به گزارش خبرنگار مهر به نقل از شینهوا، در این مطالعه، محققان یک گروه بزرگ از زنان باردار را در جنوب کالیفرنیا بررسی کردند و میزان مواجهه مادران با دود آتشسوزیهای جنگلی و ذرات ریز مرتبط با آتشسوزیهای جنگلی که به عنوان PM۲.۵ شناخته میشوند را در آدرسهای مسکونی آنها در طول بارداری از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ تخمین زدند. سپس محققان این تخمینهای مواجهه را با استفاده از مدلسازی آماری زمان تا رویداد، به تشخیص اوتیسم تا سن ۵ سالگی مرتبط کردند.
این مطالعه گزارش داد که این ارتباط در سه ماهه سوم بارداری بیشترین ثبات را داشت و زمانی که میزان مواجهه با تعداد روزها یا امواج دود آتشسوزیهای جنگلی اندازهگیری شد، واضحتر به نظر میرسید.
این مطالعه گزارش داد که مواجهه سه ماهه سوم با بیش از ۱۰ روز مواجهه با دود آتشسوزیهای جنگلی، در مقایسه با عدم تغییر آدرس، با نسبت خطر ۱.۲۲۵ همراه بود. این مطالعه همچنین افزایش کمتری را برای روزهای دود کمتر گزارش کرد.
این یافتهها با تحقیقات گستردهتر در مورد آلودگی هوا و خطر اوتیسم همسو است. یک متاآنالیز در سال ۲۰۲۱ از دانشکده بهداشت عمومی هاروارد، خطر بالاتر اوتیسم مرتبط با قرار گرفتن در معرض PM۲.۵ را گزارش کرد، به طوری که خطر قبل از تولد در سه ماهه سوم قویترین ارتباط را نشان داد.
در همین حال، محققان هشدار دادند که اگرچه مطالعات مشاهدهای میتوانند همبستگیها را شناسایی کنند، اما نمیتوانند ثابت کنند که دود آتشسوزیهای جنگلی باعث اوتیسم میشود.
تخمین میزان قرارگیری در معرض دود بر اساس آدرس خانه نمیتواند رفتارهای فردی، مانند زمان سپری شده در داخل خانه یا استفاده از تصفیه هوا را به طور کامل نشان دهد و عوامل دیگری نیز ممکن است در الگوهای مشاهده شده نقش داشته باشند.
