به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، این حمله که در تاریخ ۸ فروردین ۱۴۰۵ به وقوع پیوست، علاوه بر شهادت جمعی از کارکنان این سازمان، منجر به تخریب موزه منابع طبیعی و آسیبهای زیستمحیطی گستردهای از جمله تخریب رویشگاههای استراتژیک و آلودگی منابع حیاتی گردید
رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری، در این نامهها ضمن ابراز انزجار شدید از این اقدام وحشیانه، آن را مصداق «تروریسم زیستمحیطی» و نقض آشکار حقوق بشردوستانه بینالمللی و تعهدات جهانی عنوان کرد.
دکتر رضا افلاطونی،با تأکید بر وظایف نهادهای بینالمللی در حفاظت از منابع طبیعی و توسعه پایدار، درج این جنایت در گزارشات و بیانیههای رسمی سازمانهای مذکور را خواستار شد.
این حملات که زیرساختهای حیاتی مانند تأسیسات آبشیرینکن و مراکز جمعیتی را نیز هدف قرار داده، خسارات اکولوژیک جبرانناپذیری به بار آورده و مانعی جدی در برابر اجرای طرحهایی، چون «کاشت یک میلیارد درخت» و دستیابی به اهداف توسعه پایدار ایجاد کرده است. ایران هشدار داده است که سکوت در برابر چنین اقداماتی، اصول بنیادین حقوق بینالملل را تضعیف میکند.
