت مردمی نداشتیم؟ پس چرا کشور به کشور در پی موشک اسکاد التماس میکردید؟
قدرت یک کشور در نبردهای نظامی «مردم مسلح» است، یعنی هم مردم و هم اسلحه، یکی بدون دیگری جواب نمیدهد.
چه چیز باید باعث شود تا ظریف یک دوقطبی کذایی ملت- اسلحه همچون دوقطبی کذایی میدان- دیپلماسی بسازد و دو بال یک پرنده را دو قطب متقابل نشان دهد و موضوع مناقشه از هیچ بسازد؟
ما هم همیشه نخواستهایم مقابل و مخالف ظریف باشیم، اما چه میشود کرد که او قدم به قدم همان نقاط سفید اندک را هم با مواضع جدید خاک میکند و حتی برای اعتبار خودش هم دل نمیسوزاند
