به گزارش خبرگزاری صداوسیما در این نامه بیانیه ۱۷–۱۸ مارس ۲۰۲۶ الازهر را که حملات متقابل ایران به برخی کشورهای منطقه را محکوم کرده، «درحالی صادر شده» دانسته که «از محکومیت حمله ابتدایی و تجاوز آشکار آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی ایران سکوت شده است».
نویسندگان نامه با اشاره به جایگاه علمی و دینی الازهر، این موضع را مایه پرسشهای اساسی میان نخبگان و مردم مسلمان ایران خوانده و تأکید کردهاند: «آیا حمایت از کافران بر مؤمنان جایز است؟ کدام یک از آیات شریفه قرآن، سکوت در برابر همنشینی آمریکای مسیحی و اسرائیل یهودی برای حمله به یک کشور اسلامی را تجویز میکند؟»
در بخش دیگری از این نامه، با استناد به حدیث «أَفْضَلُ الْجِهَادِ کَلِمَةُ حَقٍّ عِنْدَ سُلْطَانٍ جَائِرٍ» آمده است: «چرا الازهر در این برهه، کلمه حق را در برابر سلطان جائر (آمریکا و همپیمانان آن) به کار نبرد؟ آیا حمله هوایی به خاک ایران در حین مذاکرات دیپلماتیک، مصداق بارز ظلم و تجاوز نیست؟»
حزب مؤتلفه اسلامی با تأکید بر اینکه «ایران تنها کشور اسلامی بود که در دفاع عملی از مردم مظلوم غزه اقدام کرد» و «تنها مانع در برابر اهداف توسعهطلبانه رژیم صهیونیستی است»، از الازهر خواسته است ضمن محکومیت صریح تجاوز آمریکا و اسرائیل، نسبت به ممنوعیت شرعی واگذاری پایگاهها و حریم هوایی کشورهای منطقه به «کفار حربی» برای حمله به یک کشور اسلامی تذکر دهد.
از دیگر مطالبات مطرحشده در این نامه میتوان به صدور بیانیه تسلیت برای شهدای نیروهای مسلح و غیرنظامیان ایرانی، دعوت به وحدت امت اسلامی بر اساس حق و عدالت و تبیین «حق دفاع مشروع مظلومان بر اساس آیات قرآن و سنت نبوی» اشاره کرد.
محمدعلی امانی، دبیرکل حزب مؤتلفه اسلامی که این نامه را امضا کرده و در پایان تصریح کرده است: «از الازهر انتظار میرود صدای قرآن باشد، نه صدای حاکمان. ارزش مرجعیت دینی در این است که حتی در برابر سلطان ظالم نیز در کنار حق بایستد.»
